And Then There Were None (1945) (Α/Μ)

Ελληνικός τίτλος: Και μετά δεν έμεινε κανένας

Εναλλακτικός τίτλος: Οι δέκα μελλοθάνατοι

Θρίλερ της Fox σε σκηνοθεσία Ρενέ Κλαιρ, με τους Μπάρυ Φιτζέραλντ, Γουώλτερ Χιούστον, Λούις Χέυγουωρντ, Ρόλαντ Γιανγκ, Τζουν Ντυπρέ, Μίσα Άουερ, Σ. Ώμπρεϋ Σμιθ, Τζούντιθ Άντερσον, Ρίτσαρντ Χάυντν, Κουήνι Λέοναρντ.

Οκτώ άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι βρίσκονται καλεσμένοι του ζεύγους Όουεν για το σαββατοκύριακο, στην έπαυλη που έχουν νοικιάσει σε ένα απομονωμένο νησί έξω από την ακτή του Ντέβον. Εκεί τους υποδέχεται το προσωπικό, ένα αντρόγυνο που επίσης δεν έχει γνωρίσει τους εργοδότες του, όχι όμως οι οικοδεσπότες, οι οποίοι και δεν εμφανίζονται ποτέ. Πολύ σύντομα, ένα ηχογραφημένο μήνυμα του κ. Όουεν εξηγεί στη συντροφιά πως ο λόγος που τους προσκάλεσε εκεί είναι επειδή όλοι τους ανεξαιρέτως έχουν διαπράξει φόνο και άρα θα πρέπει να τιμωρηθούν Πολύ σύντομα, ένας-ένας οι καλεσμένοι βρίσκονται δολοφονημένοι με τρόπο που παραπέμπει στους στίχους του παιδικού τραγουδιού "Δέκα Μικροί Ινδιάνοι".

Είτε "Ινδιάνοι" είτε "Νέγροι", έχουμε να κάνουμε με το αναμφισβήτητα πλέον εμβληματικό βιβλίο της Άγκαθα Κρίστι, το οποίο ήδη είχε σημειώσει ρεκόρ πωλήσεων από το 1939 όταν και πρωτοεκδόθηκε. Η Fox σαφέστατα και ενδιαφέρθηκε για την κινηματογραφική του μεταφορά και η ταινία ήταν έτοιμη να προβληθεί στις αίθουσες το 1945. Τη σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο γάλλος Ρενέ Κλαιρ, ο οποίος εκείνη την εποχή είχε ήδη εγκατασταθεί στις ΗΠΑ. Η χολυγουντιανή σύμβαση της εποχής αλλά και η καταγωγή του σκηνοθέτη άλλωστε είναι αυτές που δίνουν και τον παιχνιδιάρικο τόνο στην ταινία, η οποία κατορθώνει -παρά το μακάβριο θέμα της- να διατηρεί μια ελαφρότητα στην αφήγηση και στις ερμηνείες. Το σενάριο του Ντάντλεϋ Νίκολς σχολιάζει τρόπον τινά τη βρετανική ψυχρότητα, κάτι το οποίο ενισχύεται από τη σκηνοθεσία του Ρενέ Κλαιρ που ως Γάλλος σαφέστατα και διασκεδάζει αφάνταστα με την προφορά και τη συμπεριφορά των νησιωτών της Ευρώπης. Παρ' όλα αυτά, το παιχνίδι συντελείται με απόλυτο σεβασμό στο ύφος και στη γραφή της Άγκαθα Κρίστι, χωρίς ποτέ να προδίδουν τις ιδέες και την εξέλιξη -κι ας είναι το φινάλε στην ταινία πιο happy από ό,τι στο βιβλίο. Παρακολουθώντας την σήμερα, τα δείχνει τα χρονάκια της, είναι η αλήθεια, αυτό όμως δεν την καθιστά ουδόλως λιγότερο ψυχαγωγική και ευφυή.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.