Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιανουάριος, 2026

Θέατρο - Resital Dostoevsky (2026)

Εικόνα
  "Resital Dostoevsky", βασισμένο σε κείμενα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, επιμέλεια κειμένου: Δημήτρης Δήμου, Κώστας Κουτρούλης, σκηνοθεσία/ερμηνεία: Γιάννης Τσότσος, Κώστας Κουτρούλης. Ένας περιπλανώμενος θίασος θαυματοποιών, κάπου στη Ρωσία ή στην Ελλάδα ή κάπου αλλού. Κομμάτι ενός τσίρκου που ξεθώριασε, χωρίς ανθρώπινα τέρατα και θηρία αλλά μόνο με ιστορίες πληγωμένων ανθρώπων, που αναζήτησαν στον θάνατο τη λύτρωση για να μάθουν βιαίως πως ούτε εκεί εντοπίζεται η σωτηρία. Δύο μακάβριοι κονφερανσιέ/ηθοποιοί/τσαρλατάνοι/γητευτές που ζωντανεύουν τον ανθρώπινο πόνο, του δίνουν υπόσταση, ύλη και Λόγο, για να τον μετατρέψουν σε ατραξιόν, απογυμνωμένο από την αιτία του, χωρίς να αντιλαμβάνονται (ίσως, ακριβώς επειδή όντως το αντιλαμβάνονται) πως και οι ίδιοι συντελούν στον πόνο που γεννά απελπισία. Μαγικά μπαούλα, ακροβατικά, μπαλαλάικες από έναν αφιονισμένο μουσικό που δεν γνωρίζει τον λόγο που βρέθηκε σε αυτό το τσίρκο των χαμένων ψυχών, γεμάτο από πολλά υποσχόμενα λαμπερά χαμόγε...

Θέατρο - Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν (2026)

Εικόνα
"Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν" από το βιβλίο του Χόρας ΜακΚόυ, μετάφραση-διασκευή: Δημήτρης Καρατζιάς, Μάνος Αντωνιάδης, σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Καρατζιάς, πρωταγωνιστούν: Νίκος Ιωαννίδης, Γιώργος Σεϊταρίδης, Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη, Ορνέλα Λούτη, Δήμητρα Κολλά, Νικόλας Μπράβος, Στέφανος Κακαβούλης, Χριστίνα Σαμπανίκου, Σωτήρης Μεντζέλος, Αντώνης Αντωνίου, Θάνος Κρομμύδας, Αγάπη Παπαθανασιάδου, Ευάγγελος Ανδρέας Εμμανουήλ, Όλγα Θανασιά, Αλεξάνδρα Γαϊδατζή, Παρασκευή Αλίρη, Γιάννα Σταυράκη. Ένα έθνος σε απελπισία. Ζωές χωρίς νόημα. Όνειρα που γκρεμοτσακίστηκαν είτε στη βουνοπλαγιά κάτω από τη ταμπέλα Hollywood είτε σε φτηνά κρεβάτια και βρώμικα ξενοδοχεία. Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, 1935. Η ύφεση έχει τσακίσει τα πάντα. Οι ελπίδες που φάνταζαν ολόχρυσες θάμπωσαν έτσι όπως τις σκούριασε η ίδια η ζωή και κύλησαν σαν σκόνη μακριά. Στη μέση όλου αυτού του χάους, οι μαραθώνιοι χορού φαντάζουν φάρος που καλεί τους χαμένους διαβάτες από μακριά ή ακόμα κα...

