The Toxic Avenger (2023)

Περιπέτεια φαντασίας της Legendary σε σκηνοθεσία Μέηκον Μπλαιρ, με τους Πήτερ Ντίνκλατζ, Τζέηκομπ Τρέμπλεϋ, Τέιλουρ Πέητζ, Κέβιν Μπέηκον, Ελάιζα Γουντ, Τζούλια Ντέηβις.

Ο Γουίνστον Γκουζ, επιστάτης καθαριότητας σε μια φαρμακοβιομηχανία που παράγει υπέρογκες ποσότητες τοξικών αποβλήτων, μαθαίνει πως πάσχει από ανίατη ασθένεια, εξ αιτίας της οποίας η ζωή του θα τελειώσει το πολύ σε έναν χρόνο. Έχοντας χάσει πρόσφατα τη γυναίκα που αγάπησε και όντας ο μοναδικός "γονέας" του έφηβου γιου της, προσπαθεί να μιλήσει κατ' ιδίαν με τον ιδιοκτήτη της εταιρείας για να τον βοηθήσει με την ασφάλεια υγείας ώστε να του καλύψουν τα έξοδα της νέας, πειραματικής θεραπείας. Όταν διαπιστώνει πως όλοι γελούν πίσω από την πλάτη του, αποφασίζει να πάρει τα πράγματα στα χέρια του ληστεύοντας μετρητά από τη δουλειά του, όμως μια σειρά από γεγονότα τον μεταμορφώνει σε ένα δύσμορφο πλάσμα με τοξικές -κυριολεκτικά- υπερδυνάμεις.

Μια κόμικ ταινία που δεν προέρχεται από κόμικ; Κι όμως, ναι. Θα μπορούσες να την πεις και παρωδία του είδους των χάρτινων υπερ-ηρώων, αλλά δεν είναι αυτός ο καθαρόαιμος σκοπός της. Περισσότερο νιώθεις πως θέλει μεν να κάνει λίγη πλάκα την ίδια στιγμή που προσπαθεί να πάει το θέμα, την αφήγηση και τη βία στα άκρα. Το τελευταίο το πετυχαίνει στον απόλυτο βαθμό, προσδίδοντας τις απαραίτητες δόσεις χιούμορ ώστε τα αποκεφαλισμένα και ακρωτηριασμένα πτώματα που ο Toxic Avenger αφήνει στο πέρασμά του να δείχνουν λιγότερο αποκρουστικά. Έξυπνη η επιλογή του Πήτερ Ντίκλατζ για τον ομώνυμο ρόλο με το ταλέντο και την όψη του να δίνουν κύρος και σατιρική διαστροφή στην όλη παράνοια της ιστορίας και ευρύτερα μιας απόπειρας με αισθητική και πρόθεση B Movie αλλά υψηλότερου budget και με δυνατά ονόματα στη μαρκίζα. Για την ιστορία, πρόκειται για remake της ομότιτλης ταινίας του 1984, παραγωγής της Troma, η οποία κατέστησε την εταιρεία σε σύμβολο του ακραίου Horror, καθώς έως τότε είχε επικεντρωθεί στις σεξοκωμωδίες -είδος διάσημο στα τέλη seventies και στις αρχές των eighties. Η Troma είναι συμπαραγωγός και της νέας αυτής αφήγησης που μπορεί να φαντάζει κάπου άνιση και κάπου αλλού επιτηδευμένη αλλά την ίδια στιγμή κλείνει το μάτι στους θιασώτες του είδους οι οποίοι τελικά περάσαμε καλά. Ας πούμε, πώς να μην εκτιμήσεις τη σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, που πραγματικά σατιρίζει όλες τις αντίστοιχες της Marvel, της DC και των λοιπών συγγενών; Συζητάνε για το ενδεχόμενο sequel κι όλοι εμείς έχουμε ίσως και μία προσμονή επ' αυτού.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.