65 (2023)

Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας της Columbia σε σκηνοθεσία Σκοτ Μπεκ και Μπράιαν Γουντς, με τους Άνταμ Ντράιβερ, Αριάνα Γκρήνμπλατ.

Με το διαστημόπλοιό του σακατεμένο από μια συστάδα μετεωριτών, ο κυβερνήτης Μιλς συντρίβεται σε ένα αχαρτογράφητο αστρικό σώμα. Μοναδικός επιζών του πληρώματος και χωρίς βοήθεια από πουθενά, πρέπει να βρει μόνος του τον τρόπο να καλύψει ένα άγνωστο έδαφος 15 χιλιομέτρων ώστε να φτάσει στην κάψουλα διαφυγής. Μόνο που στην πραγματικότητα, ο Μιλς εκλαμβάνεται ως εισβολέας σε ξένο τόπο, έχοντας να αντιμετωπίσει απρόβλεπτους κινδύνους μέσα στις ατελείωτες, επικίνδυνες ζούγκλες.

Θυμίζει με την καλή έννοια τα sci fi b movies των χρόνων του '60, όταν οι ιστορίες ήταν απλοϊκές, οι προθέσεις ξεκάθαρες και τα πάντα όφειλαν να εντυπωσιάζουν τα αθώα μάτια των θεατών, όσο φτηνά κι αν παρουσιάζονταν στην οθόνη. Στην περίπτωσή μας, βέβαια, τίποτα δεν είναι φτηνό, αφού αν μη τι άλλο το "65" βρίθει οπτικών εφφέ καθώς παρουσιάζει, με αληθοφάνεια είναι η αλήθεια, αυτόν εδώ τον άγνωστο κόσμο. Κάπου, στο πίσω μέρος του μυαλού σου, νιώθεις ότι κάποιες εικόνες και ιδέες τις έχεις ξαναδεί, όμως αυτό δεν μετριάζει την απόλαυση αυτής της μετρημένης σε υπερβολές και χρόνο περιπέτειας επιστημονικής φαντασίας που φτιάχτηκε χωρίς μεγαλοστομίες. Ο Άνταμ Ντράιβερ αποδεικνύεται για ακόμα μια φορά ικανός να κουβαλήσει μια ολόκληρη ταινία μόνος του -κυριολεκτικά σχεδόν- καθώς η αμεσότητα της επαφής του με τον φακό και η σωματικότητα της πάντοτε εκφραστικής ερμηνείας του αρκούν να καλύψουν την έλλειψη άλλων ηθοποιών στο πλευρό του. Χωρίς να υπόσχεται μεγαλεία, η ταινία έχει και την εξυπνάδα της στο φινάλε, έτσι για να σου κλέψει και ένα "κοίτα τώρα" λίγο πριν από τους τίτλους τέλους.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.