The Crow (2024)
Ελληνικός τίτλος: Το κοράκι
Κόμικ περιπέτεια φαντασίας της Filmnation σε σκηνοθεσία Ρούπερτ Σάντερς, με τους Μπιλ Σκάρσγκαρντ, FKA Τουίγκς, Ντάννυ Χιούστον, Λώρα Μπερν, Tζοζέτ Σάιμον, Σαμί Μπουαζιλά.
Ο Έρικ και η Λούσι γνωρίζονται και ερωτεύονται σε ένα κέντρο απεξάρτησης, ο μεν κατεστραμμένος από παιδικά τραύματα και μια ζωή γεμάτη λάθη, η δε φυγάς που προσπαθεί να επιβιώσει από αυτούς που έχει ενοχλήσει το ενοχοποιητικό βίντεο που βρίσκεται στο κινητό της. Όταν κατορθώνουν να δραπετεύσουν, η χαρά δεν κρατάει πολύ, καθώς σύντομα οι διώκτες της Λούσι τούς εντοπίζουν και τους σκοτώνουν. Μόνο που ο Έρικ παγιδεύεται σε έναν τόπο μεταξύ των νεκρών και των ζωντανών, όπου του δίνεται η ευκαιρία να θυσιάσει την ψυχή του ώστε να σώσει τη ζωή της γυναίκας που αγάπησε.
Δεύτερη απόπειρα μεταφοράς στον κινηματογράφο του σκοτεινού κόμικ ήρωα που δημιούργησε ο Τζέημς Ο'Μπαρ, αλλά όπως φαίνεται το "Κοράκι" δεν μπορεί να ξεφύγει από το καταραμένο πεπρωμένο του. Η πρώτη ταινία του 1994 σε σκηνοθεσία Άλεξ Πρόγιας είχε στιγματισθεί από τον θάνατο του πρωταγωνιστή της, Μπράντον Λη (γιου του Μπρους Λη) από δυστύχημα με όπλο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Μολονότι μεσολάβησαν κάποια ξεχασμένα και από τον ίδιο τον Θεό sequel, αυτό εδώ το "Κοράκι" θεωρήθηκε ως η μεγάλη επιστροφή του απέθαντου εκδικητή. Κι όμως, η ταινία καταστράφηκε στα ταμεία διεθνώς, σφραγίζοντας ενδεχομένως οριστικά την ταφόπλακα οποιασδήποτε υποψίας κι αν υπήρχε για συνέχεια, αντιμετωπίζοντας την -αδικαιολόγητη κατ' εμέ- οργή όχι μόνο των κριτικών αλλά και των ορκισμένων fan (άλλη κατάρα αυτή). Εντάξει, δεν έχουμε να κάνουμε με κανένα παρεξηγημένο αριστούργημα, όμως το "Κοράκι" που παρακολούθησα στο σινεμά δεν δικαιολογεί επ' ουδενί το μένος και τη χλεύη των οποίων έπεσε θύμα.
Βασικότερο πρόβλημα του φιλμ είναι το σενάριο, το οποίο με τη σειρά του ο σκηνοθέτης φαίνεται να ακολουθεί κατά γράμμα, πέφτοντας στις παγίδες του αλλά και χωρίς να επιβάλλει τη δική του ματιά ώστε να το ανυψώσει από τις αδυναμίες του. Με σαφέστατη ανθρωποκεντρική προσέγγιση, ο Ζακ Μπέυλιν και ο Γουίλλιαμ Σνάιντερ ξετυλίγουν την ιστορία των δύο καταραμένων εραστών "κλέβοντας" αρκετό χρόνο από τη δράση, αλλά χωρίς ποτέ να μπαίνουν στην ουσία των γεγονότων. Ας πούμε, τα flash back για τα παιδικά χρόνια του Έρικ σε σχέση με τη μητέρα του είναι τόσο φευγαλέα που μόνο να υποψιαστείς μπορείς τι ακριβώς είχε μεσολαβήσει προτού φτάσουμε στο σήμερα. Επιπλέον, αυτόν τον μοιραίο έρωτά του με τη Λούσι, ουδέποτε τον νιώθεις, παρά μόνο τον αποδέχεσαι επειδή απλά λένε πόσο ερωτευμένοι είναι. Όταν όμως η ταινία μπαίνει στα χωράφια της δράσης και του αίματος, ουδόλως απογοητεύει, με το δεύτερο μισό να διαδραματίζεται συναρπαστικά. Μεγαλύτερο ατού σε αυτό εδώ το "Κοράκι" είναι ο πρωταγωνιστής του, ο ταλαντούχος Μπιλ Σκάρσγκαρντ, ο οποίος μολονότι τείνει να επιμένει σε ρόλους παραφρόνων και τεράτων, κατορθώνει κάθε φορά να τους εμφυσήσει ενστικτωδώς κάτι το διαφορετικό. Στα μάτια και στο πρόσωπό του μπορείς να αντιληφθείς την πληθώρα των συναισθημάτων που κυριεύουν το άψυχο πλέον κορμί του, με την παρουσία του στις σκηνές μάχης να ξεχειλίζει από την οθόνη. Ξεχωριστές φάτσες επίσης είναι η Λώρα Μπερν στον ρόλο της ψυχρής -αλά Τίλντα Σουίντον- Μάριον και ο Ντάννυ Χιούστον στον ρόλο του αιωνόβιου δανδή Βίνσεντ Ρεγκ, ο οποίος είναι απειλητικά αξέχαστος στις στιγμές που ψιθυρίζει. Βοηθά πολύ η μουσική του Βόλκερ Μπέρτελμαν. Θα μπορούσε η ίδια ταινία να είναι καλύτερη; Αναμφισβήτητα ναι. Είναι μια κακή ταινία όπως πολλοί θέλουν να σας κάνουν να πιστέψετε; Σίγουρα όχι.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου