CINEMANO

Ελληνικός τίτλος: Το ξέπλυμα Πολιτικο-οικονομική σάτιρα του Netflix, σε σκηνοθεσία Στήβεν Σόντερμπεργκ, με τους Μέρυλ Στρηπ, Γκάρυ Όλντμαν, Αντόνιο Μπαντέρας. Όταν το ειδυλλιακό ταξίδι με τον άντρα της στους καταρράκτες του Νιαγάρα εξελίσσεται σε τραγωδία, η Έλεν Μάρτιν ανακαλύπτει πως το ασφαλιστήριο συμβόλαιό τους εμπλέκεται σε έναν κυκεώνα πλασματικών υπεράκτιων εταιρειών με κοινό παρονομαστή μια νομική εταιρεία στον Παναμά. Ο Στήβεν Σόντερμπεργκ που όλο σκηνοθετεί την τελευταία του ταινία και όλο γυρίζει μία ακόμη, επιστρέφει και μάλιστα αυτήν τη φορά μέσω Netflix για να αφηγηθεί με τον δικό του τρόπο την ιστορία πίσω από το σκάνδαλο των Panama Papers. Η ταινία το σενάριο της οποίας  υπογράφει ο πολλάκις συνεργάτης του σκηνοθέτη Σκοτ Ζ. Μπερνς (Αληθοφανή Ψέματα, Παρενέργειες, Contagion) μεταφέρει με έναν παιχνιδιάρικο τρόπο στην οθόνη το βιβλίο του βραβευμένου με Πούλιτζερ δημοσιογράφου Τζέηκ Μπέρνστάιν "Secrecy World: Inside the Panama Papers". Βέβαια,...

Ελληνικός τίτλος: Η τιμωρός Περιπέτεια της Relativity σε σκηνοθεσία Στήβεν Σόντεμπεργκ, με τους Τζίνα Καράνο, Τσάννινγκ Τέητουμ, Μάικλ Ντάγκλας, Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Αντόνιο Μπαντέρας, Μάικλ Φασμπέντερ.  Μια μυστική πράκτορας αναζητά εκδίκηση όταν η εταιρεία για την οποία δουλεύει δοκιμάζει να τη βγάλει από τη μέση.  Έχει ένα δυναμικότατο και πολλά υποσχόμενο ξεκίνημα και μετά αρχίζουν τα φλας μπακ και οι προβλέψιμες εξελίξεις. Ο Σόντεμπεργκ θα μπορούσε να κάνει την ανατροπή στο είδος, αλλά πέφτει και ο ίδιος στη ρουτίνα που πάει να ανανεώσει. Θα μπορούσε να το είχε γυρίσει ο οποιοσδήποτε (αλλά, οκ, ο οποιοσδήποτε δεν θα μάζευε τέτοιο καστ, οπότε ας του το αναγνωρίσουμε).

Δραματική τηλεταινία του ΗΒΟ, σε σκηνοθεσία Στήβεν Σόντερμπεργκ, με τους Μάικλ Ντάγκλας, Ματ Ντέημον, Σκοτ Μπάκουλα, Ρομπ Λόου, Νταν Άυκρόυντ, Ντέμπι Ρέυνολντς.  Πρόκειται για την ιστορία της έντονης συναισθηματικά σχέσης του διάσημου πιανίστα Λιμπεράτσε με τον κατά πολύ νεότερό του Σκοτ Θόρσον που κράτησε 6 χρόνια με διαρκή σκαμπανεβάσματα. Πολύ μεγάλη παραγωγή και με εξαιρετικό καστ που ξεφεύγει από τα όρια της τηλεταινίας (σε πολλές χώρες, άλλωστε, όπως και εδώ παίχτηκε στους κινηματογράφους), αλλά με εμφανείς αδυναμίες.  Κατ' αρχάς η ταινία μιλάει για τον Λιμπεράτσε, αλλά Λιμπεράτσε επί σκηνής δεν χαιρόμαστε παρά σε δύο μόνο νούμερα (ένα εκ των οποίων είναι το εξαιρετικό φινάλε), με αποτέλεσμα να μην αντιλαμβάνεσαι το μέγεθος του καλλιτέχνη αλλά να εισπράτtεις μόνο τις εκκεντρικότητες ενός ηλικιωμένου άντρα παθιασμένου με το σεξ και τα νεότερα αγόρια. Η ίδια η σχέση αυτή καθ' αυτή των δύο αντρών δεν μπορεί να σταθεί από μόνη της ικανή να στηρίξει την ταινία γιατί απο...

