La belle captive (1983)


Θρίλερ της Argos σε σκηνοθεσία Αλαίν Ρομπ-Γκριγέ, με τους Ντανιέλ Μεσγκίς, Συριέλ Κλαιρ, Ντανιέλ Εμιλφόρκ, Φρανσουά Σωμέτ, Γκαμπριέλ Λαζύρ, Αριέλ Ντομπάλ.

Ο Γουώλτερ Ραιμ, χαμηλόβαθμος πράκτορας σε μυστική υπηρεσία, αναλαμβάνει για λογαριασμό της προϊσταμένης του, της Σάρα Ζάιτγκάιστ, να παραδώσει ένα επείγον γράμμα στο μέγα πολιτικό στέλεχος, Ανρί ντε Κορύντ. Στη διαδρομή βρίσκει μια γυναίκα να κείτεται στο οδόστρωμα δεμένη και ανήσυχος για την κατάστασή της, τη μεταφέρει σε μια κοντινή βίλα για να ζητήσει πρώτες βοήθειες. Μόνο που στο σπίτι αυτό διοργανώνεται πάρτυ για κυρίους, οι οποίοι θεωρούν πως η κοπέλα αποτελεί μέρος της ψυχαγωγίας τους. Τους οδηγούν σε μια κρεββατοκάμαρα, όπου η κοπέλα συνέρχεται και του κάνει έρωτα. Το επόμενο πρωινό, ο Γουώλτερ ξυπνά μόνος, σε μια εγκαταλελειμμένη βίλα με σημάδια από δάγκωμα στον λαιμό του.

Όταν οι Γάλλοι στα χρόνια του '60 και του ΄70 αποφάσισαν να γυρίσουν θρίλερ και τρόμο, είδαν ότι μάλλον δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τους ιταλούς (αλλά και τους ισπανούς, ενίοτε) γείτονές τους στο πεδίο του αίματος και επέλεξαν έναν δικό τους δρόμο, βουτηγμένο στον ερωτισμό και την κουλτουρόσουπα. Έτσι κι εδώ, το σενάριο που υπογράφουν ο Φρανκ Βερπιγιά και ο σκηνοθέτης Αλαίν Ρομπ-Γκριγέ (υποψήφιος για Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου για το "Πέρυσι στο Μαρίενμπαντ") ξεκινά με τις φιλόδοξες προθέσεις να συνδυάσει τον μεταφυσικό τρόμο με μια ξεχωριστή αισθητική ερωτισμού και Τέχνης, για να βγάλουν στο τέλος έναν ακατανόητο αχταρμά που μπλέκει χίλια μύρια θέματα άνευ λόγου και ουσίας, βάζοντας στη μαρμίτα και το έργο του σουρεαλιστή ζωγράφου Μαγκρίτ, από πίνακα του οποίου άλλωστε παίρνει και τον τίτλο της η ταινία. Η πολυλογία αυτή στη θεματική της "Όμορφης Φυλακισμένης" την καθιστά ανίσχυρη αφηγηματικά, καθώς αντιλαμβάνεσαι την επιτήδευση με την οποία εισέρχεται το κάθε στοιχείο στην ιστορία. Έχει κάποιες πολύ όμορφες αισθητικά εικόνες, είναι αρκούντως ηδονοβλεπτική, προσφέρει ίντριγκα αλλά όχι λύτρωση. Είχε φτάσει να διεκδικεί Χρυσή Άρκτο στο Βερολίνο, όπου έκανε και την πρεμιέρα της, ενώ είχε προταθεί και για το Μέγα Βραβείο στο αλλοτινό Φεστιβάλ Φανταστικού Κινηματογράφου του Αβοριάζ.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Facebook και στο Instagram.
 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέατρο - Το δέντρο που ματώνει (2026)

Θέατρο - Η Κατσαρίδα Κ. (2025)

Θέατρο - Επικίνδυνος Οίκτος (2026)