Small Things Like These (2024)


Ελληνικός τίτλος: Μικρά Πράγματα Σαν κι Αυτά

Δραματική ταινία της Filmnation σε σκηνοθεσία Τιμ Μίελαντς, με τους Κίλιαν Μέρφυ, Εϊλήν Γουώλς, Έμιλυ Γουώτσον, Πάτρικ Ράυαν.

Παραμονές Χριστουγέννων του 1985, στη μικρή κωμόπολη όπου μεγάλωσε στα νοτιοανατολικά της Ιρλανδίας, ο Μπιλ Φέρλονγκ κοιτάζει τη δουλειά του και το σπιτικό του. Κάρβουνα εμπορεύεται και καύσιμα, χρόνια τώρα, και μεγαλώνει με αξιοπρέπεια τις πέντε κόρες του, από τις οποίες ουδέποτε στέρησε τη στοργή, κι ας γύριζε κουρασμένος κάθε βράδυ. Με την ίδια αγάπη και για τη γυναίκα του, ο Μπιλ κουβαλάει στους ώμους του την ευθύνη της οικογένειάς του, αλλά και κάποια δικά του βάρη, που φέτος τα Χριστούγεννα μοιάζουν πιο ασήκωτα από ποτέ. Με τις παιδικές του μνήμες να σωριάζονται ξαφνικά στην ψυχή του μετά από όσα συμβαίνουν μπροστά στα μάτια του, αντιδρά με μια βαθιά ανθρωπιά, χωρίς φόβο και με την τόλμη που απαιτεί η καρδιά, έναντι της αδικίας.

Μα είναι τόσο ακριβής και ουσιαστικά αληθινός ο τίτλος αυτής της υπέροχης ταινίας. Πρόκειται στην πραγματικότητα για τα μικρά πράγματα, σαν κι αυτά που νιώθει την ανάγκη να κάνει ο σιωπηλός και τόσο, μα τόσο κουρασμένος ήρωας της ταινίας που εν τέλει αλλάζουν τη ζωή όχι μόνο των γύρω του αλλά και μιας ολόκληρης κοινωνίας. Βασισμένη σε πραγματικά περιστατικά που είχαν συγκλονίσει την κοινωνία της χώρας εκείνη την εποχή, η "μικρή" ταινία του Τιμ Μίελαντς (σε έξοχο σενάριο της Έντα Γουώλς και της Κλαιρ Κήγκαν) μετατρέπεται σε μεγάλο σινεμά ανθρώπινης κλίμακας, με όλη τη σημασία του όρου. Ανθρώπινες ιστορίες αφηγείται, μικρές, καθημερινές, εκείνων που ζουν στη διπλανή πόρτα από εμάς ή και δικές μας, οι οποίες όμως επιφέρουν τη μεγάλη αλλαγή στις ζωές των άλλων. Με κινηματογράφηση ρεαλιστική και ανεπιτήδευτη, με την κάμερα να σαρώνει πολλές φορές σαν αμήχανη τον χώρο, και με φωτογραφία (Φρανκ βαν ντε Έεντεν) που αφήνει την υγρασία του τόπου να μουλιάσει την οθόνη και να περονιάσει τα κόκαλά μας, η ταινία ταξιδεύει από το σήμερα στο χθες, σημαδεύεται από την απώλεια και τη μοναξιά και αφηγείται την ιστορία ενός ανθρώπου που όχι μόνο δεν άφησε ποτέ τον πόνο του να τον παρασύρει σε άλλα μονοπάτια αλλά που αντιθέτως τον μετέτρεψε σε δύναμη να παλέψει, κάνοντας μικρά πράγματα σαν κι αυτά, ώστε να μην επιτρέψει σε άλλους να πονέσουν το ίδιο. Μεσσιανικά στωικός ο Κίλιαν Μέρφυ, παραδίδει μαθήματα ερμηνείας με το βλέμμα και με την παραμικρή, απειροελάχιστη σύσπαση των μυών του προσώπου του, εκφράζοντας υποδειγματικά κάθε συναίσθημα που βιώνει και κάθε του κίνηση στο κάδρο. Σε ένα παιχνίδι σκιάς και υπαινιγμών, η Έμιλυ Γουώτσον (βραβευμένη ήδη στο Βερολίνο, όπου η ταινία διεκδικούσε επίσης τη Χρυσή Άρκτο) συναρπάζει στη σύντομη μα καταλυτική παρουσία της ηγουμένης, χαρίζοντας μια αξέχαστη ερμηνεία που παρέα με αυτήν της Ιζαμπέλα Ροσελίνι στο "Κονκλάβιο" παίζει να είναι οι συναρπαστικότεροι γυναικείοι ρόλοι της σαιζόν μέχρι στιγμής, παρά το φευγαλέο της εμφάνισής τους. Στην παραγωγή συναντάμε, μεταξύ άλλων, τον Ματ Ντέημον και τον Μπεν Άφλεκ.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Facebook και στο Instagram.



 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο άνθρωπος της καρπαζιάς (1969) (Α/Μ)

Θέατρο - Το τραγούδι της Φλέρυς (2023)

Θέατρο - ai‧milia (2026)

Θέατρο - Δεσποινίς Μαργαρίτα (2026)

Κινηματογράφοι - Αβάνα (χειμερινός + θερινός)