Gazon maudit (1995)
Ελληνικός τίτλος: Για όλα φταίει το γκαζόν
Κομεντί της AMLF, σε σκηνοθεσία Ζοσιάν Μπαλασκό, με πρωταγωνίστρια την ίδια και μαζί της τον Αλαίν Σαμπά, τη Βικτώρια Αμπρίλ και την Τίκυ Χολγκάδο.
Ο Λωράν και η Λολί ζουν την όμορφη μπουρζουάζ ζωή τους σε ένα ειδυλλιακό προάστιο του γαλλικού νότου. Μολονότι όλα δείχνουν χαμογελαστά και ευτυχισμένα, η αλήθεια είναι πως η Λολί απλά προσποιείται πως δεν υπάρχει πρόβλημα, όταν κατ' ουσίαν γνωρίζει ότι ο άντρας της δεν αφήνει ούτε θηλυκή γάτα να περάσει απαρατήρητη. Υπάρχει όμως το παιδί, υπάρχει και ο κόσμος, υπάρχει και η βολή της, οπότε η Λολί αφήνει τα προβλήματα να πάνε στην ευχή. Έως ότου μια μέρα, χαλάει μπροστά στο σπίτι τους το βανάκι της Μαρι-Τζό. Η οποία Μαρι-Τζό είναι υδραυλικός, καπνίζει πούρα και γουστάρει τις γυναίκες ακόμα περισσότερο και από τον Λωράν. Για την ακρίβεια, γουστάρει πολύ και τη γυναίκα του Λωράν, στην οποία την πέφτει εν ψυχρώ. Η δε Λολί, μπουχτισμένη από το κέρατο που έχει φάει από τον άντρα της ενδίδει, και πλέον μοιράζεται τη ζωή της και με τους δύο. Τρεις νύχτες με τον άντρα της, τρεις νύχτες με την ερωμένη της και την έβδομη ρεπό.
Η Ζοσιάν Μπαλασκό, εμβληματική ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου επί σειρά ετών, η οποία μάλιστα είχε υπάρξει και μέλος μιας "παρέας" που στο θέατρο είχε βγάλει ξεχωριστά έργα, μεταξύ των οποίων και "Ο Άι Βασίλης είναι σκέτη λέρα", κάνει το 1995 ένα τεράστιο μπαμ στα ταμεία των κινηματογράφων της Γαλλίας με αυτήν εδώ την ιδιαίτερη κωμωδία. Ήταν αυτό που λέμε "η κατάλληλη απόπειρα την κατάλληλη στιγμή". Προβοκατόρικη ταινία σε καθώς πρέπει συσκευασία, το "Γκαζόν" θίγει θέματα ταμπού και μάλιστα απροκάλυπτα, αλλά με τρόπο τέτοιο που να μπορεί να ψυχαγωγήσει και τον πιο μικροαστό θεατή. Και το κάνει πανέξυπνα όλο αυτό, αφού μολονότι το κεντρικό θέμα της ταινίας είναι ο λεσβιακός έρωτας, η ταινία καταφέρνει και το σερβίρει πολύ εύπεπτα μεταστρέφοντας το θέμα στην ιδέα του τριγώνου και της απιστίας, χωρίς να επιμένει στην ομοφυλοφιλία. Το δεύτερο έξυπνο στοιχείο του σεναρίου (που το υπογράφουν η Μπαλασκό και ο Πατρίκ Ωμπρέ από μια ιδέα της Τελς Μπούρμαν) είναι πως αποφεύγει οτιδήποτε διδακτικό ή καθοδηγητικό, με αποτέλεσμα και τα δύσκολα θέματα να περνούν ως κάτι πολύ φυσικό. Υπέροχο το πρωταγωνιστικό τρίο, ειδικά με τον Αλαίν Σαμπά να φυσά και να ξεφυσά σε κατάσταση απελπισίας, το φιλμ πατάει επάνω στις διδαχές του γαλλικού μπουλβάρ έχοντας ως βασικό ατού τον λόγο του (είναι απολαυστικοί οι διάλογοι) το καλό κωμικό χρονισμό των ηθοποιών του και φυσικά την ίδια τη Ζοσιάν Μπαλασκό στο ρόλο της πιο bad ass λεσβίας που είχε βγάλει ως τότε το mainstream σινεμά. Ο τίτλος που στα Ελληνικά δεν σημαίνει τίποτα, στα Γαλλικά μεταφράζεται ως "Καταραμένο γκαζόν", όπου "γκαζόν" στη γαλλική αργκό είναι οι τρίχες στο γυναικείο εφήβαιο. Υποψήφιο για 5 Σεζάρ, κέρδισε 1 (καλύτερου σεναρίου).
Ο Λωράν και η Λολί ζουν την όμορφη μπουρζουάζ ζωή τους σε ένα ειδυλλιακό προάστιο του γαλλικού νότου. Μολονότι όλα δείχνουν χαμογελαστά και ευτυχισμένα, η αλήθεια είναι πως η Λολί απλά προσποιείται πως δεν υπάρχει πρόβλημα, όταν κατ' ουσίαν γνωρίζει ότι ο άντρας της δεν αφήνει ούτε θηλυκή γάτα να περάσει απαρατήρητη. Υπάρχει όμως το παιδί, υπάρχει και ο κόσμος, υπάρχει και η βολή της, οπότε η Λολί αφήνει τα προβλήματα να πάνε στην ευχή. Έως ότου μια μέρα, χαλάει μπροστά στο σπίτι τους το βανάκι της Μαρι-Τζό. Η οποία Μαρι-Τζό είναι υδραυλικός, καπνίζει πούρα και γουστάρει τις γυναίκες ακόμα περισσότερο και από τον Λωράν. Για την ακρίβεια, γουστάρει πολύ και τη γυναίκα του Λωράν, στην οποία την πέφτει εν ψυχρώ. Η δε Λολί, μπουχτισμένη από το κέρατο που έχει φάει από τον άντρα της ενδίδει, και πλέον μοιράζεται τη ζωή της και με τους δύο. Τρεις νύχτες με τον άντρα της, τρεις νύχτες με την ερωμένη της και την έβδομη ρεπό.
Η Ζοσιάν Μπαλασκό, εμβληματική ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου επί σειρά ετών, η οποία μάλιστα είχε υπάρξει και μέλος μιας "παρέας" που στο θέατρο είχε βγάλει ξεχωριστά έργα, μεταξύ των οποίων και "Ο Άι Βασίλης είναι σκέτη λέρα", κάνει το 1995 ένα τεράστιο μπαμ στα ταμεία των κινηματογράφων της Γαλλίας με αυτήν εδώ την ιδιαίτερη κωμωδία. Ήταν αυτό που λέμε "η κατάλληλη απόπειρα την κατάλληλη στιγμή". Προβοκατόρικη ταινία σε καθώς πρέπει συσκευασία, το "Γκαζόν" θίγει θέματα ταμπού και μάλιστα απροκάλυπτα, αλλά με τρόπο τέτοιο που να μπορεί να ψυχαγωγήσει και τον πιο μικροαστό θεατή. Και το κάνει πανέξυπνα όλο αυτό, αφού μολονότι το κεντρικό θέμα της ταινίας είναι ο λεσβιακός έρωτας, η ταινία καταφέρνει και το σερβίρει πολύ εύπεπτα μεταστρέφοντας το θέμα στην ιδέα του τριγώνου και της απιστίας, χωρίς να επιμένει στην ομοφυλοφιλία. Το δεύτερο έξυπνο στοιχείο του σεναρίου (που το υπογράφουν η Μπαλασκό και ο Πατρίκ Ωμπρέ από μια ιδέα της Τελς Μπούρμαν) είναι πως αποφεύγει οτιδήποτε διδακτικό ή καθοδηγητικό, με αποτέλεσμα και τα δύσκολα θέματα να περνούν ως κάτι πολύ φυσικό. Υπέροχο το πρωταγωνιστικό τρίο, ειδικά με τον Αλαίν Σαμπά να φυσά και να ξεφυσά σε κατάσταση απελπισίας, το φιλμ πατάει επάνω στις διδαχές του γαλλικού μπουλβάρ έχοντας ως βασικό ατού τον λόγο του (είναι απολαυστικοί οι διάλογοι) το καλό κωμικό χρονισμό των ηθοποιών του και φυσικά την ίδια τη Ζοσιάν Μπαλασκό στο ρόλο της πιο bad ass λεσβίας που είχε βγάλει ως τότε το mainstream σινεμά. Ο τίτλος που στα Ελληνικά δεν σημαίνει τίποτα, στα Γαλλικά μεταφράζεται ως "Καταραμένο γκαζόν", όπου "γκαζόν" στη γαλλική αργκό είναι οι τρίχες στο γυναικείο εφήβαιο. Υποψήφιο για 5 Σεζάρ, κέρδισε 1 (καλύτερου σεναρίου).
Για περισσότερες κριτικές ταινιών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε μας στο Facebook στη σελίδα Cinemano.
Αν αγαπάτε το γαλλόφωνο σινεμά, θα βρείτε κείμενα και κριτικές από το αρχείο του Cinemano, εδώ.
Για περισσότερες κομεντί, κλικ εδώ.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου