Crossing (2024)

Ελληνικός τίτλος: Πέρασμα

Δραματική ταινία της Totem σε σκηνοθεσία Λεβάν Ακίν, με τους Μζία Αραμπούλι, Λούκας Κανκάβα, Ντενίζ Ντουμανλί.

Μία συνταξιούχος καθηγήτρια Ιστορίας ταξιδεύει από τη Γεωργία στην Κωνσταντινούπολη για να εντοπίσει την ανιψιά της, την Τέκλα, η οποία δεν έχει δώσει σημεία ζωής από τότε που ο πατέρας της την έδιωξε από το σπίτι, αφού η οικογένεια δεν μπορούσε να σηκώσει τη ντροπή μιας τρανς γυναίκας. Με την αδελφή της πλέον νεκρή, η Λία είναι αποφασισμένη να βρει την Τέκλα, τόσο για προσωπική της εξιλέωση (πάντα ένιωθε ότι η ίδια έπρεπε να είχε κάνει κάτι περισσότερο για να τη βοηθήσει τότε) όσο και για να εκπληρώσει την τελευταία επιθυμία της αδελφής της. Στο ταξίδι της, τη συνοδεύει ένας νεαρός που φαίνεται πως ήταν από τους τελευταίους που την είχαν δει στη Γεωργία και ο οποίος μάλιστα δηλώνει πως η Τέκλα τού είχε δώσει τη διεύθυνση όπου θα έμενε στην Κωνσταντινούπολη.

Το "Πέρασμα" είναι μιας από αυτές τις μικρές ταινίες που ξεπερνούν τη μιζέρια των τοπίων και των ανθρώπων τους για να σε πλημμυρίσουν από ζεστασιά και καλοσύνη. Με μια κεντρική ιδέα που σαφέστατα δεν την καθιστά ιδιαίτερα ελκυστική σε πρώτη ανάγνωση, δεν χρειάζεται παραπάνω από τα πρώτα δέκα λεπτά για να ξεδιπλώσει τις προθέσεις, τη σεναριακή ευαισθησία και την ολότητα των χαρακτήρων της. Ο απαράμιλλος ρεαλισμός συμβαδίζει με τη σκηνοθετική συγκρότηση και μας προσφέρει ερμηνείες ανεπιτήδευτες και μαζί πρόσωπα συγκλονιστικά που με μια τους και μόνο έκφραση κουβαλάνε επάνω τους ιστορίες ολόκληρες, χώρες, κουλτούρες και παρελθόν, ώστε να κατανοείς με ένα βλέμμα τα πάντα χωρίς κανείς να χρειάζεται να σου εξηγήσει το παραμικρό. Κι αν κάτι ξεχωρίζει και ξεχειλίζει από αυτό το αλλόκοτο, περιπατητικό road movie στην όχι τουριστική Κωνσταντινούπολη είναι η αισιοδοξία των ανθρώπων του και μαζί η καλή τους η καρδιά με την οποία αντιμετωπίζουν τη δύσκολη ζωή τους. Σπάνια ένα τόσο μίζερο αντικειμενικά περιβάλλον κατορθώνει να γεμίσει από φως και feelgood διάθεση, μακριά από διδακτισμούς και κοσμοθεωρίες. Τα πάντα συμβαίνουν απλά, καθημερινά και συνηθισμένα, όσο ασυνήθιστος κι αν μοιάζει (ειδικά στα μάτια ενός δυτικού θεατή) ο κόσμος αυτός. Μεταξύ μας τώρα, όχι πως δεν εντοπίζεις οικείες εικόνες και συμπεριφορές στην ταινία, με τον τίτλο της να αποτελεί ένα ουσιαστικό πέρασμα στον κόσμο μας και στην καλοσύνη που οφείλουμε στους ανθρώπους γύρω μας. Εξαιρετική φιγούρα η τρανς δικηγόρος Εβρίμ που βαδίζει στη ζωή της με πλήρη κανονικότητα, κόντρα σε ό,τι θα περίμενε κανείς, με κορυφαία στιγμή της την τόσο τρυφερή γνωριμία της με τον οδηγό ενός πειρατικού ταξί. Κι όλο μαζί προσφέρει μουσικές, αρώματα και γεύσεις που σε κατακλύζουν, ζωντανεύοντας από την οθόνη προς το μέρος σου, παρέα με τα πιο ανοιχτόκαρδα χαμόγελα του σινεμά. Απόλαυση κινηματογραφική που ζεσταίνει το μέσα μας. Το φινάλε είναι αποφασιστικά σπαρακτικό μέσα στην απλότητά του. 

Βραβείο Teddy της Κριτικής Επιτροπής στο Βερολίνο.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Facebook και στο Instagram.