Θέατρο - Τέλεση (2025)


"Τέλεση" από το μυθιστόρημα του Φώτη Δούσου, διασκευή: Αγγελίνα Λάτση, Μπάμπης Συμεωνίδης, σκηνοθεσία: Αγγελίνα Λάτση, Σταύρος Μόσχης, πρωταγωνιστούν: Άχμεντ Αμπντελαζίζ, Αγγελίνα Λάτση, Σάντυ Μακροπούλου, Μελισσάνθη Μαυρίδου, Μπάμπης Συμεωνίδης, Δημήτρης Θεοδωρόπουλος.

Ένας σημαδεμένος -κυριολεκτικά και μεταφορικά- νεαρός που θέλει πολύ να γίνει ηθοποιός, γίνεται δεκτός στον θίασο ενός πολυσυζητημένου σκηνοθέτη, που ανεβάζει τον Οθέλλο. Αντικείμενο χλεύης από κάποιους εκ των συναδέλφων του, ειδικότερα όταν ο σκηνοθέτης τού αναθέτει τον Ιάγο, ο νεαρός "πνίγεται" μέσα στη μάσκα του ρόλου, την οποία δεν μπορεί να συνηθίσει με τίποτα, έως ότου σε μια στιγμή απόγνωσης αποφασίζει να την κολλήσει στο κεφάλι του και πλέον να ζει μαζί της έως ότου κατορθώσει να αποδώσει τον Ιάγο που πρέπει.

Το γεμάτο από προφανείς συμβολισμούς μυθιστόρημα του Φώτη Δούσου για την επουλωτική δύναμη της Τέχνης αλλά και την ταύτιση ρόλου και ηθοποιού, μεταφέρεται στη σκηνή του Studio Μαυρομιχάλη σε μια θεατρική διαδρομή γεμάτη αναζήτηση ταυτότητας, επενδεδυμένη με έντονο ρεαλισμό και την ίδια στιγμή με μια "μάσκα" φόρμας που ακροβατεί ανάμεσα στα είδη -είτε το θρίλερ, είτε το ψυχόδραμα είτε ακόμα και τη μαύρη κωμωδία. Χωρίς να φοβάται το χιούμορ, η "Τέλεση" λειτουργεί σαν έργο μέσα σε έργο, με τους χαρακτήρες του Οθέλλου και του Ιάγου να καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο χώρο σταδιακά, όμως και χωρίς να έρχονται κατάφορα στο προσκήνιο ώστε να κοινωνηθεί η ταύτιση. 

Έχει μια φρεσκάδα και τάση πειραματισμού η παράσταση, αλλά κάπου διαισθάνθηκα και έναν μικρό φόβο να την πάνε στα άκρα. Το δάπεδο σε σχήμα σκακιέρας, σε συνδυασμό με τους σκληρούς φωτισμούς (Θωμάς Οικονομάκος) και την έντονα σωματική σκηνοθεσία αναδεικνύουν σε μια υπαινικτική κλίμακα άσπρου-μαύρου τη σκληράδα της ατμόσφαιρας εγκλεισμού και πνιγηρής κλειστοφοβίας, ενώ δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην ισχυρή επί σκηνής παρουσία του Μπάμπη Συμεωνίδη, ο οποίος διαχειρίζεται με συναίσθημα, ένταση και εσωτερικό πάθος τον κεντρικό ρόλο, ορίζοντας την παρουσία του εξ αρχής, από τον σύντομο, εξομολογητικό μονόλογό του. 

Έργο συνόλου, η "Τέλεση" απαιτεί ρυθμό από την εκφραστική ομάδα των ηθοποιών και ορμή, την οποία και προσφέρουν, σε μια καλοσυντονισμένη, χορογραφημένη σχεδόν σκηνοθεσία που βρίθει ιδεών, ροής, σχολιασμού και θεματολογίας, από την οποία όμως θα περίμενα να αφεθεί πέραν της εκλογίκευσης και να τολμήσει ακόμα περισσότερα.



Studio Μαυρομιχάλη

Παραστάσεις: Τετάρτη & Πέμπτη στις 21:00

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε μας στο Instagram.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέατρο - Το δέντρο που ματώνει (2026)

Θέατρο - Η Κατσαρίδα Κ. (2025)

Θέατρο - Επικίνδυνος Οίκτος (2026)