Falling skies (5 Σαιζόν, 2011-2015)

Τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας της Dreamworks (που μετά τις ανακατατάξεις και την πώλησή της, την υπογράφει πλέον η Amblin), παραγωγής Στήβεν Σπήλμπεργκ, δημιουργία του Ρόμπερτ Ρόντατ. 

Η ανθρωπότητα έχει καταστραφεί ύστερα από εισβολή εξωγήινων στον πλανήτη και μια ομάδα από επιζήσαντες προσπαθεί να τους αντισταθεί. 

Μεγαλεπήβολο σχέδιο, ειδικότερα μάλιστα όταν βγήκε στον αέρα λίγους μήνες πριν από το έτερο μεγαλεπήβολο πρότζεκτ του Σπήλμπεργκ για την τηλεόραση, το ανεκδιήγητο Τέρρα Νόβα. Οι προσδοκίες, όμως, ξεφούσκωσαν σύντομα, καθώς και εδώ όπως και στο Τέρρα Νόβα, καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν. Το σύνδρομο Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια κυριαρχεί και καπελλώνει τα πάντα. Η Γη είναι στο έλεος των εξωγήινων κι εμείς ασχολούμαστε με έναν μικρόκοσμο που αντιδρά σαν να μην έχει συμβεί τίποτα απολύτως, χαμένος μέσα σε μικρότητες και ασημαντότητες, Κατανοούμε ότι η οικογένεια είναι σημαντικότερη όλων, αλλά μέχρις ενός βαθμού βρε αδελφέ. Είναι κάπως καλύτερο από το δεινοσαυρικό τηλεοπτικό έπος, αλλά θα είχε κοπεί και αυτό αν έπαιζε σε μεγάλο δίκτυο. 

Στο δεύτερο κύκλο, σαν να έμαθαν κάπως από τα λάθη του παρελθόντος και τα οικογενειακά άγχη δίνουν μεγαλύτερο τόπο στη δράση και στο αυτό καθ' εαυτό θέμα μας: τους εξωγήινους. Μάλιστα, μαθαίνουμε πως μια ομάδα εξάποδων έχει επαναστατήσει και έχουν δημιουργήσει και αυτοί με τη σειρά τους μια ομάδα αντίστασης, με την οποία καλούνται να συμμαχήσουν οι επιζήσαντες της 2ης Ταξιαρχίας της Μασαχουσέτης. Καλύτερο από την πρώτη σαιζόν, αλλά παραμένει αδύναμο και χάνει το δάσος επιμένοντας να κοιτάει το δέντρο. 

Οι "Ψαροκέφαλοι" έχουν εμφυτεύσει παράσιτα σε μέλη ατης αντίστασης με αποτέλεσμα κάποιοι να δρουν ως πληροφοριοδότες και σαμποτέρ για λογιαριασμό της φυλής των Εσφένι που έχουν κατακτήσει τη Γη. Στο μεταξύ, οι φίλα προσκείμενοι Βολμ ετοιμάζουν ένα μυστικό όπλο για να χτυπήσουν τους επικυρίαρχους, χωρίς όμως να αποκλείεται να έχουν κι αυτοί τη δική τους ατζέντα ως προς τον πόλεμο. Ο τρίτος κύκλος κυλά γρήγορα, αλλά είναι γεμάτος αφέλειες, χωρίς να εκμεταλλεύεται όσο θα έπρεπε κάποια σεναριακά ευρήματα, τα οποία απλά τα προσπερνάει. 

To δίκτυο TNT, βλέποντας την επιτυχία της σειράς (τουλάχιστον για τα δικά του δεδομένα) αύξησε τον αριθμό των επεισοδίων της τέταρτης σαιζόν στα 12 (13, αν μετρήσουμε ως δύο το τελευταίο, διπλό επεισόδιο), αλλά δεν έγινε και τίποτα θεαματικό. Η σειρά εξακολουθεί να υποφέρει από τις οικογενειακές μεγαλοστομίες, συν ότι προστέθηκε ένα ερωτικό τρίγωνο τύπου Κάιν και Άβελ, το οποίο απλά γέμιζε σκηνές χωρίς να προσφέρει τίποτα ουσιαστικό στην εξέλιξη. Εξακολουθεί να είναι παλαιάς κοπής και αντίληψης σήριαλ, με ευκολίες, αφέλειες και -ειδικά σε αυτό τον κύκλο- ένα σκασμό νυχτερινά πλάνα, που προφανώς συγκρατούν το ήδη χαμηλό budget της σειράς ώστε να μην βλέπουμε λεπτομέρειες στα οπτικά εφφέ. 

Η πέμπτη και τελευταία περίοδος της σειράς κάτι πήγε να διορθώσει από το ανελέητο οικογενειακό, γλυκανάλατο κουβεντολόι των προηγούμενων, καθώς όλα οδηγούν στην τελευταία μάχη, την έφοδο των επαναστατών στην καρδιά των Εσφένι. Δεν είναι πως τα επεισόδια έγιναν ξαφνικά καλύτερα, απλά είχαν -ας πούμε- έναν τελικό σκοπό. Και φτάνουμε στο τελευταίο που περιμένεις να γίνει κάτι μεγαλειώδες, και τελικά γίνονται τα ανείπωτα: 1) Μας πιάνει μια ανυπέρβλητη πατριωτική μανία (το άντρο των εξωγήινων είναι στο Μνημείο του Λίνκολν στην Ουάσιγκτων), 2) Μέσα στις στοές που διασχίζουν για να παραμείνουν ανεντόπιστοι από τους εισβολείς, βρίσκουν εξωγήινα αυγά με έμβρυα άκρως επικίνδυνα και εκείνη ακριβώς τη στιγμή αρχίζουν όλοι να συζητάνε ψυθιριστά περί πατρίδας, θάρρους, καθήκοντος, ενώ η πρωταγωνίστρια θεωρεί πως είναι η κατάλληλη ευκαιρία να ανακοινώσει στον πρωταγωνιστή και ηγέτη της Επανάστασης πως είναι έγκυος, 3) Μάχη δεν γίνεται ποτέ, καθώς απλά πρωταγωνιστής και Βασίλισσα εξωγήινων (φτηνή ψηφιακή ρέπλικα της μητέρας Άλιεν) συναντιούνται μόνοι οι δυο τους, και εκείνη αντί να τον φάει λάχανο του αναλύει τους λόγους της εισβολής στη Γη, μπουρδολογώντας για μια επίθεση που είχε ξαναγίνει 1.500 χρόνια πριν, κατά την οποία οι βάρβαροι Γήινοι είχαν κατατροπώσει τους εξωγήινους και είχαν σκοτώσει την κόρη της και η Βασίλισσα ορκίστηκε εκδίκηση. 4) Στο φινάλε, στη νικητήρια ομιλία του πρωταγωνιστή ακούγεται η φράση "Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε μια χώρα που την έλεγαν ΗΠΑ" και το κοινό ξεσπά σε χειροκρότημα και ιαχές ενός λεπτού τηλεοπτικού χρόνου. Και μετά, επειδή θα γίνουμε ίσως καλύτεροι άνθρωποι, χωρίς σύνορα και χωρίς πολεμους, όλοι αδέλφια και αγαπημένες, μας δείχνει τη Μεγάλη Άρκτο (νομίζω) και τελείωσε.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε μας στο Facebook στη σελίδα Cinemano.