Η στροφή (1982)

 

Δραματική ταινία της Γ. Καραγιάννης & Σια σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη, με τους Πάνο Μιχαλόπουλο, Λία Ράκα, Σοφία Αλιμπέρτη, Κούλα Αγαγιώτου, Τάσο Χαλκιά, Μέλπω Ζαρόκωστα, Νίκο Παπαδόπουλο, Σωκράτη Αλαφούζο.

Η Χαρούλα, μια νεαρή κοπέλα που καταπιέζεται από τον πατέρα της, εγκαταλείπει το σπίτι της στο Ναύπλιο και πηγαίνει με άλλους τρεις από την παρέα της στην Αθήνα, όπου ονειρεύονται πως όλα θα είναι εύκολα. Σύντομα όμως, τα όποια λεφτά τελειώνουν, τα δυο αγόρια της παρέας συλλαμβάνονται για ληστεία και απομένουν οι δυο κοπέλες που δεν αργούν να μπλέξουν και με τα ναρκωτικά, συμπαρασύροντας μαζί τους τον Πάνο, του οποίου το μοναδικό παράπτωμα ήταν πως ερωτεύτηκε τη Χαρούλα.

Νεανικό σινεμά καταγγελίας δια χειρός Γιάννη Δαλιανίδη που έκανε και κατά τη δεκαετία του '80 ό,τι περνούσε από το χέρι του για να ακολουθεί την εποχή -τουλάχιστον θεματολογικά, γιατί κινηματογραφικά ήταν σίγουρα εκτός. 1982 και οι εφημερίδες φιλοξενούσαν όλο και περισσότερα πρωτοσέλιδα για "τη μάστιγα" των νέων, τα ναρκωτικά, τα οποία ως γνωστόν στα έριχναν κρυφά στην πορτοκαλάδα σου στα μπαρ. Πέραν της πλάκας, όμως, τα ναρκωτικά στις αρχές του '80 είχαν αρχίσει να περνούν από τους παραβατικούς στους οικογενειάρχες, ταυτιζόμενα με την ψυχαγωγία, και πλέον εκτός του τεκέ, καθώς ήταν πολύ εύκολο να βρεις και να αγοράσεις. Από εκεί πιάνεται το -αφελές εν γένει- σενάριο του Γιάννη Δαλιανίδη που ουσιαστικά αφηγείται πώς δύο νέοι άνθρωποι που κανέναν λόγο δεν είχαν να μπλεχτούν με όλα αυτά, εν τέλει πέφτουν στα σκληρά ναρκωτικά.

Εξελικτικά και σε επίπεδο χαρακτήρων, η ιστορία δεν πηγαίνει πουθενά, χωρίς παρ' όλα αυτά να έχεις την αίσθηση πως η ταινία σε κοροϊδεύει. Σίγουρα παίρνει τον εαυτό της πολύ περισσότερο στα σοβαρά από όσο θα έπρεπε, ιδιαίτερα εκεί στο κρατητήριο όταν ακούγεται αυτό το "μανιφέστο" περί ασθενών που χρήζουν δημοσίων κέντρων αποτοξίνωσης, ενώ η παραγωγή δεν τη βοηθά να κερδίσει πόντους. Αυτό που της αναγνωρίζεις πάντως, όπως και σε μεγάλο μέρος της φιλμογραφίας τόσο της εταιρείας παραγωγής όσο και του ίδιου του Δαλιανίδη, είναι πως έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να διατηρήσουν ενεργή την εγχώρια κινηματογραφική παραγωγή, σε μια εποχή που το ελληνικό σινεμά είχε ήδη πεθάνει, χωρίς απλά κανείς να έχει μπει στον κόπο να του το πει. Πρωταγωνίστρια της ταινίας δεν είναι η Σοφία Αλιμπέρτη, όπως θα συμπέραινε κανείς, αλλά η Λία Ράκα, στη μία και μοναδική φορά που έπαιξε μπροστά από την κάμερα.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.