Χωρίς συνείδηση (1972) (Α/Μ)

Δραματική ταινία της Καραγιάννης-Καρατζόπουλος σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Σερντάρη, με τους Μάνο Κατράκη, Νίκη Τριανταφυλλίδη, Κώστα Μεσσάρη, Αθηνά Μιχαηλίδου.

Ένας αξιοπρεπής δικηγόρος του οποίου ο γιος έχει εξαφανιστεί τα τελευταία δέκα χρόνια, συναντά τυχαία στον δρόμο έναν νεαρό που θα μπορούσε να είναι και δίδυμος αδελφός του. Καθώς η γυναίκα του υποφέρει από κατάθλιψη λόγω της απώλειας του παιδιού της και με τους γιατρούς να τον προειδοποιούν πως η υγεία της επιδεινώνεται και κινδυνεύει ακόμα και από το μοιραίο, ζητάει από τον άγνωστο νεαρό να υποδυθεί τον γιο του, για έναν μήνα και κατόπιν αμοιβής, ώστε να γεννηθεί ξανά μέσα της η ελπίδα για ζωή. Μολονότι ο άγνωστος και ορφανός νεαρός δέχεται τον ρόλο αρχικά μόνο για τα λεφτά, στη συνέχεια η θαλπωρή που νιώθει από την ψεύτικη οικογένειά του τον κάνει να αποζητήσει μια ήρεμη ζωή, έως ότου το παρελθόν χτυπάει την πόρτα.

Κατ΄ αρχάς έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ ενδιαφέρον σενάριο, που το υπογράφει ο σκηνοθέτης Βαγγέλης Σερντάρης, που κλείνει το μάτι σε πολλά κλασικά του είδους, όπως λόγου χάρη ο Μάρτιν Γκερ ή ο Αποδιοπομπαίος Τράγος. Η ιδέα ενός σφετεριστή που είτε θέλοντας να εξαπατήσει είτε -όπως στην περίπτωσή μας- κατόπιν συμφωνίας υποδύεται το μέλος μιας οικογένειάς του οποίου τα ίχνη αγνοούνταν, υπόσχεται δραματουργικές κορυφώσεις και τραγική ειρωνεία, ειδικά εάν ο θεατής γνωρίζει την πλαστή ταυτότητα. Στο "Χωρίς συνείδηση" ο Σερντάρης διαχειρίζεται το θέμα με σοβαρότητα αποφεύγοντας το κραυγαλέο μελό, χτίζοντας χαρακτήρες και καταστάσεις. Εκεί που τα χαλάει η ταινία είναι στο κομμάτι της παραγωγής που καθώς φαίνεται -μολονότι με ένα μεγάλο γραφείο να την υπογράφει- δεν πίστεψε πως έπρεπε να επενδύσει πολλά. Έτσι λοιπόν, κόντρα στο ενδιαφέρον της υπόθεσης αλλά και των φροντισμένων ερμηνειών υπάρχει μια φτώχια που υποτιμά το τελικό αποτέλεσμα. Πάντως, συνδυαστικά με κάποιες άλλες ταινίες της Καραγιάννης-Καρατζόπουλος εκείνης της περιόδου, οφείλω να αναγνωρίσω στην εταιρεία πως τόλμησε να πειραματιστεί -και μάλιστα εκείνα τα δύσκολα χρόνια της δύσης του ελληνικού σινεμά- και με άλλα είδη, ενδεχομένως σε αναζήτηση μιας θεματολογίας που μπορούσε να κινητοποιήσει ξανά τους θεατές. Προσωπική μου απορία αποτελεί το όνομα της Νίκης Τριανταφυλλίδη που προηγείται του Μάνου Κατράκη στους τίτλους και στις αφίσες της ταινίας.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.