Θέατρο - Πέρσες (2026)

Εικόνα
"Πέρσες" του Αισχύλου, μετάφραση: Νικολέττα Φριντζήλα, σκηνοθεσία-ερμηνεία: Φαίδων Καστρής. "Η ματωμένη γη στο θαλασσόβρεχτο νησί του Αίαντα για πάντα κράτησε αυτό που κάποτε ήταν οι Πέρσες". Ή αλλιώς, "Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις". Κάπως έτσι, απλά, οι στίχοι του Αισχύλου και του Σολωμού συναντιούνται σε ένα διαχρονικό ραντεβού πεπτοκότων φύλων και εθνών, όταν η μεγάλη δύναμη φθείρει την αντίληψή μας για τη δύναμη του απέναντι και μας οδηγεί σε μοιραία σφάλματα. Υπό αυτή την έννοια, οι "Πέρσες" θα μπορούσαν να είμαστε και εμείς, καθώς η σύγχρονη ιστορία προσδίδει στο συνταρακτικό κείμενο του Αισχύλου επί πλέον αποχρώσεις διαχρονικής επικαιρότητας, ακόμα και μέσα από τον καθρέφτη. Κι αν ο θρήνος των παντοδύναμων φύλων των Περσών μετουσιωθεί σε επιμνημόσυνη δέηση για τα δεινά ενός έθνους που καταποντίστηκε στη ματαιοδοξία του, τότε η τραγωδία αποκτά νέα ζωή και αυθύπαρκτη σχέση με το "εμείς" και το "τώρα". Είνα...

Θέατρο - Αγώνες και μεταμορφώσεις μιας γυναίκας (2025)

Εικόνα
"Αγώνες και μεταμορφώσεις μιας γυναίκας" από το βιβλίο του Εντουάρ Λουί, μετάφραση: Στέλα Ζουμπουλάκη, διασκευή-σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Σωτηρίου, πρωταγωνιστούν: Ελένη Κοκκίδου, Κωνσταντίνος Γεωργόπουλος. Μια μάνα, ο γιος της, η γαλλική επαρχία, η σκιά ενός κακοποιητικού πατέρα και μια κοινωνία χωρίς ελάσματα, που τραυματίζει βαριά όποιον πέσει επάνω της. Μέσα από διαρκείς συγκρούσεις, πλήρη αδυναμία κατανόησης και τραύματα που προκαλούν ο ένας στον άλλον, για να ξεχάσουν τις πληγές που τους προκαλεί εκείνος, μάνα και γιος ανακαλύπτουν από ενστικτώδη αγάπη τον τρόπο να αγκαλιαστούν και να ξεφύγουν, ο καθένας με τον τρόπο του, από το μονοπάτι που φαινομενικά έπρεπε να ακολουθήσουν και να γιάνουν τον πόνο μέσα και έξω τους. Πριν από το " Η Μονίκ δραπετεύει " υπήρξαν οι "Αγώνες και μεταμορφώσεις μιας γυναίκας", το prequel ουσιαστικά της ιστορίας, που προηγείται των γεγονότων της άλλης παράστασης που είχαμε την τύχη να συνυπάρξουν στη θεατρική Αθήνα την ίδια σα...

Θέατρο - Το όνειρο ενός γελοίου (2025)

Εικόνα
"Το όνειρο ενός γελοίου" του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, απόδοση-δραματουργία: Άρης Σερβετάλης, Έφη Μπίρμπα, σκηνοθεσία: Έφη Μπίρμπα, πρωταγωνιστούν: Άρης Σερβετάλης, Έφη Μπίρμπα Ένας άνδρας περιδιαβαίνει τους δρόμους της Αγίας Πετρούπολης, αναμοχλεύοντας στο μυαλό του τη γελοιότητα της ίδιας του της ύπαρξης για να καταλήξει πως τίποτα δεν έχει πλέον νόημα στη ζωή του. Και είναι αυτή η συνειδητοποίηση που τον κάνει να αποφασίσει να βάλει τέρμα στη ζωή του, με ένα περίστροφο το οποίο είχε αγοράσει προ καιρού για αυτόν τον σκοπό. Η τυχαία συνάντησή του με ένα κοριτσάκι στον δρόμο, όμως, τον επηρεάζει συθέμελα και μόνος πλέον στο διαμέρισμά του, με το περίστροφο επάνω στο τραπέζι μπροστά του, βυθίζεται ξαφνικά στον ύπνο. Κι αρχίζει να ονειρεύεται... πως αυτοκτόνησε. "Όποιος κι αν Είσαι, εάν όντως Υπάρχεις κι εάν υπάρχει οτιδήποτε πιο λογικό από ό,τι είναι τώρα να συμβεί, τότε Επίτρεψέ του να συμβεί κι εδώ. Αν όμως με Εκδικείσαι για την άφρονα αυτοκτονία μου, μέσα από την ασχήμια...

