Maniac (1980)


Ελληνικός τίτλος: Μανιακός δολοφόνος

Ταινία τρόμου σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Λάστιγκ, με τους Τζο Σπίνελ, Κάρολιν Μονρό, Γκέιλ Λώρενς.

Κακοποιημένος βάναυσα από την πόρνη μητέρα του όσο ήταν παιδί, ο Φρανκ Ζίτο μεγάλωσε κουβαλώντας ανεξίτηλα τα τραύματα που του είχε προκαλέσει τόσο στο σώμα αλλά πολύ περισσότερο στην ψυχή. Αποζητώντας αγάπη και συντροφιά, χωρίς να γνωρίζει πώς να τις διεκδικήσει, έχει μεταμορφωθεί σε απάνθρωπο δολοφόνο, ο οποίος σκοτώνει νεαρές γυναίκες, με των οποίων το σκαλπ διακοσμεί τις κούκλες βιτρίνας που τον περιστοιχίζουν στο διαμέρισμά του.

Πιο-ανεξάρτητη-πεθαίνεις ταινία τρόμου του 1980 (με καταβολές αισθητικής από τα πειραματικά seventies) που δίνει αρχικά την εντύπωση ενός φτηνιάρικου sexploitation για να ακολουθήσει εν τέλει έναν μακάβριο δρόμο βίας έτσι όπως ξετυλίγεται στα μονοπάτια του άρρωστου μυαλού του πρωταγωνιστή της. Ιδανικότερη επιλογή από τον Τζο Σπίνελ (ο οποίος συνυπογράφει και το σενάριο με τον Σ. Α. Ρόζενμπεργκ) δεν θα μπορούσε να υπάρξει, καθώς με φάτσα και σώμα μίλια μακριά από τους γοητευτικούς serial killers με αγγελικό πρόσωπο, νιώθεις πως εκπέμπει την αρρώστια του από την οθόνη στην αίθουσα. Τα πενιχρά οικονομικά μέσα της παραγωγής προσδίδουν κατά έναν παράξενο τρόπο στην ταινία μια αλλόκοτη αληθοφάνεια ψευδοντοκυμανταίρ, την ίδια στιγμή που οι απλοϊκοί διάλογοι (και μονόλογοι) αντί να ξενίζουν ή να ενοχλούν, περιγράφουν στην εντέλεια τη διαταραχή του ανθρώπου. Ειλικρινά, υπάρχουν στιγμές που μυρίζεις τη δυσωδία που αναδίδεται από το διαμέρισμά του. Καταταλαιπωρήθηκε από τη λογοκρισία στα χρόνια του, σε πολλές χώρες (μεταξύ των οποίων το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ελλάδα) πρωτοκυκλοφόρησε πολλά χρόνια αργότερα σε βίντεο, κατακρεουργήθηκε από τους κριτικούς (μεγάλη έκπληξη!) για να το ανακαλύψουν ξανά πολύ αργότερα και να του προσδώσουν cult status (δεν υπάρχει μεγαλύτερη υποκρισία, ειδικά όταν οι κριτικοί που θεωρούν cult classic μια ταινία είναι οι ίδιοι που την είχαν ξεσκίσει αρχικά). Το 2012, ξαναγυρίστηκε σε παραγωγή του Αλεξάντρ Αζά, με διαφοροποιημένη την ιστορία αλλά το ίδιο άρρωστη και πλημμυρισμένη στο αίμα.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Facebook και στο Instagram.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέατρο - Το δέντρο που ματώνει (2026)

Θέατρο - Η Κατσαρίδα Κ. (2025)

Θέατρο - Επικίνδυνος Οίκτος (2026)