Earthquake Bird (2019)

Ελληνικός τίτλος: Προάγγελμα θανάτου

Θρίλερ του Netflix σε σκηνοθεσία Γουώς Γουέστμόρλαντ, με τους Αλίσια Βικάντερ, Ράιλυ Κιου, Ναόκι Κομπαγιάσι, Τζακ Χιούστον.

Η Λούσυ έχει μετακομίσει από τη Σουηδία στο Τόκυο όπου εργάζεται ως μεταφράστρια. Απόμακρη, ξένη σε ξένη χώρα αλλά και εκ φύσεως μοναχική, προσπαθεί να βρει τα πατήματά της στον νέο της τόπο, έως ότου γνωρίζει έναν νεαρό φωτογράφο, τον Τέιτζι, που της παίρνει τα μυαλά. Γοητευτικός αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο απόμακρος όπως κι εκείνη, ταλαντούχος στη δουλειά του, παραδομένος στον έρωτά τους αλλά χωρίς να παύει να αποζητά και τις στιγμές της μοναξιάς του, υπόσχεται άθελά του ένα μέλλον απαλλαγμένο από τις πληγές του παρελθόντος που κυνηγούν τη Λούσυ ακόμα και στην άλλη άκρη του κόσμου. Μόνο που αυτή τη φαινομενική γαλήνη διακόπτει η άφιξη της Λίλυ, μιας νοσοκόμας από τις ΗΠΑ που αναστατώνει τη ζωή τους με την αισθαντική της αφέλεια.

Πολλά υποσχόμενη, ατμοσφαιρική, μυστηριώδης αλλά χαμένη στη μετάφραση ταινία, παρά την ουσιαστική παρουσία της Αλίσια Βικάντερ και της Ράιλυ Κιου, στους δύο γυναικείους ρόλους του ερωτικού τριγώνου με τον παράξενο φωτογράφο. Το πρόβλημα έγκειται πρωτίστως στο σενάριο που διασκευάζοντας το βιβλίο της Σουζάνα Τζόουνς πέφτει σε παγίδες λογοτεχνικές και χωροχρονικές, με όλα αυτά τα flach back και την ονειρική ατμόσφαιρα, μολονότι εντυπωσιάζουν στην αρχή, να επιβαρύνουν σταδιακά την εξέλιξη και να θέτουν προσδοκίες που προσγειώνονται άτσαλα στο τέλος. Αντιλαμβάνεσαι την προσπάθεια που καταβάλλεται από όλους ώστε το τελικό αποτέλεσμα να τους δικαιώσει, καθώς το "Προάγγελμα θανάτου" σίγουρα δεν είναι μια κακή ταινία. Είναι όμως μια λάθος ταινία κι αυτό ίσως είναι που σε στενοχωρεί περισσότερο. Ο Γουώς Γουέστμόρλαντ, πρωτίστως σκηνοθέτης ανθρώπων και χαρακτήρων ("Still Alice: Κάθε στιγμή μετράει", "Colette") κάνει ό,τι μπορεί καλύτερα στη διαχείριση των ηθοποιών του, αποσπώντας φρόνιμες και ουσιαστικές ερμηνείες που ενισχύουν αυτόν τον αλλόκοτο, μυστηριώδη ρομαντισμό και τη βία που υποθάλπει. Παράλληλα, αξιοποιεί στο έπακρο τη φωτογραφία του Τσανγκ-χουν Τσανγκ (δική του ήταν η υπέροχη δουλειά στην "Υπηρέτρια", το "Oldboy", το "Stoker" και το "Συνέβη στο Σόχο") που συνδυαστικά με τη μουσική των Άττικους & Λήοπολντ Ρος και της Κλώντια Σάρνε συνθέτουν συναισθήματα που διαπερνούν την οθόνη, αναπληρώνοντας εν μέρει τις αδυναμίες του σεναρίου.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Facebook και στο Instagram.