Born for Hell (1976)

Ελληνικός τίτλος: Γεννημένος για την Κόλαση

Ταινία τρόμου σε σκηνοθεσία Ντενί Ερού και Γκέζα βον Ραντβάνιυ, με τους Ματιέ Καριέρ, Ντέμπρα Μπέργκερ, Κριστίν Μπουασόν, Μυριάμ Μπουαγέ, Λεονόρα Φάνι, Έλυ Γκαλεάνι, Καρόλ Λωρ, Εύα Μάττες, Αντρέ Πελετιέ.

Ένας διαταραγμένος αμερικανός στρατιώτης εγκαταλείπει το Βιετνάμ και φθάνει στο Μπέλφαστ, αναζητώντας πέρασμα για τις ΗΠΑ. Αναγκασμένος να περιμένει μία εβδομάδα μέχρι να αναχωρήσει το πλοίο που του υποσχέθηκαν πως θα τον πάρει μαζί του, βρίσκει καταφύγιο σε ένα σπίτι που κατοικούν οκτώ φοιτήτριες νοσηλευτικής, όπου πολύ γρήγορα αποκαλύπτονται οι πραγματικές του προθέσεις.

Χαρισματικός συνδυασμός slasher και sexploitaion των seventies, ο "Γεννημένος για την Κόλαση" είναι μία από αυτές τις χαμένες στον χρόνο ταινίες που κάποτε αποτελούσαν καθεστώς για συγκεκριμένες κινηματογραφικές αίθουσες. Συμπαραγωγή Καναδά, Δυτικής Γερμανίας, Γαλλίας και Ιταλίας και με καστ from all over the place (ντουμπλαρισμένο έτσι κι αλλιώς), βασίζει την ιστορία του κατά κάποιον τρόπο στη δράση του διαβόητου κατά συρροήν δολοφόνου Ρίτσαρντ Σπεκ, ο οποίος είχε δολοφονήσει οκτώ φοιτήτριες νοσηλευτικής στο Σικάγο το 1966. Όμως, το σενάριο εκμεταλλεύεται το προσοδοφόρο θέμα του Βιετνάμ (κάποιοι χαρακτηρίζουν την ταινία ως "Vetsploitation"), μετατρέποντας τον δολοφόνο της σε βετεράνο του πολέμου που έχασε τα μυαλά του (μάλλον) στο πεδίο της μάχης. Για να προσδώσουν έξτρα αληθοφάνεια στο ιστορικό πλαίσιο της ταινίας, οι δημιουργοί της την τοποθετούν στο Μπέλφαστ της εποχής των αναταραχών που σε συνδυασμό με το υπόβαθρο της φρίκης του Βιετνάμ προσδίδει έξτρα ζόφο στην αφήγηση και στην ατμόσφαιρα. Βέβαια, πέραν όλων αυτών που λειτουργούν απλώς επικουρικά, τα πάντα οδηγούν στην κεντρική ιδέα που δεν είναι άλλη από παρανοϊκό μπρατσαρά που εισβάλλει σε κατοικία φοιτητριών, προφανώς όχι για να συζητήσουν τα προβλήματα της σχολής τους. Αναγνωρίζεις πάντως την κλιμάκωση στον ρυθμό του φιλμ και τον τρόπο που η ηδονοβλεπτική φωτογραφία αποκτά αφηγηματικό νόημα, λες και σου ανοίγει την πόρτα στο κατεστραμμένο μυαλό του Κέιν Άνταμσον, ενώ -κακά τα ψέματα- οι σαδιστικοί φόνοι ενοχλούν ουσιαστικά και όχι εξ αιτίας του ψεύτικου, κατακόκκινου αίματος. Εννοείται πως προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις στην εποχή του, ανοίγοντας μέτωπα με τις επιτροπές λογοκρισίας (έφαγε πόρτα σε κάποιες χώρες), με φεμινιστικές οργανώσεις αλλά και προκαλώντας το κοινό αίσθημα όλων όσοι θεωρούσαν αυθεντικούς αμερικανούς ήρωες του στρατιώτες που επέστρεφαν από το Βιετνάμ.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Facebook και στο Instagram.