Mufasa: The Lion King (2024) (IMAX) (3D)

Ελληνικός τίτλος: Μουφάσα -Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

Κινούμενα σχέδια της Disney σε σκηνοθεσία Μπάρυ Τζένκινς, με τις φωνές των Άαρον Πιερ, Κέλβιν Χάρισον Τζούνιορ, Τίφανυ Μπουν, Πρέστον Νάυμαν, Μαντς Μίκελσεν.

Πολλά χρόνια πριν από τον "Βασιλιά των Λιονταριών", ο νεαρός Μουφάσα ήταν κι αυτός ένα χαριτωμένο κουταβάκι που απολάμβανε τη ζωή με την οικογένειά του, έως ότου αναγκάστηκε να τους αποχωριστεί. Αδέσποτος και ξένος μεταξύ ξένων, ο Μουφάσα βρίσκει καταφύγιο στη βασιλική αγέλη του πρίγκιπα Τάκα, ο οποίος και του σώζει τη ζωή αλλά και πιέζει τους γονείς του να τον δεχτούν σαν αδελφό του. Και όπως ξεκινά ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή του, η απειλή από τα κακόβουλα λευκά λιοντάρια των οποίων ο ηγέτης, ο Κίρος, θέλει να εξουσιάσει τη ζούγκλα, θα θέσει νέα όρια μεταξύ της αφοσίωσης, της επιβίωσης και της προδοσίας.

Prequel του "Βασιλιά των Λιονταριών", που αφηγείται τα γεγονότα που οδήγησαν μέχρι τη γέννηση του Σίμπα και τον τρόπο με τον οποίο ο Μουφάσα ανακηρύχθηκε ως ο απόλυτα σεβάσμιος και αποδεκτός από όλους βασιλιάς της ζούγκλας. Είναι πραγματικά να θαυμάζεις το τεχνικό επίτευγμα της ταινίας, η οποία γυρισμένη όλη με ψηφιακές εικόνες σε υπολογιστή όχι μόνο έχει την αληθοφάνεια στην εικόνα ενός ντοκυμανταίρ του National Geographic, μα επιτυγχάνει με εξαιρετική ακρίβεια και χάρη τον εξανθρωπισμό των ζώων που μιλούν με ανθρώπινη λαλιά χωρίς να χάσουν στιγμή τη ρεαλιστική τους όψη. Μετά από λίγα λεπτά, πραγματικά ξεχνιέσαι και το μυαλό σου δέχεται ως αληθινό αυτό που διαδραματίζεται στην οθόνη και χάνεσαι μέσα στο παραμύθι και στην φωτορεαλιστική του εξιστόρηση. Εκεί που βγαίνεις λίγο από το κλίμα, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται αυτό για ταινία της Disney, είναι στα μουσικά μέρη, με τα τραγούδια όχι μόνο να παρεμβάλλονται καταναγκαστικά μαουσιωδώς αχρείαστα, αλλά και να μην ξεχωρίζουν μελωδικά. Ο Λιν-Μανουέλ Μιράντα μοιάζει να μην μπορεί να ενταχθεί στο αναμενόμενο μιούζικαλ ύφος της Disney και με εξαίρεση ένα τραγούδι, παραδίδει συνθέσεις που φαντάζουν σαν από αλλού. Το ίδιο θα μπορούσα να πω και για τη μουσική επένδυση του Ντέηβ Μέτζγκερ, η οποία μολονότι επική και συναισθηματική δεν μπορεί να αγγίξει στο ελάχιστο τις νότες του Χανς Ζίμμερ από την πρώτη ταινία -δεν είναι τυχαίο ότι τα περάσματα της δικής του μελωδίας για κάποια δευτερόλεπτα φέρνουν ανατριχίλες.

Κακά τα ψέματα, οι συγκρίσεις με τον "Βασιλιά" δεν βοηθούν διόλου τον "Μουφάσα". Από μόνη της είναι σαφέστατα μια άριστα γυρισμένη και απολαυστική ταινία γεμάτη δράση, συγκίνηση και συναίσθημα. Τη στιγμή όμως που εμφανίζεται ως "καταγωγή" του "Βασιλιά τω Λιονταριών" εκεί αμέσως αντιλαμβάνεσαι πώς πάνω από όλα της λείπει η ψυχή του και αυτό το μαγικό πάντρεμα ιδεών, ταλέντου και δημιουργικής μεγαλοψυχίας που την έχουν καταστήσει αριστουργηματική. Ίσως εν μέρει να φταίει και το σενάριο με την επίσης καταναγκαστική παρουσία του Τιμόν και του Πούμπα ως ακροατές της ιστορίας, να θυμίζει το μεγαλείο του παρελθόντος σε ένα πιο αδύναμο και άψυχο σήμερα. Απόλυτα ψυχαγωγικός για όλη την οικογένεια, ο "Μουφάσα" ξεχωρίζει για την εικόνα του που λάμπει από χρώμα και μεγαλοπρέπεια και με την οποία ουσιαστικά αντισταθμίζει τις εν συνόλω αδυναμίες του.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.