Stand by me (1986)

Ελληνικός τίτλος: Στάσου πλάι μου

Δραματική ταινία της Columbia σε σκηνοθεσία Ρομπ Ράινερ, με τους Γουίλ Γουήτον, Ρίβερ Φοίνιξ, Κόρεϋ Φέλντμαν, Τζέρυ Ο'Κόννελ, Κήφερ Σάδερλαντ. 

Σοκαρισμένος από τον ξαφνικό θάνατο ενός παιδικού του φίλου, ο συγγραφέας Γκόρντι Λασάνς επιστρέφει νοερά στο καλοκαίρι του 1959, στο Κασλ Ροκ του Όρεγκον, όταν η ζωή ήταν ακόμα απλή, φτωχική και ξεκάθαρα χωρίς ελπίδα. Ήταν εκείνο το καλοκαίρι όταν ο Γκόρντι μαζί με τους τρεις κολλητούς του, αποφάσισαν να γίνουν οι ήρωες της πόλης και να βγουν στην τηλεόραση ως εκείνοι που θα εντόπιζαν το πτώμα ενός δωδεκάχρονου που αγνοείτο για πολλές ημέρες. Και κάπως έτσι, ξεκινούν για μια μικρή φαινομενικά διαδρομή αλλά ταυτόχρονα για ένα μεγάλο ταξίδι που θα άλλαζε τις ζωές τους για πάντα.

Ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ εάν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας "Στάσου πλάι μου" το μακρινό 1985, οι συντελεστές μπροστά και πίσω από τις κάμερες γνώριζαν ότι δημιουργούσαν μια ταινία-σημείο αναφοράς του κινηματογράφου και όλων εμάς της δεκαετίας των eighties. Βασισμένη στο διήγημα "The body" του Στήβεν Κινγκ, η ταινία αποτέλεσε προσωπικό στοίχημα των σεναριογράφων της, του Μπρους Α. Έβανς και του Ρέυνολντ Γκίντιον, οι οποίοι ενθουσιάστηκαν με την ιστορία και επικοινώνησαν σχετικά με τα δικαιώματα από τον συγγραφέα. Από εκεί και μετά το ταξίδι δεν ήταν ακριβώς εύκολο, με τις αγοραπωλησίες των στούντιο της εποχής να φέρνουν την Embassy, παραγωγό της ταινίας, στα χέρια της Columbia που δεν είχε δείξει και τον δέοντα ενθουσιασμό και σκεφτόταν πολύ σοβαρά να την ακυρώσει, λίγο προτού ξεκινήσουν τα γυρίσματα. Δύσκολα αποδείχτηκαν τα πράγματα και στον τομέα της διανομής, η οποία επίσης πέρασε από σαράντα κύματα έως ότου τελικά η Columbia δέχτηκε να την κυκλοφορήσει στις αίθουσες. Ο τίτλος "Στάσου πλάι μου" αποτέλεσε μια άκαιρη επιλογή του σκηνοθέτη Ρομπ Ράινερ, όταν αποφασίστηκε πως επ' ουδενί η ταινία δε θα κυκλοφορούσε με τον τίτλο "The body" επειδή παρέπεμπε είτε σε ερωτικό περιεχόμενο είτε σε ταινία τρόμου, λόγω του ονόματος του Στήβεν Κινγκ. Η πλάκα είναι πως ο τελικός τίτλος απλά πέρασε επειδή δεν υπήρξε άλλος καλύτερος, καθώς η ιδέα του Ράινερ δεν ήταν και η πλέον δημοφιλής.

Και κάπως έτσι, φτάσαμε σε αυτό το μικρό, αγαπημένο διαμάντι των 89 μόλις λεπτών, με μια χούφτα άγνωστων και νεαρών σε ηλικία τότε ηθοποιών, να πραγματοποιεί τα πλέον πλήρη σεμινάρια ενηλικίωσης, ανδρικής φιλίας, παιδικής αθωότητας αλλά και αγριάδας. Το σενάριο φαντάζει ώριμο και αποτελεσματικό στην αφήγηση και την ίδια στιγμή κατορθώνει να σκάψει βαθιά στην ψυχή του θεατή και να του μιλήσει διαφορετικά ανάλογα με την ηλικία του, είτε ως μνήμη του παρελθόντος είτε ως φάρος μιας μελλοντικής πορείας. Συνδυαστικά με την πολυ-λειτουργικότητα του σεναρίου, η σκηνοθεσία του Ρομπ Ράινερ δουλεύει διττά, τόσο σε πρώτο επίπεδο ψυχαγωγικής αφήγησης όσο και σε πιο εσωτερικές, σκοτεινές διαδρομές όπου ελλοχεύει η απειλή -κυρίως της ενηλικίωσης και της απώλειας της απαραίτητης για την επιβίωσή μας παιδικότητας. Υπέροχο το καστ, κρύβει μέσα του σπουδαίους, αργότερα, ηθοποιούς, με την τραγική ειρωνεία του Ρίβερ Φοίνιξ να επαναλαμβάνει τον ρόλο του στην αληθινή ζωή κάποια χρόνια αργότερα. Το τραγούδι του Μπεν Ε. Κινγκ, από όπου ο Ράινερ εμπνεύστηκε τον τίτλο, μοιάζει να είχε γραφτεί για την ταινία, 25 χρόνια νωρίτερα. Το "Στάσου πλάι μου" υπήρξε υποψήφιο για Όσκαρ Εκ Διασκευής Σεναρίου.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Instagram.