High Society (1956)

Ελληνικός τίτλος: Υψηλή κοινωνία

Μιούζικαλ της MGM, σε σκηνοθεσία Τσαρλς Γουώλτερς, με τους Μπινγκ Κρόσμπυ, Γκρέης Κέλλυ, Φρανκ Σινάτρα, Λιούις Άρμστρονγκ, Σελέστ Χολμ. 

Ο Κόουλ Πόρτερ ντύνει με τζαζ μουσική το θεατρικό τού Φίλιπ Μπάρρυ και η MGM δημιουργεί ένα από τα κλασσικά της μιούζικαλ που έμειναν στην ιστορία. Η όμορφη, εκκεντρική, νεαρή και ατίθαση νύφη που ετοιμάζεται να παντρευτεί για δεύτερη φορά, ακόμη ερωτευμένη με τον πρώην της σύζυγο, φλερτάρει την παραμονή της τελετής με το δημοσιογράφο σκανδαλοθηρικού περιοδικού που έχει έρθει για να καλύψει τον γάμο. 

VistaVision και Technicolor ήταν το μεγάλο σινεμά τότε και η MGM το υπέγραφε με τον βρυχηθμό της. Παρ' ότι ταινία δωματίου (ή δωματίων, για να ακριβολογούμε) συστήθηκε στους θεατές ως υπερθέαμα, μάλιστα με εναρκτήρια σεκάνς ουβερτούρας, με τη μουσική να υποδέχεται το κοινό ενόσω κατευθυνόταν προς τις θέσεις του στην αίθουσα, κάτι που συνήθως συνέβαινε μόνο σε επικές υπερπαραγωγές. Ως τέτοια, όμως, την είχε συλλάβει και την είχε προωθήσει το στούντιο, αφού, μπορεί να μην είχε μάχες και σκηνές δεκάδων χιλιάδων κομπάρσων, πρότασσε όμως στη μαρκίζα της την Α' Εθνική του σινεμά και του τραγουδιού. Μπινγκ Κρόσμπυ και Φρανκ Σινάτρα, την Γκρέης Κέλλυ πιο όμορφη και πιο ραφινάτη κωμίκα από πολλές και φυσικά τον Λιούς Άρμστρονγκ να ανοίγει και να κλείνει το φιλμ, υπενθυμίζοντας πως πρόκειται για μιούζικαλ -που, μεταξύ μας, δεν είναι.

Κατ' ουσίαν -κι αν δεν σας το έχει θυμίσει ήδη η υπόθεση- πρόκειται για remake της εξαιρετικής κομεντί "Κοινωνικά σκάνδαλα" του Τζωρτζ Κιούκορ από το 1940, η οποία με τη σειρά της αποτελούσε κινηματογραφική διασκευή του ομότιτλου (The Philadelphia Story) θεατρικού, με τον οποίο είχε κάνει τεράστια επιτυχία στο Μπρόντγουέυ η Κάθριν Χέπμπορν. Με τις επιρροές από το γαλλικό μπουλβάρ ήδη παρούσες και στην παράσταση όπως και στην πρώτη ταινία, η "Υψηλή Κοινωνία" τις αναδεικνύει ακόμα περισσότερο, αφήνοντας όμως περισσότερο χώρο και στο συναίσθημα. Δεν μπορείς να αγνοήσεις την τόλμη ορισμένων σκηνών, οι οποίες μολονότι απλά υπονοούνται, δεν παύουν να είναι αρκετά προχωρημένες για την ηθική της εποχής, καθώς και τις πολύ έξυπνες ατάκες που αποδίδονται απολαυστικά από το σύνολο του καστ. Για να πούμε και του στραβού το δίκιο, με εξαίρεση δύο τραγούδια, τα υπόλοιπα μουσικά μέρη σκάνε μύτη εντελώς αψυχολόγητα, όμως περνάς ήδη τόσο ωραία που δεν σε πολυενδιαφέρει κιόλας. Εξαιρετική η Σελέστ Χολμ στον ρόλο της φωτογράφου Λιζ Ίμπρι.

Η "Υψηλή Κοινωνία" ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού και Μουσικής.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.