Affeksjonsverdi (2025)


Ελληνικός τίτλος: Συναισθηματική αξία

Δραματική ταινία του Γιόακιμ Τρίερ, με τους Στέλαν Σκάρσγκάαρντ, Ρενάτε Ράινσβε, Ίνγκα Ίμπσντότερ Λίλεάας, Ελλ Φάνινγκ.

Μια τραυματισμένη από κάθε άποψη οικογένεια προσπαθεί να βρει και πάλι τα πατήματά της, όταν ο απόμακρος πατέρας, διακεκριμένος σκηνοθέτης του σινεμά, επιστρέφει με ένα σενάριο σαν κύκνειο άσμα, το οποίο επιθυμεί να γυρίσει με πρωταγωνίστρια την κόρη του, για την οποία και το έγραψε.

Μια ταινία για την επουλωτική δύναμη της Τέχνης, για τις σκιές του θεάτρου, τα θαμπά φώτα του σινεμά, τον χρόνο που μας κλέβει τα καλύτερά μας χρόνια, την οικογένεια και τις πληγές που χαράσσει στο μέσα μας, η "Συναισθηματική αξία" δεν είναι το οικογενειακό δράμα που θα περίμενε κανείς κι αυτό είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημά της. Το σενάριο του σκηνοθέτη Γιόακιμ Τρίερ ("Ο χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο", "Ο ήχος της σιωπής") και του Έσκιλ Βογκτ ταξιδεύει ανέμελα μεταξύ ενός μπεργκμανικού, σκανδιναβικού σύμπαντος και ενός mainstream οικογενειακού δράματος, προτάσσοντας χαρακτήρες οριοθετημένους και γραμμένους με χειρουργική ακρίβεια, εναλλάσσοντας διαρκώς τη θέση τους ως φυσικά πρόσωπα ή καλλιτέχνες. Μπορεί να ακούγεται ελιτίστικο όταν προσπαθείς να το περιγράψεις με λόγια, όμως η μαγεία της ταινίας είναι πως κατορθώνει να εντάξει πυρηνικές έννοιες της Τέχνης και της δημιουργίας εντός ενός αμιγώς καθημερινού, ανθρωποκεντρικού σύμπαντος και όλο αυτό να το μετατρέψει σε σινεμά που αφορά και τον πλέον περαστικό από την αίθουσα θεατή.

Με διαρκείς μεταβάσεις από το συναίσθημα στην αποστασιοποίηση και με ένα διαρκές, υπόγειο χιούμορ, η ταινία παίζει με τον χρόνο και την πραγματικότητα, κρυφακούει στα παρασκήνια και στις ψυχές των πρωταγωνιστών του, βουτάει στο παρελθόν της χαράς και της λύπης και αναμοχλεύει με μια εκκωφαντική ησυχία τις σχέσεις και τις έννοιες της οικογένειας, της αγάπης, της συγχώρεσης και εν τέλει αυτής της μικρής στιγμής μιας ολοκληρωτικής και αναζωογονητικής γαλήνης που ίσως έρχεται μόνο μια φορά σε κάθε ζωή. Οι ερμηνείες ενός εξαιρετικού καστ αναδεικνύουν κάθε πτυχή του σεναρίου και της σκηνοθεσίας, σε μια ταινία που χαίρει υψηλού κύρους και δεξιοτεχνίας και στα τεχνικά της μέρη. Η φωτογραφία του Κάσπερ Τούξεν φωτίζει ψυχές και συναισθήματα, το μοντάζ του Ολιβιέ Μπούγκε Κουτέ μοιάζει να έκοψε καρέ, χρόνους και ανάσες προτού καν γραφτεί το σενάριο, ενώ η μουσική της Χάνια Ράνι ακούγεται σαν παλμογράφος της ζωής που χάθηκε μέσα στο πείσμα και στον φόβο.

Η "Συναισθηματική Αξία" τιμήθηκε με το Μέγα Βραβείο στις Κάννες.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέατρο - Το τραγούδι της Φλέρυς (2023)

Ο άνθρωπος της καρπαζιάς (1969) (Α/Μ)

Κινηματογράφοι - Αβάνα (χειμερινός + θερινός)

Θέατρο - Δεσποινίς Μαργαρίτα (2026)

Κινηματογράφοι - Αελλώ Cinemax (4 αίθουσες + θερινός)