Michael (2026) (IMAX)
Μουσικό δράμα των Universal/Lionsgate σε σκηνοθεσία Άντουαν Φούκουα, με τους Τζαφάρ Τζάκσον, Νία Λονγκ, Κόλμαν Ντομίνγκο, ΚέιΛυν Ντάρελ Τζόουνς, Μάιλς Τέλλερ.
Η ζωή και η πορεία προς τη δόξα του Μάικλ Τζάκσον, από τα παιδικά του χρόνια στο ξεκίνημα των Τζάκσον 5 μέχρι τον θρίαμβο του "Bad", ξεδιπλώνονται αναίμακτα αλλά εντυπωσιακά και ψυχαγωγικά σε τούτην εδώ την επιφανειακή βιογραφική ταινία που στήθηκε περισσότερο ως μνημόσυνο στον μέγκα σταρ της μουσικής και πολύ λιγότερο ως κινηματογραφικό επίτευγμα.
Μέσα σε 127' λεπτά γεμάτα από μουσική, είτε ως υπόκρουση είτε ως αναπαράσταση των ζωντανών του εμφανίσεων και των ηχογραφήσεων στο στούντιο, ο "Michael" ξετυλίγεται ως μια feel good ταινία που σκοπό έχει να συγκινήσει τους φαν του τεράστιου Μάικλ Τζάκσον και να εξηγήσει τρόπον τινά -αλλά όχι να ξεπλύνει- όλα όσα ακολούθησαν της ανόδου του στην κορυφή. Δεν είναι διόλου τυχαία άλλωστε η επιλογή του "Bad" για το φινάλε, καθώς ο τίτλος αυτός καθ' εαυτός όπως και το λίγο εφιαλτικό χαμόγελο του Μάικλ στο τέλος του τραγουδιού και της ταινίας προϊδεάζουν για τα πιο σκοτεινά χρόνια που ακολούθησαν. Προσθέστε στην εξίσωση και την κάρτα "Η ιστορία του συνεχίζεται" που εμφανίζεται ακριβώς πριν από τους τίτλους και έχετε είτε την υπόσχεση ενός sequel είτε τη διαβεβαίωση πως η ιστορία του στη μουσική και στο θέαμα που γράφτηκε με ανεξίτηλα λαμπερά -όσο κι αν ξεθώριασαν- γράμματα θα συνεχίσει να ζει εσαεί.
Δύσκολο εγχείρημα η βιογραφική αναπαράσταση ενός τεράστιου ειδώλου τόσο σύντομα, δεδομένης μάλιστα της εμπλοκής του Ιδρύματος Τζάκσον και σχεδόν ολόκληρης της οικογένειας, πλην της Τζάνετ που είχε ζητήσει να μην αναφερθεί στην ταινία, ούτε κατ' όνομα. Λέγεται πως το αρχικό σενάριο περιελάμβανε και τα χρόνια της πτώσης, όμως η οικογένεια επέλεξε η ταινία να μιλήσει μόνο για την άνοδο και καθόλου για την πτώση, μολονότι με έξυπνο τρόπο το σενάριο αναφέρεται σε όλα όσα θα ακολουθούσαν. Η συνεχείς αναβολές στην πρεμιέρα του "Michael" που εν τέλει βγήκε στις αίθουσες με έναν χρόνο καθυστέρηση, είχαν να κάνουν με τις διαρκείς παρεμβολές της οικογένειας που μετέτρεψαν το φιλμ σε κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που το αρχικό σενάριο και ο σκηνοθέτης είχαν κατά νου. Παρ' όλα αυτά, καθώς εμείς καλούμαστε να κρίνουμε αυτό που τελικά είδαμε και όχι μια άλλη, υποθετική εκδοχή του, ο "Michael" είναι μια τυπικής αφήγησης, καλογυρισμένη μουσική βιογραφία που οφείλει πολλά στον νεαρό πρωταγωνιστή της, τον Τζαφάρ Τζάκσον, γιου του Ζερμαίν και ανιψιού του Μάικλ, που πραγματικά εντυπωσιάζει τόσο φωνητικά όσο και στον χορό. Με τη φωνή του να μιξάρεται εντέχνως με τα μάστερ του Μάικλ Τζάκσον -τεχνική που είχαν ακολουθήσει και στο "Bohemian Rhapsody"- και την ερμηνεία του -καίτοι εγκλωβισμένη στη μίμηση ενός υπαρκτού προσώπου- να αφήνεται στο βλέμμα και στις σιωπές, κυριαρχεί στην οθόνη και κλέβει τις εντυπώσεις, ακόμα κι όταν το σενάριο αναλώνεται σε κοινοτοπίες. Είναι απλά συναρπαστικός στη σκηνή της γνωριμίας του με τον μάνατζέρ του Τζων Μπράνκα, τον οποίο υποδύεται λιτά αλλά με ουσία ο Μάιλς Τέλλερ. Ξεχωρίζει και ο Κόλμαν Ντομίνγκο στον ρόλο του κακοποιητικού πατέρα. Μεγαλειώδεις οι μουσικές σκηνές.
Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου