Attack of the Crab Monsters (1957) (Α/Μ)


Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας της Allied Artists σε σκηνοθεσία Ρότζερ Κόρμαν, με τους Ρίτσαρντ Γκάρλαντ, Πάμελα Ντάνκαν, Ράσσελ Τσόνσον, Λέσλι Μπράντλεϋ, Μελ Γουέλς.

Ομάδα επιστημόνων καταφθάνει σε ένα έρημο νησί του Ειρηνικού, προσπαθώντας να εντοπίσει τους επιστήμονες που είχαν προηγηθεί, οι οποίοι εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς, χωρίς ίχνη. Αποστολή και των δύο ομάδων είναι να μελετήσουν την τυχόν επίδραση στη χλωρίδα και την πανίδα του νησιού των πυρηνικών δοκιμών που ο στρατός πραγματοποιεί στην περιοχή. Κάποιες παράξενες αναφορές που διαβάζουν στις σημειώσεις της προηγούμενης αποστολής δεν βγάζουν κάποιο συγκεκριμένο νόημα, ενώ λίγο αργότερα, ένα μέλος του πληρώματος εντοπίζεται νεκρό και αποκεφαλισμένο στην παραλία. Στο μεταξύ, κάνουν την εμφάνισή τους κι άλλα παράξενα περιστατικά, σεισμοί ταλανίζουν το νησί ενώ φωνές (γνώριμες ενδεχομένως) καλούν τα ονόματά τους μέσα στο σκοτάδι. Πολύ σύντομα, ανακαλύπτουν με φρίκη, πως στο νησί βρίσκονται δύο τεράστια μεταλλαγμένα από την ατομική ενέργεια καβούρια, τα οποία όχι μόνο έχουν αναπτύξει τηλεπαθητικές δυνάμεις επικοινωνίας αλλά απορροφούν το μυαλό των ανθρώπων που κατασπαράσσουν. 

Ε ναι λοιπόν, γιγάντια, τηλεπαθητικά καβούρια που κατατρώνε το νησί σκάβοντας τεράστια υπόγεια τούνελ και επιθυμούν να αναπαραχθούν ώστε να κυριεύσουν τη ζωή στον πλανήτη. Βγάζουμε το καπέλο στον Ρότζερ Κόρμαν και υποκλινόμαστε για ακόμα μία φορά στη χωρίς όνειδος ανεξάντλητη φαντασία του αλλά και στο θράσος του να γυρίζει με τα ελάχιστα μέσα ταινίες "μεγάλων προδιαγραφών". Προφανώς και δεν μπορείς να πάρεις την ταινία ουδόλως στα σοβαρά, όμως δεν παύεις να διασκεδάζεις από το πρώτο μέχρι το τελευταίο καρέ, βυθισμένος σε μια περίοδο κινηματογραφικής αθωότητας όπου αρκούσαν πέντε ηθοποιοί σε μία παραλία και η πανάκεια λύση της ατομικής ενέργειας που τα πάντα μετάλλασσε και τα πάντα ποιούσε προς τέρψιν των αδηφάγων οφθαλμών των μεγαλοεφήβων θεατών που γέμιζαν τους επαρχιακούς κινηματογράφους και τα drive in. Βέβαια, ο Ρότζερ Κόρμαν δεν κορόιδευε κανέναν -αυτό μπορούσε να κάνει βάσει των χρημάτων που διέθετε και αυτό έκανε, χωρίς να παρασύρεται από αχρείαστη σοβαροφάνεια. Οπότε, τα καβούρια είναι είτε πραγματικά σε τεράστια μεγέθυνση είτε μηχανικά -των οποίων κινούνται μόνο οι δαγκάνες- αλλά πάντοτε έτοιμα να καταβροχθίσουν τα θύματά τους και να απορροφήσουν το μυαλό τους. Ένα γιγάντιο καβούρι άλλωστε δεν αρκεί να είναι μόνο μεγάλο αλλά και νοήμον. Ένοχη απόλαυση.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Facebook και στο Instagram.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέατρο - Το δέντρο που ματώνει (2026)

Θέατρο - Η Κατσαρίδα Κ. (2025)

Θέατρο - Επικίνδυνος Οίκτος (2026)