Bring Her Back (2025)

Ελληνικός τίτλος: Φέρ' την πίσω

Ταινία τρόμου των Stage 6/A24 σε σκηνοθεσία Ντάνυ και Μάικλ Φιλίππου, με τους Μπίλυ Μπάρατ, Σόρα Γουόνγκ, Σάλλυ Χώκινς, Τζόνα Ρεν Φίλιπς.

Μετά τον θάνατο του πατέρα τους, ο Άντυ και η ετεροθαλής, τυφλή του αδελφή, η Πάιπερ, μεταφέρονται σε ένα ανάδοχο σπίτι για λίγους μήνες έως ότου εκείνος κλείσει τα 18 και διεκδικήσει την κηδεμονία της μικρής. Η Λώρα που αναλαμβάνει τα δύο παιδιά, ψυχολόγος στο επάγγελμα και περισσότερο άνετη από όσο συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, υποδέχεται με περίσσια χαρά τα παιδιά (ενδεχομένως με λίγη περισσότερη την Πάιπερ) και φροντίζει για την άνετη και φιλόξενη παραμονή τους, ειδικά μετά από το τραγικό γεγονός της απώλειας του πατέρα τους. Με εμπειρία και η ίδια στα ψυχικά τραύματα, καθώς είχε χάσει την επίσης τυφλή κόρη της μετά από πνιγμό στην πισίνα, η Λώρα φιλοξενεί ως ανάδοχη μητέρα και ένα μικρό αγόρι, τον Όλι, που από επιλογή αρνείται να μιλά. Το ειδυλλιακό περιβάλλον πολύ γρήγορα θρυμματίζεται τόσο από τα βίαια ξεσπάσματα του Όλι, αλλά και από την παράξενη συμπεριφορά της Λώρα, η οποία σαφώς εξυπηρετεί την προσωπική της ατζέντα.

Μετά το εξαιρετικό "Μίλα μου", τα δύο αδέλφια ελληνικής καταγωγής από την Αυστραλία ανεβαίνουν κλίμακα και παρουσιάζουν το "Φέρ' την πίσω", μια βαθύτατα τρομακτική ταινία που συνδυάζει ταλέντο, γνώση του είδους, σεναριακή δεινότητα και μια ολοκληρωμένη σύνδεση ιστορίας και χαρακτήρων, η οποία και εντείνει τόσο το δράμα όσο και τον τρόμο. Διατηρώντας τη γνώριμη και άκρως ωφέλιμη κλειστοφοβική ατμόσφαιρα της πρώτης ταινίας τους, αυτή τη φορά μεταφέροντάς την σε ένα απομονωμένο σπίτι στην εξοχή, σενάριο και σκηνοθεσία σκαλίζουν στα κατάβαθα της ψυχής των ηρώων τους, φέρνοντας αντιμέτωπους εκείνους και εμάς με ωμά και αθεράπευτα ψυχικά τραύματα του χθες τα οποία όχι μόνο καθορίζουν την ατμόσφαιρα τρόμου αλλά και αναδεικνύονται στον ύψιστο εκφραστή της. Ναι, το μυστικό, οι αποκαλύψεις και η αγριότητα της εικόνας ταυτίζονται απόλυτα με τις ανάγκες μιας ταινίας τρόμου, όμως οι δημιουργοί της ούτε βασίζονται αποκλειστικά στην οπτικοακουστική φρίκη ούτε καταφεύγουν σε ξαφνικές και διαρκείς τρομάρες για να μας κρατήσουν σε εγρήγορση. Είναι οι ίδιοι οι ήρωες και η ψυχοσύνθεσή τους που σε τρομάζουν πιο πολύ από όλα και η επίγνωση πως η ψυχή του ανθρώπου μπορεί να σκοτεινιάσει και να βυθιστεί σε απύθμενα βάθη ώστε να γιατρέψει τον πόνο της. Υπέροχη η Σάλλυ Χώκινς στον ρόλο της ανάδοχης μητέρας, εξυπηρετεί με την ερμηνεία της τον σκοπό ολόκληρης της ταινίας, η οποία με τη σειρά της έχει να επιδείξει επιτεύγματα ολκής σε μοντάζ, φωτογραφία και ήχο. Το φινάλε είναι λουσμένο στον σπαραγμό και σε κάνει να επιθυμείς μια οποιαδήποτε εκβιαστική, συμβιβαστική λύση ώστε να μπορούσε να αποφευχθεί. Άχαστο.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.