Hamnet (2025)


Ελληνικός τίτλος: Άμνετ

Δραματική ταινία των Universal/Focus σε σκηνοθεσία Κλόε Ζάο, με τους Τζέσι Μπάκλεϋ, Πωλ Μέσκαλ, Έμιλυ Γουώτσον, Τζο Άλγουιν, Τζάκομπι Τζουπ, Ντέηβιντ Γουίλμοτ.

Η γνωριμία, ο έρωτας, ο γάμος και η οικογένεια του Γουίλλιαμ Σαίξπηρ και της Άγκνες Χάθαγουέι, πριν από τα χρόνια της μεγάλης του θεατρικής δόξας αλλά και η τραγική ιστορία του γιου τους, του Άμνετ που έφυγε πολύ μικρός, αποτελούν τον καμβά τούτης εδώ της εξαιρετικής ταινίας που θα μείνει στην ιστορία.

Ένα μοναδικό σενάριο που υπογράφουν από κοινού η σκηνοθέτις Κλόε Ζάο και η συγγραφέας του ομότιτλου βιβλίου, Μάγκι Ο'Φάρελ, μας προσφέρει το καλύτερο σινεμά που παρακολουθήσαμε εδώ και πολλά χρόνια και ταυτόχρονα την απόδειξη πως όσο "δύσκολο" και να ακούγεται το θέμα μιας ταινίας, υπάρχει πάντα ο τρόπος να μιλήσει στο ευρύ κοινό, εάν υπάρχουν από πίσω αγνή αγάπη, ειλικρίνεια προθέσεων και πραγματικό ταλέντο. Στην περίπτωση του "Άμνετ" υπάρχουν και τα τρία και μάλιστα σε πλήθος που μοιράζεται σε κάθε καρέ από τα αναρίθμητα που απαρτίζουν τα 125' της διάρκειας του φιλμ. Πέραν του προφανούς των ερμηνειών, όλοι οι συντελεστές κατόρθωσαν να επιτύχουν μια από αυτές τις σπάνιες στιγμές ώσμωσης και να συμπληρώσουν ταιριαστά και θαυμαστά ο ένας τον άλλον. Και κάπως έτσι η σαν πίνακας ζωγραφικής φωτογραφία του Λούκας Ζαλ φαίνεται να μαγεύει τον Μαξ Ρίχτερ που υπογράφει μια μουσική που δεν ξεπετάγεται ποτέ αλλά υπάρχει εκεί για να αγκαλιάζει την εικόνα και να αποκαλύπτει συναισθήματα σε ένα άγγιγμα εξπρεσιονιστικής τόλμης. Και είναι τότε που έρχεται το μοντάζ του Αφόνσο Αβάρο και της Κλόε Ζάο για να χρονομετρήσει την ανάσα μας και τον παλμό της καρδιάς μας ώστε να ταυτίσει τόσο αρμονικά την ταινία με αυτή την ίδια μας την ύπαρξη. Και ξέρετε κάτι; Δεν είναι τεχνικά θέματα αυτά που αναφέρω αλλά υπαρξιακή ανάγκη της ίδιας της ταινίας που φανερώνει το μεγαλείο του σινεμά, όταν το ταλέντο των πολλών μεταμορφώνεται σε ιδέα ομοούσια και δημιούργημα ένα και μοναδικό.

Παρακολουθούσα την ταινία κι όσο κι αν ήθελα να μη χάσω κλάσμα δευτερολέπτου, το μυαλό μου δεν μπορούσε να σταματήσει να σκέφτεται πόσο σπουδαία σκηνοθέτις είναι η Κλόε Ζάο. Δεν είναι μόνο η γνώση, η τεχνική και το συναίσθημα αλλά αυτή η μαγική της σχεδόν ικανότητα να αφομοιώνει σαν χαμαιλέοντας το ύφος, την εποχή, τη συνθήκη και τα δεδομένα της κάθε ταινίας που υπογράφει και να τα ξαναγεννά στην οθόνη μέσα από τη δική της ματιά που μολονότι διαφορετική κάθε φορά δεν παύει να παραμένει διακριτή και αμιγώς προσωπική. Δεν είναι μόνο η εις βάθος κατανόηση του κάθε ρόλου, του κάθε χαρακτήρα, που την οδηγεί στη μαστόρικη καθοδήγηση των ηθοποιών της αλλά και μια ουσιώδης αισθητική και τεχνογνωσία που επηρεάζουν κάθε τετραγωνικό χιλιοστό της οθόνης, από τη σκιά στη φωτογραφία, μέχρι την ένταση της μουσικής και την ταχύτητα του cut στο μοντάζ. Είναι η έμπνευση και το μεγαλείο αυτού του απροσδιόριστου "ο" που ξεστομίζει σαν λάθος ο Σαίξπηρ τη στιγμή της υπέρτατης θλίψης κι όταν ο πόνος τον ξεσκίζει σε κομμάτια. Είναι αυτό το αρχικό πλάνο στο δάσος που σε στοιχειώνει, είναι η μυστικιστική διάσταση της αφήγησης, λες και κατατρέχουν τους ανθρώπους ερινύες, είναι κι αυτή η ίδια η ύπαρξη της Τζέσι Μπάκλεϋ που κουβαλάει την αέρινη απειλή του ξωτικού ή τη μαγεμένη αγάπη μιας νεράιδας που την ξορκίζει η ανθρωπότητα.

Σπουδαίο το καστ, προσφέρει μεγάλες στιγμές από την αρχή μέχρι το συγκλονιστικά αξέχαστο φινάλε, αλλά δεν μπορείς να μην αφοσιωθείς στο δίδυμο Μπάκλεϋ-Μέσκαλ για τον τρόπο όχι απλά που παίζουν αλλά για την ουσία με την οποία συνυπάρχουν. Ακόμα και στις σκηνές που ο ένας είναι μακριά από τον άλλον, είναι τέτοιος ο δεσμός που έχουν αναπτύξει μεταξύ τους που η απουσία του περνά στη δική σου ύπαρξη που τη συλλαμβάνεις να τον αποζητά στις γωνιές του δωματίου. Μακριά από τα πρότυπα των κλασικών κινηματογραφικών σταρ, η Μπάκλεϋ και ο Μέσκαλ υπογράφουν ερμηνευτικά εδώ και χρόνια κάθε ταινία στην οποία συμμετέχουν, παραδίδοντας στον "Άμνετ" συγκεκριμένα, μαθήματα συνύπαρξης και αμοιβαιότητας.

Με οκτώ υποψηφιότητες για Όσκαρ, ο "Άμνετ" κέρδισε το βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου, διάκριση που επανέλαβε και στα BAFTA [11 συνολικά υποψηφιότητες], όπου διακρίθηκε και ως η Καλύτερη Βρετανική Ταινία.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο άνθρωπος της καρπαζιάς (1969) (Α/Μ)

Θέατρο - Σχέδιο Προμηθεύς (2026)

Θέατρο - ai‧milia (2026)

Κινηματογράφοι - Αβάνα (χειμερινός + θερινός)

Η στροφή (1982)