Αναρτήσεις

θέατρο - Κόκκινο (2026)

Εικόνα
"Κόκκινο" του Τζων Λόγκαν, μετάφραση-σκηνοθεσία: Γιώργος Κιμούλης, πρωταγωνιστούν: Γιώργος Κιμούλης, Δημήτρης Γκοτσόπουλος. Νέα Υόρκη, τέλη των '50s. Ένας νεαρός, φιλόδοξος ζωγράφος πιάνει δουλειά ως βοηθός του Μαρκ Ρόθκο, του καλλιτέχνη που εκείνα τα χρόνια μεσουρανούσε ως ο μεγάλος εκπρόσωπος του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, με τους πάντες να υποκλίνονται στην πρωτοποριακή ματιά του. Ήταν η εποχή που ο Ρόθκο είχε αναλάβει μια μεγάλη παραγγελία από τον αρχιτέκτονα που φιλοτεχνούσε το εστιατόριο ενός ολοκαίνουργιου ουρανοξύστη, το οποίο ήθελε να μετατρέψει σε οίκο τέχνης. Απότομος, απόμακρος και απαιτητικός, ο Ρόθκο ξεκαθαρίζει εξ αρχής στον αμήχανο Κεν τα όρια της σχέσης τους, όρια που ο ίδιος όμως αρχίζει να θολώνει σταδιακά, καθώς δείχνει να εμπιστεύεται στον νεαρό τις μύχιες σκέψεις του για την τέχνη. Κι είναι ακριβώς επί της τέχνης όπου ορίζεται η προσωπική σχέση των δύο τόσο ακραία διαφορετικών ανδρών, καθώς ο ένας μοιάζει να μεταλαμπαδεύει τη θεώρησή του στον άλλον, ...

Θέατρο - Μάνα, Μητέρα, Μαμά (20260

Εικόνα
"Μάνα, Μητέρα, Μαμά" του Γιώργου Διαλεγμένου, σκηνοθεσία: Μάνος Καρατζογιάννης, πρωταγωνιστούν: Θανάσης Βλαβιανός, Νεκταρία Γιαννουδάκη, Τόνια Μαράκη, Νίκος Ορφανός, Σμαράγδα Σμυρναίου. Η μάνα έχει γίνει βάρος για τους δυο γιους της, ιδιαίτερα μετά την πώληση του πατρικού τους και την αναμονή του νέου τους διαμερίσματος που θα έπαιρναν με αντιπαροχή. Βυθισμένοι στις υποχρεώσεις και τα χρέη αμφότεροι, σχεδιάζουν εν αγνοία της να την κλείσουν σε γηροκομείο. Το μεγαλύτερο βάρος φαίνεται να το σηκώνουν ο Μεμάς και η γυναίκα του η Βαρβάρα, οι οποίοι μένουν μαζί της και καλούνται διαρκώς να ικανοποιούν τις παραξενιές της, ενόσω ο μεγάλος γιος -εντελώς όσα πάνε κι όσα έρθουν αλλά πάντοτε ο πιο αγαπημένος της- ζει με κομπίνες και με τον φόβο της δέσμευσης και της οικογένειας. Ένα σπουδαίο νεοελληνικό κείμενο του Γιώργου Διαλεγμένου, που περιγράφει όσο ελάχιστα με τόση λεπτομέρεια την αστική κοινωνική πραγματικότητα έτσι όπως διαμορφώθηκε και διαμόρφωσε τη χώρα, παρουσιάζεται σε μια υ...