Ελληνικός τίτλος: Παρενέργειες Θρίλερ της Flimnation, σε σκηνοθεσία Στήβεν Σόντερμπεργκ, με τους Τζουντ Λω, Ρούνυ Μάρα, Κάθριν Ζήτα-Τζόουνς, Τσάννινγk Τέιτουμ.  Ένας ψυχίατρος αναλαμβάνει μια κοπέλα που πάσχει από κατάθλιψη, μετά την απόπειρα αυτοκτονίας της. Ο άντρας της ό,τι έχει βγει από τη φυλακή όπου έμεινε 4 χρόνια για παράνομη ανταλλαγή πληροφοριών του Χρηματιστηρίου και ετοιμάζεται να ξαναστήσει τη ζωή του, μακριά όμως από τη Νέα Υόρκη, όπου εκείνη έχει εγκατασταθεί τα τελευταία χρόνια. Ο ψυχίατρός της συμβουλεύεται μία συνάδελφό του που την είχε αναλάβει πριν από χρόνια και της γράφει ένα πολυδιαφημισμένο αντικαταθλιπτικό του οποίου οι παρενέργειες, όμως, είναι καταστροφικές.  Αποστασιοποιημένα κινηματογραφημένη και με συμπαγείς ερμηνείες, η ταινία ξεκινά ως κοινωνικό δράμα, για να εξελιχθεί σε καταγραφή των παρασκηνίων της φαρμακοβιομηχανίας, αλλά εκεί που θεωρείς ότι έχεις καταλάβει πού το πάει, έχει μια αναπάντεχη τροπή που το κάνει ακόμη πιο ενδιαφέρον κα...

Κοινωνική ταινία του Στήβεν Σόντερμπεργκ, με τους Τσάννινγκ Τέιτουμ, Άλεξ Πέττυφερ, Ματ Μπόμερ, Τζο Μανγκανιέλλο, Μάθιου ΜακΚόννωχυ, Ολίβια Μαν.  Έργα και ημέρες, έρωτες και περιπέτειες, όνειρα και φιλοδοξίες μιας ομάδας στρίπερ που δουλεύουν σε ένα κλαμπ της Τάμπα.  Βασισμένο σε πραγματικές ιστορίες και εν μέρει στο παρελθόν του ίδιου του Τσάννινγκ Τέιτουμ, η ταινία προσπαθεί να κρατήσει αντικειμενικές αποστάσεις στην αφήγηση της ιστορίας και αυτό είναι και το μεγαλύτερό της πρόβλημα. Με μόνιμο άγχος να μην χαρακτηριστεί ταινία για ματάκηδες, τα βλέπει όλα από μια τέτοια απόσταση που χάνει το ίδιο της το θέμα. Ούτε από τη γυναικεία ματιά είναι γυρισμένη (οπότε τσάμπα τόσοι κούκλοι μαζεμένοι πρωταγωνιστές) ούτε από την αντρική (οι γυναίκες είναι από αδιάφορες μέχρι εκνευριστικές), ούτε τα χορευτικά είναι απολαυστικά. Οπότε, προς τι όλα αυτά; Αφού αποφάσισες να κάνεις ταινία για το αντρικό στριπτήζ, κάνε την να την ευχαριστηθείς, αλλιώς γύρισε το Oceans Fourteen να ξεμπερδ...