Θέατρο - Η Κυρία Μαργαρίτα Εμφανίζεται (2025)

Εικόνα
"Η Κυρία Μαργαρίτα Εμφανίζεται" του Ρομπέρτο Ατάιντε, μετάφραση-απόδοση: Κορίνα Χρυσάιδου, Γιώργος Χαρατζάς, σκηνοθεσία: Γιώργος Χαρατζάς, πρωταγωνιστεί η Κορίνα Χρυσάιδου. Η κυρία Μαργαρίτα συστήνεται στους μαθητές της τάξης της. Ως δασκάλα Δημοτικού, οφείλει να είναι γλυκιά, ευγενική, τρυφερή και... απειλητική, επικίνδυνη, οργισμένη. Κάπου μεταξύ της σοβαρότητας και της τρέλας, η αλλόκοτη αυτή η γυναίκα που μοιάζει να αντικατοπτρίζει την επιτομή του "εκπαιδευτικού" συστήματος και της "νουθετικής" κοινωνίας, εκφράζει με λέξεις τα ανείπωτα και όλα όσα κρύβονται στην πραγματικότητα πίσω από τα πρέπει και τα μαθήματα και τον επαγγελματισμό του λειτουργήματος που ασκεί, ενδεχομένως και άθελά της. Θύμα κι η ίδια του συστήματος που στηλιτεύει, αφήνεται σε μια παράδοση-ποταμό με μαθητές εμάς τους ίδιους, στα "θρανία" μας, να παρακολουθούμε την εσωτερική έκρηξη αυτής της γυναίκας και μαζί τη σταδιακή αποδόμηση της περσόνας της, σε στιγμές λυτρωτικού πόν...

Θέατρο - Ο τέλειος φόνος (2025)

Εικόνα
"Ο τέλειος φόνος" από το σενάριο του Φρέντερικ Νοτ για την ταινία "Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως", απόδοση-σκηνοθεσία: Γιώργος Φρατζεσκάκης, πρωταγωνιστούν: Θάνος Καληώρας, Αλεξάνδρα Ούστα, Γιώργος Φρατζεσκάκης, Χρήστος Μάντακας, Παναγιώτης Κατσίκης. Γνωρίζοντας ότι η σύζυγός του τον απατά με έναν διάσημο συγγραφέα μυθιστορημάτων μυστηρίου, ο Τόνυ Γουέντις, τέως πρωταθλητής του τένις και τώρα εξαρτημένος οικονομικά από την περιουσία της συζύγου του, αποφασίζει να τη δολοφονήσει τόσο για να τιμωρήσει την απιστία της όσο και για να την κληρονομήσει. Στήνει λοιπόν ένα ευφάνταστο σχέδιο, καλώντας ως εκτελεστή του (κυριολεκτικά και μεταφορικά) έναν παλιό του γνώριμο με σκοτεινό παρελθόν. Είναι απολαυστικό είδος το θέατρο μυστηρίου, κακά τα ψέματα. Ειδικά εάν το ίδιο το κείμενο είναι αρκούντως αβανταδόρικο και το ανέβασμά του υπηρετεί τη συνθήκη και τις απαιτήσεις της. Κάποιοι το αποκαλούν παλιομοδίτικο, όμως είναι αυτοί οι ίδιοι κάποιοι που γυρνούν αναίτια την πλά...