Lullaby (2022)

Ελληνικός τίτλος: Το νανούρισμα

Ταινία τρόμου της Stage 6 σε σκηνοθεσία Τζων Ρ. Λεονέττι, με τους Ούνα Τσάπλιν, Ραμόν Ροντρίγκεζ, Λιάν Μπάλαμπαν.

Η Ρέητσελ και ο Τζων ξεκινούν την καινούργια τους ζωή όταν υποδέχονται τον νεογέννητο γιο τους, τον Ιλάι, που φαίνεται πως ολοκληρώνει την ευτυχία του ερωτευμένου ζευγαριού. Ο μικρούλης, μαζί με το νέο σπίτι και την επιτυχημένη επαγγελματική πορεία των γονιών του, στρώνει τον δρόμο για ένα λαμπερό μέλλον που υπόσχεται τα καλύτερα. Και κάπως έτσι θα ήταν, εάν η Ρέητσελ δεν άνοιγε το κουτί με τα μωρουδιακά που της έστειλε η μητέρα της, στο οποίο υπήρχαν τα πράγματα του νεκρού γιου της αδελφής της, η οποία ακόμη δεν είχε ξεπεράσει το τραύμα και νοσηλευόταν. Μαζί με τα μωρουδιακά, υπήρχε και ένα εβραϊκό παιδικό βιβλίο με νανουρίσματα. Αυτό που δεν γνωρίζουν ούτε η Ρέητσελ ούτε ο Τζων είναι πως το φαινομενικά αθώο νανούρισμα που τραγουδούν στον Ιλάι είναι στην πραγματικότητα κάλεσμα της δαιμονικής Λίλιθ, η οποία και το αποδέχεται, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει ο εφιάλτης για όλους.

Πείτε μου τώρα τι σόι μάνα στέλνει στην λεχώνα κόρη της για δώρο τα πράγματα του άλλου εγγονού της που είχε πεθάνει; Και άντε, να υποθέσουμε πως ούτε πέρασε από το μυαλό της μητέρας σου το μακάβριο του πράγματος, εσύ τώρα σοβαρά ερευνάς το περιεχόμενο της κούτας και χαίρεσαι κιόλας επειδή βρήκες βιβλίο με νανουρίσματα; Ειλικρινά, κάποια στιγμή οι ήρωες των ταινιών τρόμου πρέπει α αρχίσουν να βλέπουν ταινίες τρόμου για να σταματήσουν να κάνουν τέτοια φριχτά λάθη διαρκώς. Κατά πως φαίνεται στο φανταστικό σύμπαν των ταινιών τρόμου δεν υπάρχουν ταινίες τρόμου, αλλιώς πώς δεν μπορώ να εξηγήσω τον λόγο που η συμπαθέστατη Ρέητσελ βρίσκει πολύ λογικό να τραγουδήσει στο νεογέννητο αγοράκι της νανούρισμα σε μια γλώσσα που δεν την παλεύει ιδιαίτερα, χωρίς να ξέρει τι πραγματικά σημαίνουν οι λέξεις. Πάρε μετά τη Λίλιθ που θέλει να σου κλέψει το μωρό και να στο αντικαταστήσει με ένα από τα παραμορφωμένα, καταραμένα παιδιά της. Τέλος πάντων, δεν το λες κακό όλο αυτό, αλλά σίγουρα μοιάζει ολίγον ασύνδετο ακόμη και εντός των συμβάσεων που θέτει το είδος. Όταν ξεκινάει το νταχντιρντί με τη Λίλιθ έχει και αγωνία έχει και τρόμο έχει και υποβλητικές εικόνες, αλλά μέχρι να φτάσουμε εκεί, δεν έχεις πειστεί πώς ό,τι συμβαίνει έχει και απόλυτη λογική. Προσφέρει μερικές απότομες τρομάρες πάντως και το συγκριτικό πλεονέκτημα που σε κάθε ταινία τρόμου προσδίδουν τα μωράκια -καταραμένα ή μη.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Facebook και στο Instagram.