Θέατρο - Ο πίνακας (2026)

Εικόνα
"O πίνακας" του Ερνέστο Καβαγέρο, μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ, σκηνοθεσία: Μιχάλης Πανάδης, πρωταγωνιστούν: Άγγελος Ανδριόπουλος, Ιωάννα Παππά, Γιούλη Τσαγκαράκη. Ισπανία, στο πολύ σύντομο μέλλον. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καταρρεύσει, η Γερμανία έχει πάρει στα χέρια της το δημοσιονομικό χρέος πολλών χωρών-μελών, της Ισπανίας συμπεριλαμβανομένης, όπου η νέα κυβέρνηση λαϊκιστών έχει αναλάβει την εξουσία και το χάος των ευθυνών που είχε υποσχεθεί πως θα αντιμετώπιζε μέσα σε μια νύχτα. Όλα αυτά ουδόλως απασχολούν την Άνχελα, μια αφοσιωμένη μοναχή και εξαιρετική αντιγράφο πινάκων του μουσείου Πράντο, τους οποίους πουλά το τάγμα της ώστε να εξασφαλίζει χρήματα για φιλανθρωπίες. Έως ότου, η νέα διευθύντρια του μουσείου τής ζητά να αντιγράψει -και μάλιστα σε φυσικό μέγεθος- τον πίνακα "Οι δεσποινίδες των τιμών" του Ντιέγο Βελάθκεθ. Η μοναχή ενθουσιάζεται με την ιδέα, χωρίς να γνωρίζει ούτε τον λόγο που το υπουργείο πολιτισμού επέτρεψε κάτι τέτοιο ούτε τον πειρασμό στον οπ...

Θέατρο - Ο βασιλιάς γυμνός (2026)

Εικόνα
"Ο βασιλιάς γυμνός" του Γιάννη Παπάζογλου, σκηνοθεσία: Γιάννης Παπαδογιάννης, πρωταγωνιστεί ο Περικλής Λιανός. Ο πρωθυπουργός της χώρας, αμέσως μετά την εν ψυχρώ εκτέλεση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης από τρομοκρατική ομάδα, αποσύρεται σε μια μονή, όπου καλείται να αναπολήσει τη ζωή του, να έρθει αντιμέτωπος με τα όποια σφάλματά του και να αναζητήσει την αλήθεια μέσα του που -ενδεχομένως- θα τον οδηγήσει στο φως. Ιδιαίτερα ευρηματικό το κείμενο του Γιάννη Παπάζογλου, επίκαιρο αλλά και με έναν πολύ ενδιαφέροντα τρόπο εξίσου διαχρονικό. Οι λάθος άνθρωποι στις λάθος θέσεις, η δίψα για εξουσία, η χειραγώγηση -τόσο των άλλων από εμάς όσο και η δική μας από τους άλλους- σε συνδυασμό με τη στέρηση της χαράς από το οικείο περιβάλλον μας, συνθέτουν το παζλ της ζωής του Φάνη, που αναζητά τη φώτιση, μολονότι από την αρχή κιόλας δεν είσαι σίγουρος για τις προθέσεις του. Με εύρημα την καταγραφή της ζωής του σε ένα κασετοφωνάκι ώστε να εκτιμηθούν οι μνήμες και οι πράξεις του από τον επικ...

Θέατρο - Εκτροφείο τεράτων (2026)

Εικόνα
"Εκτροφείο τεράτων" του Γιάννη Παπάζογλου, σκηνοθεσία: Γιάννης Παπαδογιάννης, πρωταγωνιστούν: Αθηνά Ασημάκη, Γιάννης Παπαδογιάννης. Μια φιλόδοξη και αποφασισμένη για όλα γυναίκα ξεκινά την εξελικτική της πορεία σε μια μεγάλη τράπεζα, έτοιμη να θυσιάσει κάθε ίχνος ανθρωπιάς μέσα της έως ότου καταφέρει να φτάσει εκεί που επιθυμεί. Στη διαδρομή, όμως, συνειδητοποιεί πως όχι μόνο δεν γνωρίζει ούτε η ίδια πού θέλει να φτάσει, αλλά και πως το τέλμα στο οποίο την έχει οδηγήσει η "επιτυχία" της, μεταμορφώνεται σταδιακά σε κινούμενη άμμο που την καταπίνει, υπό το βάρος των ευθυνών της κάθε της πράξης. Πολύ ενδιαφέρον και αφοπλιστικά σημερινό το κείμενο του Γιάννη Παπάζογλου, ξυπνά πολύ πρόσφατες αναμνήσεις την ίδια στιγμή που ελίσσεται εντός ενός αέναου διαχρονικού παρόντος. Κι είναι αυτή ακριβώς η συνθήκη που εντείνει την αίσθηση μιας αόρατης εφιαλτικής απειλής, που εξελίσσεται έξω από τα παράθυρα της ασφαλισμένης σαν φρούριο τράπεζας. Με σαφείς επιρροές από το πρόσφατο παρ...

Θέατρο - Κυανοπώγωνας (2026)

Εικόνα
"Κυανοπώγωνας", από το παραμύθι του Σαρλ Περρώ, σύλληψη-σκηνοθεσία: Δημήτρης Μπούρας, πρωταγωνιστούν:  Σάντυ Μακροπούλου, Βερόνικα Μπακόλα, Άλκηστις Μπρουμούτη. Τρεις γυναίκες, παγιδευμένες σε μια τηλεοπτική εκπομπή-κολαστήριο, είναι καταδικασμένες να ζουν ξανά και ξανά και ξανά το παραμύθι του Κυανοπώγωνα. Θύματα ή και ένοχες, βιώνουν τη θυσία, το έγκλημα και την ανοχή σε ένα άχρονο περιβάλλον που έρπει από το τότε μέχρι το σήμερα και κυλιέται στα πόδια ενός κόσμου που παρακολουθεί, ανίκανος να αντιδράσει ή να αποτρέψει. Πειραματικό θέατρο με ενδιαφέρουσα δομή και σύλληψη, ο "Κυανοπώγωνας" στην κατά Δημήτρη Μπούρα εκδοχή ακούγεται εκκωφαντικά σαν φωνή που ουρλιάζει "βοήθεια" χωρίς να καταφεύγει σε ιαχές διδακτισμού. Είναι μια πολύ έξυπνη ιδέα που δεν φοβάται το χιούμορ, συμπαγής στην εκτέλεσή της και με σωστή αίσθηση χρόνου, η οποία όμως ένιωσα κάπως ότι σπαταλιέται στην εκκίνηση, με τη μεγάλη -αναλογικά με τη συνολική διάρκεια- εισαγωγή, η οποία περισσότ...

Θέατρο - Γυμνή (2026)

Εικόνα
"Γυμνή" της Δανάης Καλοπήτα, σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Λιακόπουλος, πρωταγωνιστεί η Δανάη Καλοπήτα. Μια γυναίκα μόνη, γυμνή, κυριολεκτικά και μεταφορικά, σε ένα δωμάτιο ψυχιατρικής κλινικής, αποκομμένη από τον χρόνο και τον χώρο, αφηγείται τη ζωή της, θρηνεί παραληρώντας για τις απώλειες και νοσταλγεί τα πρόσωπα που αγάπησε, Ακροβατώντας μεταξύ ρεαλισμού και παραίσθησης, η "Σοφία" της παράστασης, πετάει κάθε λεπτό που περνάει οτιδήποτε την κάλυπτε ακόμα από την αμείλικτη πραγματικότητα, αποδεχόμενη τα λάθη, αναγνωρίζοντας την αγάπη και πιστοποιώντας τα λάθη της. Μια γυναίκα καταδικασμένη από την ασθένεια που γεννούσε το ίδιο της το μυαλό, αναζητά τις ευθύνες της, καθώς απογυμνώνεται πλέον από κάθε εύκολη δικαιολογία. Καλογραμμένο και με ροή το κείμενο που υπογράφει η πρωταγωνίστρια της παράστασης, Δανάη Καλοπήτα, δημιουργεί ατμόσφαιρα, πλάθει εικόνες, οδηγεί το μυαλό του θεατή στα διαταραγμένα μονοπάτια του μυαλού της ηρωίδας, ενόσω αναδεικνύει πτυχές χαρακτήρων και συ...