Θέατρο - Η φωνή τής Λουντμίλα (2026)
"Η φωνή τής Λουντμίλα" από το βιβλίο του Γκούναρ Μπέργκνταλ, μετάφραση: Ηρώ Μουκίου, σκηνοθεσία: Άρης Μπαφαλούκας, ερμηνεία: Ηρώ Μουκίου.
Η καταγραφή της ζωής -και του ολέθρου της- μιας γυναίκας που επιβίωσε από την κόλαση του Τσερνομπίλ, αποτελεί τον αφηγηματικό, σαν ημερολόγιο, καμβά της παράστασης που η Ηρώ Μουκίου παρουσίασε για πρώτη φορά το 2009 σε θέατρα όλης της Ελλάδας. Φέτος, στην επέτειο των 40 χρόνων από το κοσμογονικό εκείνο γεγονός, η "Φωνή τής Λουντμίλα" επέστρεψε στο Θέατρο Καρέζη για δύο μοναδικές παραστάσεις.
Η Λουντμίλα, μια ευτυχισμένη νεαρή γυναίκα, έζησε στα 22 της χρόνια τη φρίκη της έκρηξης στο πυρηνικό εργοστάσιο, με τον άντρα της να είναι ο πρώτος πυροσβέστης που έχασε τη ζωή του από ραδιενέργεια, επιχειρώντας στον τραγικό αντιδραστήρα. Το ανέμελο “πριν” κοντράρει με το σπαρακτικό “μετά” μέσα από το γαλήνιο και με ίχνη ελπίδας “σήμερα”, όταν η Λουντμίλα Ιγκνατένκο αφηγείται τη ζωή της και τις στιγμές εκείνες που τη μετέτρεψαν σε τραγωδία. Η ιδέα της παράστασης βασίζεται στο βιβλίο του βραβευμένου σουηδού δημοσιογράφου και κινηματογραφιστή Γκούναρ Μπέργκνταλ, ο οποίος βρέθηκε στον τόπο του εγκλήματος -διότι περί εγκλήματος πρόκειται- καταγράφοντας στοιχεία και μαρτυρίες που οδήγησαν στο επίσης βραβευμένο ντοκυμανταίρ "Ljudmilas röst" (Η φωνή τής Λουντμίλα) που προβλήθηκε στις αίθουσες το 2001. Έναν χρόνο αργότερα, ο συγγραφέας κυκλοφόρησε το ομότιτλο βιβλίο στο οποίο συμπεριέλαβε κείμενα και σημειώσεις τόσο για την ηρωίδα του και το Τσερνομπίλ όσο και στοιχεία γύρω από την ταινία και τα γεγονότα της.
Η Ηρώ Μουκίου, στη μετάφραση του βιβλίου, διατηρεί φρεσκάδα και ζωντάνια στον λόγο, προφέροντας έναν λεκτικό ρεαλισμό που αγγίζει τη σύμβαση της εποχής, του τόπου και του κοινωνικού πλαισίου δράσης, προσφέροντας στον ίδιο της τον εαυτό ακόμα μεγαλύτερη αντίληψη και συνοχή των λεχθέντων. Η "Λουντμίλα" της στο σήμερα φαντάζει λιτά τραγική, συγκροτημένη και την ίδια στιγμή με το βάρος της απώλειας στους ώμους της -μιας απώλειας που υπερβαίνει αυτήν του αγαπημένου της συζύγου, αλλά ενσωματώνει ολόκληρη τη ζωή και αυτόν ακόμα τον τόπο όπου έζησε και τόλμησε να ελπίσει. Πιο δυνατή και αποφασιστική στην έναρξη και στο φινάλε, η "Λουντμίλα" στο πρόσωπο και τη φωνή της Ηρώς Μουκίου φαντάζει συντετριμμένη και συνάμα δυνατή, έχοντας εξερευνήσει στο ενδιάμεσο της αφήγησης συναισθηματικές και συγκινησιακές μεταπτώσεις με καθάρια φωνή σε κάθε της τοποθέτηση, άρθρωση και λόγο, την ίδια στιγμή που η μεγαλύτερη σε ηλικία εκδοχή της προσδίδει μια σκοτεινή σκιά ακόμα και σε εκείνες τις ανέμελες αναλαμπές ευτυχίας του παρελθόντος. Ξεχωρίζει η ειλικρινής της συγκίνηση στη σκηνή και η βαθιά πίστη στο εγχείρημά της. Δεν σας κρύβω, πως με χαρά θα την έβλεπα ξανά στο μέλλον να εξερευνά αυτή την τραγική αλλά και τόσο δυνατή γυναίκα, σε μια περισσότερο απογυμνωμένη σκηνική εκδοχή, που θα βασιζόταν απόλυτα στον λόγο και στη φωνή της, χωρίς άλλα ευρήματα.
Θέατρο Τζένη Καρέζη
Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου