Θέατρο - Το χελιδόνι (2026)
"Το χελιδόνι", του Γκιλιέμ Κλούα, μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ, σκηνοθεσία: Γιάννης Αναστασάκης, πρωταγωνιστούν: Μαρία Τσιμά, Κυριάκος Μαρκάτος.
Μια καθηγήτρια μουσικής δέχεται την επίσκεψη ενός νεαρού που ζητά εντατικά μαθήματα τραγουδιού. Όταν μετά την πρώτη ακρόαση τον κρίνει εντελώς ακατάλληλο, του ζητά να φύγει για να μην σπαταλήσει τον χρόνο και των δύο, όμως εκείνος επιμένει, σχεδόν σπαρακτικά, να του μάθει τουλάχιστον πώς να τραγουδήσει σωστά ένα και μόνο τραγούδι, το "Χελιδόνι", το οποίο θα πρέπει να πει σε ένα μνημόσυνο.
Υπάρχουν έργα που όσες φορές κι αν τα δεις, δεν παύουν να σε συγκινούν. Το "Χελιδόνι" του Γκιλιέμ Κλούα είναι ένα από αυτά, καθώς καίτοι σύγχρονο νομίζω πως τείνει να γίνει κλασικό. Αγαπημένο έργο και στην Ελλάδα καθώς φαίνεται, ανεβαίνει για ακόμη μία φορά για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων στο θέατρο Ελέρ σε μια παράσταση γεμάτη φροντίδα, ρεαλιστικό συναίσθημα και σεβασμό στο κείμενο και τις ιδέες του. Η σκηνοθεσία του Γιάννη Αναστασάκη αποδεικνύει την πολύτιμη εμπειρία του και ως ηθοποιός καθώς αντιλαμβάνεται εις βάθος την ανάγκη του κάθε ρόλου και τη μεταλαμπαδεύει με γνώση και αντίληψη στους ηθοποιούς του. Αποφεύγοντας να δραπετεύσει σε επιβεβλημένα μελό τόνους, αφήνει το ίδιο το κείμενο να κατευθύνει και να οριοθετήσει το συναίσθημα, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες ρεαλισμού στην εκφορά του λόγου και την κίνηση, μολονότι προσωπικά μού έλειψε το σπανιόλικο ταμπεραμέντο των δύο χαρακτήρων. Ίσως να ήθελα να εντοπίσω τη μεσογειακή καταγωγή τους λίγο περισσότερο στα ξεσπάσματα από ό,τι την περισσότερο "βόρεια" ψυχραιμία που τους περιέγραφε. Παρ΄ όλα αυτά, ο πόνος επί σκηνής και η αγάπη της κάθε ανάμνησης ήταν παραπάνω από εμφανείς στην εξέλιξη της παράστασης, χάρη πρωτίστως στην αξιοπρέπεια με την οποία περιέβαλε κάθε λεπτομέρεια στην αφήγηση.
Σε αγαστή αρμονία με το έργο αυτό καθ' εαυτό και με το σκηνοθετικό όραμα, η Μαρία Τσιμά και ο Κυριάκος Μαρκάτος συνθέτουν επάξια το πρωταγωνιστικό δίδυμο με μια χημεία λειτουργική και μια διαπροσωπική σχέση που εξελίσσεται και που σταδιακά περνά από τη σκηνή και στους θεατές. Με αντίληψη του υπόγειου χιούμορ και της τραγικής ειρωνείας που κρύβονται πίσω από τις λέξεις του συγγραφέα, οι δύο ηθοποιοί αποκαλύπτουν γεγονότα, συναισθήματα και κομμάτια του ίδιου τους του εαυτού, σε ένα έργο-μνημόσυνο της αγάπης, του έρωτα και του δικαιώματός μας στη ζωή και στην ευτυχία, όπως την επιθυμούμε. Η Μαρία Τσιμά κορυφώνει σιωπηλά τη βουβή μάνα που έζησε τον τραγικό θάνατο του γιου της ατελείωτες φορές, απασφαλίζοντας την ψυχή της και φανερώνοντας τις αλήθειες της, απέναντι στον "Ραμόν" του Κυριάκου Μαρκάτου που επιτυγχάνει τη σταδιακή ενηλικίωση του χαρακτήρα που υποδύεται μέσα στα 80 λεπτά της παράστασης, προτάσσοντας την αλήθεια του έναντι της αρχικής αμηχανίας. Λειτουργικές οι "παρεμβάσεις" της μουσικής του Αντώνη Παπανικολάτου και των φωτισμών του Βασίλη Παπακωνσταντίνου και της Εβίνας Βασιλακοπούλου.
Θέατρο Ελέρ
Παραστάσεις: Δευτέρα & Τρίτη στις 21:00
Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου