Ambulance (2022) (IMAX)

Ελληνικός τίτλος: Ασθενοφόρο

Περιπέτεια της Universal σε σκηνοθεσία Μάικλ Μπέυ, με τους Τζέηκ Γκύλενχαλ, Γιάχια Αμπντούλ-Ματήν ΙΙ, Έιζα Γκονζάλες, Γκάρετ Ντίλαχαντ, Κιρ Ο'Ντόνελ, Τζάκσον Γουάιτ.

Ο παρασημοφορημένος βετεράνος Γουίλ Σαρπ, στην προσπάθειά του να κερδίσει τα χρήματα που απαιτούνται για τη θεραπεία της γυναίκας του, ζητά τη βοήθεια του ετεροθαλούς αδελφού του, του Ντάνυ. Χαρισματικός εγκληματίας καριέρας εκείνος, του αντιπροτείνει το εξής: να πραγματοποιήσουν τη μεγαλύτερη ληστεία τράπεζας στο Λος Άντζελες, με λεία $32 εκατ.

Και κάπως έτσι, μια άγνωστη και όχι τόσο καλή -από όσα διαβάζω- δανέζικη ταινία του 2005 -"Ambulancen" ήταν ο τίτλος της- μεταφέρεται σε εκδοχή χολυγουντιανού blockbuster και γίνεται επιτυχία. Κάποιος φαίνεται εκεί στο Λος Άντζελες συνειδητοποίησε πως η κεντρική ιδέα ήταν πολλά υποσχόμενη, οπότε και απέκτησε τα δικαιώματα, αναθέτοντας -μετά από πολλές περιπέτειες και αναβολές, κορωνοϊού συμπεριλαμβανομένου- στον Κρις Φέντακ να γράψει το σενάριο και στον εμπειρότατο μπλοκμπαστερά Μάικλ Μπέυ να τη σκηνοθετήσει ώστε να την αφηγηθούν εκ νέου στη μεγάλη οθόνη, και αυτή τη φορά έτσι όπως θα έπρεπε να αποτυπωθεί. Το σενάριο είναι που κάνει τη μεγάλη δουλειά, επιτυγχάνοντας όχι μόνο να διατηρήσει αμείωτο το ενδιαφέρον και τον ξέπνοο ρυθμό της δράσης, αλλά την ίδια στιγμή να σκιαγραφήσει χαρακτήρες που σε ενδιαφέρουν και οι οποίοι δεν μένουν απλά περιγραφικοί. Εννοείται πως δεν έχουμε να κάνουμε με ψυχόδραμα αλλά με καθαρή ταινία δράσης, όμως και πάλι, μέσα από όλη αυτή την απολαυστική βαβούρα αντιλαμβάνεσαι γιατί κάνει ο καθένας ό,τι κάνει. 

Υπάρχει μια συνοχή στην αφήγηση, η οποία δεν προδίδεται ποτέ από το ανελέητο κυνηγητό και το ταχύτατο μοντάζ των Νταγκ Μπραντ, Πιέτρο Σκάλια και Κάλβιν Γουίμμερ. Ο Ρομπέρτο Ντε Άντζελις κινηματογραφεί με μαεστρία κάθε κάδρο, δίνοντας αέρα ακόμα και στις κλειστοφοβικές λήψεις εντός του ασθενοφόρου, την ίδια στιγμή που η μουσική του Λορν Μπάλφε κινείται δεξιότεχνα μεταξύ εσωτερικότητας και εκκωφαντικού ρυθμού. Φυσικά και δεν αποφεύγονται ο υπερβολές και τα "ευκολάκια", όμως ακόμα και αυτή η συνθήκη προωθεί την αφήγηση με τρόπο που κάνει την ταινία απολαυστική, ακόμα κι αν η διάρκειά της ενδεχομένως να υπερβαίνει την απολύτως αναγκαία. Η ανθρωπιά των ηρώων της, ακόμα και εντός της σύμβασης ενός blockbuster, εξυπηρετεί τον επιφανειακό ρεαλισμό, καθώς η ανάγκη να βρεθεί μια λύση που θα σταματήσει όλο αυτό το χάος, σε κρατά διαρκώς στην τσίτα.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.