F1: The Movie (2025) (IMAX)

Ελληνικός τίτλος: F1 -Η ταινία

Περιπέτεια των Warner/Apple σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Κοζίνσκι, με τους Μπραντ Πιτ, Ντάμσον Ίντρις, Χαβιέ Μπαρδέμ, Κέρρυ Κόντον, Τομπάιας Μένζις.

Ένας οδηγός αγώνων ταχύτητας επιστρέφει στο τιμόνι της Formula 1 μετά από 30 χρόνια, για να βοηθήσει έναν παλιό, καλό του φίλο, του οποίου η ομάδα είναι έτοιμη να διαλυθεί.

Υπάρχει ένα σημείο αναφοράς-κλειδί για το ύφος και τον ευρύτερο τόνο της ταινίας. Ο "ηλικιωμένος" στα μάτια τα νεότερων της ομάδας, Σόνυ Χέιζ, αποκαλείται "Mister 90's", λόγω της στάσης και της συμπεριφοράς του, που μοιάζει να στέκει αναλλοίωτη από άβολες "μπουμεριές". Αυτό το "Mister 90's" λοιπόν αντικατοπτρίζει ολόκληρη την ταινία, η οποία ξεδιπλώνεται με αυτή την επιβεβλημένη (ίσως και επιτηδευμένη) αθωότητα των blockbuster των χρόνων του '90, όταν οι παραγωγές του Τζέρρυ Μπρούκχάιμερ (δική του και η "F1") μάς αφηγούνταν απλοϊκά, αλλά συναρπαστικά παραμύθια, χωρίς δασκαλίστικες δηθενιές, καθωσπρεπισμούς και βαθυστόχαστες αναλύσεις χαρακτήρων. Με τα σενάρια των τότε ταινιών (όπως και τούτης εδώ) να εξυπηρετούν τα απολύτως απαραίτητα ώστε να αφήσουν το θέαμα ανενόχλητο, είχαμε ζήσει απίστευτες ώρες στο σινεμά, παρέα με αεροπλάνα, υποβρύχια, αυτοκίνητα, αγώνες, κυνηγητά, πιστολίδι και καρέ αδρεναλίνης. Η "F1 -Η ταινία" λοιπόν είναι ακριβώς αυτό, μια απολαυστική περιπέτεια, έξοχα γυρισμένη, με μια ιστορία απλοϊκή αλλά ουσιαστική ως προς αυτό που εξυπηρετεί. 

Ο Σόνυ Χέιζ, τραυματισμένος κυριολεκτικά και μεταφορικά οδηγός-αστέρι της Formula 1 κάποτε, εξακολουθεί να λαμβάνει μέρος σε περιφερειακούς αγώνες β' και γ' κατηγορίας, αναζητώντας κάθε φορά, μετά τη γραμμή λήξης, την επόμενη γραμμή εκκίνησης. Όταν λοιπόν, ο παλιός και πάμπλουτος πλέον κολλητός του, του ζητάει να επιστρέψει στα μονοθέσια της F1 για να σώσει την ομάδα από τον βαθμολογικό όλεθρο και την οικονομική καταστροφή, ο Σόνυ δέχεται την πρόταση και εμφανίζεται ως φτωχός και μόνος κάου-μπόυ στην πίστα, έτοιμος να κάνει τα δικά του. Τα καταφέρνει αμέσως; Φυσικά και όχι. Έχουμε ζηλίτσες και αντιδράσεις από τους υπόλοιπους της ομάδας όπως και από το ανερχόμενο αστέρι της οδήγησης; Φυσικά και ναι. Έχουμε love story; Ναι, των 10 λεπτών περίπου και πιστέψτε με αυτό είναι το μεγαλύτερο ατού της ταινίας, αφού δεν χάνουμε πολύτιμο χρόνο από τίποτα σε σχέση με τη μεγάλη (διαστάσεων IMAX) εικόνα της δράσης και της ταχύτητας.

Ο Μπραντ Πιτ λάμπει και γουστάρει, ο Χαβιέ Μπαρδέμ κινείται με άνεση μεταξύ σοβαρού και αστείου, η Κέρρυ Κόντον αγκαλιάζει τον ρόλο με σύνεση και με ικανές δόσεις χιούμορ και ο γοητευτικός Ντάμσον Ίντρις αποδίδει με στερεοτυπική τελειότητα τον αντίζηλο που γίνεται φίλος και σύμμαχος (λέγε με "Iceman" στο "Top Gun"). Αυτό όμως που έρχεται να σε μαγέψει είναι η τεχνική αρτιότητα της ταινίας σε εικόνα και ήχο, με τον Κοζίνσκι να σκηνοθετεί με ακρίβεια εκατοστού του δευτερολέπτου τα πλάνα κάθε αγώνα (λυπάμαι ειλικρινά τους μοντέρ Στήβεν Μιριόνε και Πάτρικ Τζ. Σμιθ -στοίχημα ότι θα τους δούμε στην πεντάδα των Όσκαρ), με τα κάδρα του διευθυντή φωτογραφίας Κλαούντιο Μιράντα να λάμπουν από τον ήλιο και από το βλέμμα του Μπραντ Πιτ, ενόσω πνίγονται στις εξατμίσεις και στην καυτή άσφαλτο της κάθε πίστας. Ο Χανς Ζίμμερ, στα καλύτερά του. Pure joyful entertainment.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.