Weapons (2025) (IMAX)

Ταινία τρόμου των Warner/New Line σε σκηνοθεσία Ζακ Κρέγκερ, με τους Τζος Μπρόλιν, Τζούλια Γκάρνερ, Άλντεν Έρενράιχ, Κάρυ Κρίστοφερ, Μπένεντικτ Γουόνγκ, Έημυ Μάντιγκαν, Ώστιν Έημπραμς.

Σε μια μικρή πόλη, όπου όλα κυλούν φαινομενικά ήσυχα, κάποιο βράδυ, μετά τα μεσάνυχτα, συμβαίνει το πιο αλλόκοτο και τρομακτικό πράγμα που ουδείς μπορούσε να καταλάβει. Όλοι οι μαθητές μιας τάξης του Δημοτικού, σηκώνονται από τα κρεβάτια τους στις 02:17, βγαίνουν από το σπίτι και αρχίζουν να τρέχουν προς άγνωστη κατεύθυνση, προτού εξαφανιστούν. Οι μοναδικοί που απέμειναν από την τάξη είναι ο μικρός Άλεξ και η δασκάλα του, στην οποία οι απελπισμένοι και τρομοκρατημένοι γονείς στρέφουν την οργή τους.

Έξυπνο, καλογυρισμένο, καλογραμμένο και αρκούντως πρωτότυπο, το "Weapons" αφήνει έντονα το στίγμα του στις ταινίες τρόμου τις οποίες προσπαθεί να ανανεώσει, βουτώντας τρόπον τινά στα κλασικά του είδους. Από τη μια έχουμε επιρροές αλλά και αναφορές στον Στήβεν Κινγκ, ο οποίος κάλλιστα θα μπορούσε να το είχε γράψει, με την κωμόπολη του Μέυμπρουκ να θυμίζει έντονα Μέιν, τα παιδάκια -εξαφανισμένα και μη- να παραπέμπουν ωραιότατα σε κάμποσα από τα έργα του συγγραφέα και ταυτόχρονα κάποια χαριτωμένα σημεία που κλείνουν το μάτι στο "Αυτό". Η όχι ακριβώς γραμμική χρονικά αφήγηση, με τις σκηνές ναι μεν να εξελίσσονται προς τα εμπρός αλλά ταυτόχρονα να καπελώνουν το "παρελθόν" των προηγούμενων, ενόσω αλλάζει και ο υποκειμενικός άξονας της αφήγησης, τονίζουν την αγωνία και το μυστήριο, παρέα με διακριτικές νότες χιούμορ που -κακά τα ψέματα- προσθέτουν μια καλοδεχούμενη ελαφράδα στην ευρύτερη μαυρίλα της ιστορίας. Ως προς το χιούμορ βέβαια, προσωπικά, το βρήκα λίγο να με αποσυντονίζει και να με πετάει "εκτός", ειδικά στην τελευταία πράξη, όταν το "Weapons" γίνεται περισσότερο αυτοσαρκαστικό σε σχέση με το δικό μου γούστο και συναίσθημα. 

Οι ερμηνείες των ηθοποιών στο σύνολό τους, το περίτεχνο μοντάζ (Τζο Μέρφυ), η περιπαικτικά ατμοσφαιρική φωτογραφία (Λάρκιν Σάιπλε) και η αβανταδόρικη μουσική (που την υπογράφει ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Ζακ Κρέγκερ, μαζί με τους Χέυς και Ράιαν Χόλαντέυ) εντείνουν το κλίμα και ανεβάζουν επίπεδο στην ταινία, η οποία μπορεί άνετα να κομπάζει για την πρωτοτυπία της γραφής, την αντιμετώπιση του Κακού, αλλά και την ψυχοσύνθεση των ολοκληρωμένων ηρώων της.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.