Dâne-ye anjîr-e ma'âbed (2024)
Ελληνικός τίτλος: Ο Σπόρος της Ιερής Συκιάς
Δραματικό, πολιτικό θρίλερ της Films Boutique σε σκηνοθεσία Μοχαμάντ Ρασούλοφ, με τους Σοχεϊλά Γκολεστανί, Μισάγκ Ζαρέχ, Μάχσα Ροστάμι, Σεταρέχ Μαλεκί, Νιούσα Ακσί.
Ανακριτής στην Ασφάλεια, ο Ιμάν διάγει έναν έντιμο βίο, τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά, με τη σύζυγο και τις δύο κόρες του να αποτελούν υπόδειγμα συμπεριφοράς και οικογένειας. Το θέμα είναι πως ουδείς γνωρίζει τη δουλειά που κάνει, καθώς όλοι οι ανακριτές οφείλουν να κρατούν την ιδιότητά τους κρυφή ώστε να αποφευχθεί ο οποιοσδήποτε κίνδυνος απέναντι στους ίδιους ή την οικογένειά τους από τους αντικαθεστωτικούς. Μόνο που ο Ιμάν ξεκινά στη νέα του θέση που ανέλαβε ύστερα από προαγωγή μέσα στο δυσκολότερο κλίμα έντασης που η χώρα αντιμετώπισε τα τελευταία χρόνια, καθώς ο θάνατος μίας νεαρής φοιτήτριας βγάζει τον κόσμο στους δρόμους ενώ θέτει ταυτόχρονα ζητήματα αμφισβήτησης μέσα στο ίδιο του το σπίτι.
Συναρπαστικό μέσα στη λιτότητά του αλλά και καταλυτικά αγωνιώδες στη συνταρακτική κλιμάκωσή του οικογενειακό δράμα πολιτικών προεκτάσεων, ο "Σπόρος της Ιερής Συκιάς" αποδεικνύει για ακόμα μία φορά τη σκηνοθετική και σεναριακή δεινότητα του Μοχαμάντ Ρασούλοφ, δημιουργού των επίσης συγκλονιστικών "Δεν υπάρχει κακό" και "Ένας ακέραιος άνθρωπος". Εξυπηρετώντας με προσήλωση και με κινηματογραφική μαεστρία τον σκοπό του, ο Ρασούλοφ αφηγείται και πάλι τα δεινά της χώρας του φιλτραρισμένα μέσα από το πορτραίτο μιας καθώς πρέπει, αστικής οικογένειας στη σύγχρονη Τεχεράνη, οι άνθρωποι της οποίας -όσο κι αν προσπαθούν να το εμποδίσουν- πέφτουν και οι ίδιοι θύματα του κακού που κυριαρχεί παντού και εισβάλλει σε σπίτια, ψυχές και συμπεριφορές. Αν η Ιερή Συκιά του τίτλου είναι ένα δέντρο παρασιτικό που πνίγει με τα κλαδιά του τον ξενιστή της, το Κακό που εντοπίζει ο Ρασούλοφ στο Ιράν του σήμερα κατακλύζει εξίσου οτιδήποτε καλό μπορεί να βρεθεί στον δρόμο του, καταπνίγοντάς από τα μέσα, διαλύοντας ηθικούς φραγμούς και τους φαινομενικά άρρηκτους δεσμούς της οικογένειας.
Ο Ιμάν, πατέρας-αφέντης και έντιμος άνθρωπος, είναι ήδη ποτισμένος από το κακό που και ο ίδιος προσπαθεί -όσο μπορεί- να ξορκίσει με συνείδηση και ηθική, έως ότου ο φόβος που και εκείνος προκαλεί στους άλλους από τη θέση του, αρχίζει να φωλιάζει μέσα του οδηγώντας σε ακρότητες ασύλληπτες και εν τέλει στον οριστικό όλεθρο. Αρκεί να χάσει το υπηρεσιακό του περίστροφο, γεγονός που οδηγεί σε ατίμωση και τιμωρία, ώστε και ο ίδιος να χάσει σταδιακά κάθε πτυχή ανθρωπιάς και πατρικής-συζυγικής αξιοπρέπειας, οδηγώντας τη ζωή όσων αγαπά στα άκρα και μετατρέποντας την ταινία σε θρίλερ επιβίωσης. Μέσα από εξαιρετικές ερμηνείες, ρεαλιστικά καθοδηγημένες αλλά με ένταση κινηματογραφική που δραπετεύει από την οθόνη και με εικαστική λιτότητα υψηλής αισθητικής (είναι σχεδόν λατρευτικά θρησκευτική και μαζί ενδόμυχα ερωτική η σκηνή που ο Ιμάν δέχεται τη φροντίδα της γυναίκας του στο μπάνιο), η ταινία αγκαλιάζει τις αισθήσεις ενόσω υποσκάπτει το αρχικό αίσθημα ασφάλειας, για να μας οδηγήσει σε τοπία άγρια όταν κάθε η κάθε έννοια της οικογένειας καταλύεται από τον φόβο, το καθήκον και τις νόρμες που κατά πως φαίνεται ορίζουν το τέρας που όλοι μπορεί να κρύβουμε μέσα μας.
Γυρισμένος στα κρυφά στην Τεχεράνη, της οποίας το καθεστώς διώκει χρόνια τον Ρασούλοφ, ο "Σπόρος της Ιερής Συκιάς" κέρδισε το Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στις Κάννες, από όπου έφυγε με άλλες τέσσερις διακρίσεις, μεταξύ των οποίων τα Βραβεία Fipresci και Οικουμενικής Επιτροπής. Γερμανική παραγωγή καθώς είναι, αποτελεί την επίσημη υποψηφιότητα της χώρας για το Όσκαρ Διεθνούς Ταινίας, ενώ ήταν υποψήφιος για τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας, Σεναρίου και Σκηνοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου