Δεν γνώρισα μητέρα (1962) (Α/Μ)

Δραματική ταινία του Ηλία Περγαντή, σε σκηνοθεσία Γιώργου Δρόση, με τους Γιάννη Καλατζόπουλο, Μίρκα Καλατζοπούλου, Νίκο Ξανθόπουλο, Θόδωρο Έξαρχο, Ρένα Γαλάνη, Τάσο Γιαννόπουλο.

Ένα μικρό αγόρι που μόλις έχασε τη μητέρα του, φτάνει στην Αθήνα από το χωριό του ώστε να μείνει στο σπίτι της εξαδέλφης του, η οποία υποτίθεται πως θα τον φρόντιζε. Ούτε εκείνη όμως, ούτε ο σύντροφός της έχουν την παραμικρή διάθεση να αναλάβουν τέτοιες ευθύνες, οπότε τον στέλνουν για δουλειά σε ένα βενζινάδικο εκεί κοντά, όπου κοιμάται και τα βράδια. Ο μικρός Λάκης που δεν φοβάται τη δουλειά, δείχνει να κερδίζει τη συμπάθεια του αφεντικού του και της μικρής του κόρης, όχι όμως και του αδελφού της, ο οποίος δεν διστάζει να τον ενοχοποιήσει για τα λεφτά που ο ίδιος έκλεψε από το ταμείο.

Τυπικό λαϊκό μελό της εποχής, από αυτά που ονειρεύονταν τους δικούς τους Όλιβερ Τουίστ. Βλέπετε, εκτός από τους απαγορευμένους έρωτες, τα καταφρονεμένα ορφανά είχαν μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά των παραγωγών και των θεατών. Ο Γιάννης Καλατζόπουλος και ο Βασίλης Καΐλας είχαν διαπρέψει στο είδος -και δικαιολογημένα- χάρη στο ταλέντο τους το οποίο -κακά τα ψέματα- ήταν δυσεύρετο στα παιδιά της ηλικίας τους εκείνη την εποχή. Εάν κάτι διαφοροποιεί τη συγκεκριμένη ταινία από τις υπόλοιπες είναι πως βγάζει μπροστά συνομήλικους συμπρωταγωνιστές, είτε ως σύμμαχους είτε ως αντίπαλους του κεντρικού ήρωα, αφήνοντας κάπως σε δεύτερη μοίρα τους ενήλικες ρόλους και βγάζοντας από το κάδρο τυχόν παράλληλα ερωτικά δράματα. Πέραν των όποιων καλών προθέσεων, όμως, η ταινία υποφέρει τόσο από τη φτηνή παραγωγή όσο και από τους ξύλινους διαλόγους και την απίστευτη ευκολία με την οποία τα πάντα βρίσκουν τον δρόμο τους στο φινάλε, καθώς και οι πλέον δύστροποι χαρακτήρες μετανοούν για τις πράξεις τους και λυτρώνονται για τα σφάλματα και τον πόνο που προκάλεσαν. Θα μου πείτε, αυτό ήθελαν οι θεατές των συνοικιακών και επαρχιακών κινηματογράφων της εποχής και θα έχετε τα δίκια σας, στην περίπτωσή μας όμως ούτε αυτοί έδειξαν να συγκινούνται από τις περιπέτειες του μικρού Λάκη, καθώς ελάχιστοι έκοψαν εισιτήριο για να τις παρακολουθήσουν. Στα παραλειπόμενα της ταινίας, αξίζει να αναφέρουμε πως συναντάμε την Ελένη Ερήμου στην πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση και τον Νίκο Παναγιωτόπουλο στη θέση του βοηθού σκηνοθεσίας. Πρώτη ταινία και για τον σεναριογράφο και σκηνοθέτη Γιώργο Δρόση, ο οποίος γύρισε μόνο μία ακόμη, τη χρονιά που ακολούθησε.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Facebook και στο Instagram.