Θέατρο - Resital Dostoevsky (2026)
"Resital Dostoevsky", βασισμένο σε κείμενα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, επιμέλεια κειμένου: Δημήτρης Δήμου, Κώστας Κουτρούλης, σκηνοθεσία/ερμηνεία: Γιάννης Τσότσος, Κώστας Κουτρούλης.
Ένας περιπλανώμενος θίασος θαυματοποιών, κάπου στη Ρωσία ή στην Ελλάδα ή κάπου αλλού. Κομμάτι ενός τσίρκου που ξεθώριασε, χωρίς ανθρώπινα τέρατα και θηρία αλλά μόνο με ιστορίες πληγωμένων ανθρώπων, που αναζήτησαν στον θάνατο τη λύτρωση για να μάθουν βιαίως πως ούτε εκεί εντοπίζεται η σωτηρία. Δύο μακάβριοι κονφερανσιέ/ηθοποιοί/τσαρλατάνοι/γητευτές που ζωντανεύουν τον ανθρώπινο πόνο, του δίνουν υπόσταση, ύλη και Λόγο, για να τον μετατρέψουν σε ατραξιόν, απογυμνωμένο από την αιτία του, χωρίς να αντιλαμβάνονται (ίσως, ακριβώς επειδή όντως το αντιλαμβάνονται) πως και οι ίδιοι συντελούν στον πόνο που γεννά απελπισία. Μαγικά μπαούλα, ακροβατικά, μπαλαλάικες από έναν αφιονισμένο μουσικό που δεν γνωρίζει τον λόγο που βρέθηκε σε αυτό το τσίρκο των χαμένων ψυχών, γεμάτο από πολλά υποσχόμενα λαμπερά χαμόγελα που τάζουν την απόδραση, σαν να μας λένε "ελάτε να διασκεδάσετε με την αυτοκαταστροφή του άλλου, για να ξεχάσετε κι εσείς πόσο πολύ θέλετε να πεθάνετε".
Ένας εφιάλτης από ον οποίο λείπουν πρωτογενώς μόνο οι κλόουν έχει στηθεί στον φιλόξενο χώρο Κ4 στο Κουκάκι, όπου το "Resital Dostoevsky" εκτυλίσσεται εντός, εκτός και επί αυτά του θεάτρου, της λογοτεχνίας, της επικαιρότητας και του slapstick χιούμορ. Είναι γνωστή η τάση του Κώστα Κουτρούλη προς τα συναισθηματικά άκρα, καθώς συχνά πυκνά διερευνά τα όρια μεταξύ του τραγικού και του γελοίου, στην προκειμένη περίπτωση όμως έχει και άξιο συνεργό -στα άκρα. Ο Γιάννης Τσότσος κουβαλάει αυτό το παράξενο και βγαλμένο από το σύμπαν του Τιμ Μπάρτον τσίρκο στους ώμους του, καθώς από άνθρωπος μεταμορφώνεται σε ατραξιόν και σε καρτούν και σε μαριονέτα, αποτινάσσοντας κάθε ίχνος της ρεαλιστικής του ύπαρξης -αυτήν την αφήνει στον master of ceremonies, Κώστα Κουτρούλη. Οι δυο τους συνυπάρχουν σε απόλυτη αρμονία και υπαρξιακή σύμπνοια, σαν μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων που έρχεται να συγκρουστεί μετωπικά με τον υπαρξιακό ρεαλισμό του λόγου του Ντοστογιέφσκι, όπου και λαμβάνει χώρα η μυσταγωγία της παράστασης. Βλέπετε, εάν στο πρελούδιο του "Resital Dostoevsky" γίνονται οι συστάσεις αυτού του μίνι-τσίρκο που χάθηκε στον χρόνο, στον χώρο και στην απόγνωση, δεν χρειάζεται παρά να μπούμε στην αόρατη τέντα του όπου και συντελείται το μεγαλείο. Εκεί μέσα είναι που τα κείμενα του Ντοστογιέφσκι αποκτούν ουσία και κυριαρχούν ολούθε, σαν τραγικές μορφές που αποκτούν ζωή μπροστά στα μάτια μας, μεταφέροντας εικόνες και σιλουέτες που στοιχειώνουν το Κ4 σαν φάσματα των προηγούμενων ζωών μας ή ακόμα χειρότερα των ζωών που έρχονται.
Είναι άξιος συγχαρητηρίων ο τρόπος που τα αποσπάσματα από τα έργα "Έγκλημα και τιμωρία", "Το όνειρο ενός γελοίου", "Ο Ηλίθιος", "Αδερφοί Καραμαζώφ" και "Δαιμονισμένοι" εναρμονίζονται στο κλίμα της ανθρωποφαγίας που ξεπουλά σαν ζεστό ποπ κορν του μπουλούκι που βγήκε από τους εφιάλτες μας, με απόλυτο σεβασμό, κόντρα στην παράνοια των συντελεστών τους. Εκεί, ίσως, να θέλησα και μια κάποια εναλλακτική προσέγγιση στην εναλλαγή των αποσπασμάτων, αφού μου έλειψαν τα ιντερλούδια που τόσο αγάπησα στην αρχή. Όμως, τους ξεπέρασε η βαθιά ανάγκη τους να μεταφέρουν τη διαχρονικότητα του συγγραφέα στη φρίκη του δικού μας σήμερα, οπότε -συμμεριζόμενος τη δική τους ανάγκη- το προσπερνάω.
Χώρος Τεχνών Κ4
Παραστάσεις: Δευτέρα στις 21:00
Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε μας στο Instagram.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου