CINEMANO

Συνοικιακός κινηματογράφος όμορφης αισθητικής, στο Νέο Ηράκλειο, κρυμμένος μέσα σε μια ήσυχη γειτονιά, 10 λεπτά περίπου με τα πόδια από το σταθμό του Ηλεκτρικού. Με ιστορία χρόνων, η Άνοιξις πρωτολειτούργησε στα χρόνια του '50 και έμεινε ανοιχτή μέχρι και το 2008. Ευτυχώς, όμως, το 2012 λειτούργησε και πάλι, ανακαινισμένη, προσφέροντας μια όμορφη επιλογή για τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, ενώ πρόσφατα μπήκε στην αλυσίδα Θερινά Σινεμά. Μια συμπαθέστατη πρόσοψη, κομψά φωτισμένη και με όμορφη φωτεινή επιγραφή υποδέχεται τους επισκέπτες, παρέα με μια μικρή βεράντα όπου μπορείτε να καθίσετε έως ότου ξεκινήσει η προβολή. Το ταμείο βρίσκεται στα αριστερά της εισόδου που οδηγεί σε μια όμορφη αίθουσα, μίνι-πράσινο κήπο, χωμένη ανάμεσα σε πολυκατοικίες. Στο πίσω μέρος υπάρχει το σκεπασμένο από ομπρέλες ξύλινο ντεκ, με καναπέδες ή υπερυψωμένα σκαμπώ δίπλα σε μπάρα. Στην υπόλοιπη αίθουσα, οι άνετες πολυθρόνες με επαρκέστατο χώρο για τα πόδια συνοδεύονται από πολλά τραπεζάκια και...

Δραματική ταινία της Summit, σε σκηνοθεσία Ντανιέλ Εσπινόζα, με τους Τομ Χάρντυ, Νούμι Ράπατσε, Γκάρυ Όλντμαν, Τζόελ Κίνναμαν, Φαρές Φαρές, Βενσάν Κασέλ.  Δεκαετία '50, στη σταλινική ΕΣΣΔ, ένας αξιωματικός ασφαλείας πέφτει σε δυσμένεια όταν δεν κατορθώνει να βρει αποδεικτικά στοιχεία που να επιβεβαιώνουν πως η γυναίκα του είναι προδότις του καθεστώτος και μετατίθεται στην πολιτοφυλακή ενός γκούλαγκ. Την ίδια στιγμή, ο θάνατος ενός μικρού παιδιού, το οποίο εμφανέστατα είχε δολοφονηθεί, αποδίδεται σε σιδηροδρομικό ατύχημα, καθώς στο σταλινικό παράδεισο δεν υπήρχαν δολοφόνοι και όποιος υποστήριζε δημόσια το αντίθετο θεωρείτο προδότης.  Πυκνογραμμένη ιστορία, με ενδιαφέρον τόσο ως προς την εύρεση του δολοφόνου όσο και ως προς τον κίνδυνο που εκπροσωπούσε το απολυταρχικό καθεστώς της εποχής για τους πρωταγωνιστές, που δικαιολογεί τη μεγάλη επιτυχία του βιβλίου τού Τομ Ρομπ Σμιθ στο οποίο βασίστηκε η ταινία. Αυτή καθ' εαυτή η ταινία όμως, το δισυπόστατο της ιστορίας αδυνατεί να...

Είναι σίγουρα μία από τις πιο καινούργιες (πρωτοάνοιξε το 2003), τις πιο αγαπημένες και τις πιο άρτιες από κάθε άποψη θερινές αίθουσες της Αθήνας. Μέσα στο πάρκο του Φλοίσβου, σε μια υπέροχη τοποθεσία, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αναβαθμιστεί σημαντικά, τόσο με τη νέα Μαρίνα όσο και με το Μουσείο Ναυτικής Παράδοσης, το σινεμά χαίρει ενός εξαιρετικού προορισμού περιπάτου που θυμίζει άλλες πόλεις και άλλες (καλύτερες) εποχές. Εκ προοιμίου, λοιπόν, το Σινέ Φλοίσβος συνδυάζεται εξαιρετικά με βόλτα στην ευρύτερη περιοχή για όλους εμάς που δεν το έχουμε στη γειτονιά μας. Το σινεμά αυτό καθ' εαυτό είναι λιτό, απέριττο και κομψότατο, απόλυτα εναρμονισμένο με το περιβάλλον του. Η είσοδός του, μέσα στο πάρκο, σε απαλά γήινα χρώματα περιβάλλεται από μια μεγάλη αυλή την οποία μπορείτε να αξιοποιήσετε πριν ή και μετά την ταινία (ή ακόμη και χωρίς καθόλου ταινία). Το "διαμπερές" μπαρ του σινεμά εξυπηρετεί και την αυλή, οπότε μπορείτε άνετα να πιείτε ή να τσιμπήσετε κάτι περιμ...

Ελληνικός τίτλος: Οιδιπόδειο αλά γαλλικά Κωμωδία της Wild Bunch, σε σκηνοθεσία Ζυλί Ντελπύ, με την ίδια και τους Ντάννυ Μπουν, Καρίν Βιάρ, Βενσάν Λακόστ.  Όταν η χωρισμένη και μονάχη Βιολέτ γνωρίζει στις διακοπές της στο Μπιαρίτζ έναν επίσης χωρισμένο προγραμματιστή, ερωτεύονται μέσα σε μια νύχτα και αυτό που θεωρητικά θα ήταν σχέση μιας βραδιάς εξελίσσεται σε έρωτα. Κανόνισαν, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο, αφού ο 20χρονος γιος της Βιολέτ, ο Λολό, έχει βαλθεί να τους χωρίσει πάση θυσία.  Χαριτωμένη ιστορία με ένα προσεγμένο καστ στο οποίο ηγείται ο Βενσάν Λακόστ στο ρόλο του γιου, με μια ερμηνεία χωρίς υπερβολές και με ένα βλέμμα που σε ορισμένες σκηνές προκαλεί ακόμα και φόβο. Μαζεμένος και μακριά από την εκρηκτική μανιέρα του ο Ντάννυ Μπουν, ενώ χείμαρος είναι στις λιγοστές σκηνές της η Καρίν Βιάρ, μια σπουδαία κωμικός με φλέβα και άριστη αίσθηση του ρυθμού. Η Ντελπύ, ως πρωταγωνίστρια και σκηνοθέτης συμπεριφέρεται μαζεμένα, και αυτό ενδεχομένως να είναι και το πρόβλημα...

Μαγνητοσκόπηση από τη γαλλόφωνη ελβετική τηλεόραση (TSR) της ειδικής συναυλίας-αφιέρωμα στον στιχουργό Λυκ Πλαμοντόν, που δόθηκε το Δεκέμβριο του 2015 στην Αίθουσα Στραβίνσκυ στο Μοντρέ. H Μωράν, ο Μπαστιάν Μπέηκερ, η Μπριζίτ Μπουαζολί, η σοπράνο Μαρί-Ζοζέ Λορντ και ο Μπρουνό Πελετιέ, συνοδευόμενοι από 200 ερασιτέχνες χορωδούς, ερμήνευσαν μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Πλαμοντόν. Μπορεί το εγχείρημα να παρουσίαζε ενδιαφέρον μουσικά, αλλά στην εκτέλεσή του βγήκε μάλλον επίπεδο και αδιάφορο, ενώ η χορωδία δεν ήταν λίγες οι φορές που επισκίαζε τους τραγουδιστές, αλλοιώνοντας εν μέρει τα τραγούδια. (5/10)

Ελληνικός τίτλος: Με απόκρυψη Περιπέτεια της Warner, σε σκηνοθεσία Ντάνι ντε λα Τόρρε, με τους Λουίς Τοσάρ, Ελβίρα Μινγκέζ, Γκόγια Τολέδο, Πάουλα ντελ Ρίο, Μάρκο Σανζ, Χαβιέ Γκουτιέρεζ.  Ένας τραπεζικό στέλεχος ξεκινά το πρωινό του πηγαίνοντας τα δυο παιδιά του στο σχολείο, όταν σε ένα άγνωστο κινητό που βρίσκεται στο αυτοκίνητό του καλεί ένας αριθμός με απόκρυψη και μια φωνή του λέει πως αν δεν μεταφέρει €448.000 στον λογαριασμό του, το αυτοκίνητο θα ανατιναχθεί.  Έτσι γρήγορα και με συνοπτικές διαδικασίες ξεκινά μια καταιγιστική περιπέτεια, με ρυθμό, αγωνία, δράση και το κυριότερο ερμηνείες. Ο Λουίς Τοσάρ, παγιδευμένος σε όλη την ταινία πίσω από το τιμόνι του αυτοκινήτου του, ερμηνεύει με το βλέμμα, το πρόσωπο και τα χέρια, χωρίς ίχνος υπερβολής και πάντοτε εντός ρυθμού. Την ίδια ένταση στο βλέμμα και στην ομιλία μεταφέρει και η Ελβίρα Μινγκέζ στο ρόλο της προϊσταμένης των πυροτεχνουργών της αστυνομίας, ενώ η κάμερα ακολουθεί το αυτοκίνητο με ταχύτητα, κλιμάκωση στα...

Ελληνικός τίτλος: Έμφυτο ελάττωμα Νουάρ της Warner, σε σκηνοθεσία Πωλ Τόμας Άντερσον, με τους Χόακιν Φοίνιξ, Τζος Μπρόλιν, Όοουεν Γουίλσον, Τζοάννα Νιούσομ, Έρικ Ρόμπερτς, Κάθριν Γουώτερστον, Μπενίσιο Ντελ Τόρο.  Στην Καλιφόρνια του 1970, ένας ιδιότροπος ντετέκτιβ με έφεση στα ναρκωτικά αναλαμβάνει μια υπόθεση εξαφάνισης που αποδεικνύεται πολύ περισσότερο πολύπλοκη από ό,τι φαινομενικά δείχνει.  Ο Χόακιν Φοίνιξ και ένα δυνατό καστ ηγούνται αυτής της εξαιρετικά φιλόδοξης και άνισης ταινίας που προσπαθεί εναγωνίως να πλασάρει τον εαυτό της ως εναλλακτικό αριστούργημα, αλλά χάνεται στην υπερφίαλη ματαιοδοξία της. Μια ακατάπαυστη φλυαρία, μια πολύπλοκη ιστορία, και οι υποτονικές "μαστουρωμένες" ερμηνείες που κάποιες φορές αγγίζουν την υπερβολή και την καρικατούρα, θέλουν να σατιρίσουν μια ολόκληρη εποχή και την κουλτούρα της, αλλά τελικά το μόνο που μένει είναι η επιτηδευμένη προσέγγιση του Άντερσον που πνίγει ασφυκτικά τα πάντα. Υπερφίαλο όσο δεν παίρνει, με αποτέλεσμα ...