It's Alive (1974)
Ελληνικός τίτλος: Το τέρας
Ταινία τρόμου της Warner σε σκηνοθεσία Λάρρυ Κοέν, με τους Τζων Π. Ράυαν, Άντριου Ντάγκαν, Σάρον Φάρελ, Γκάι Στόκγουελ, Τζέημς Ντίξον.
O Φρανκ και η Λενόρ Ντέηβις είναι έτοιμοι να αποκτήσουν το δεύτερο παιδί τους. Όμως οι πόνοι που εκείνη νιώθει και όλη η συμπεριφορά του οργανισμού της πριν από τον τοκετό, την κάνουν να πιστεύει πως κάτι δεν πάει καλά. Πόσο δίκιο είχε. Το αγοράκι που γεννάει όχι μόνο είναι φρικιαστικά παραμορφωμένο αλλά επιτίθεται και σκοτώνει με τα νύχια και με τα δόντια του γιατρούς και νοσοκόμες στο μαιευτήριο προτού δραπετεύσει από έναν φεγγίτη. Η Αστυνομία, μολονότι δύσπιστη, προσπαθεί να εντοπίσει το εφιαλτικό αυτό πλάσμα -που στο μεταξύ εξακολουθεί να σκοτώνει- την ίδια στιγμή που το απίστευτο αυτό περιστατικό απασχολεί κατά κόρον τα ΜΜΕ, που εκθέτουν την τραγική οικογένεια στα μάτια ενός καχύποπτου έθνους. Ο Φρανκ απολύεται από την εταιρεία δημοσίων σχέσεων όπου δούλευε, αφού η παρουσία του εκεί κουβαλούσε όλη την αρνητική δημοσιότητα των γεγονότων και προκαλούσε αμηχανία στους πελάτες, την ίδια στιγμή που επιστήμονες τον προσεγγίζουν για να πάρουν τη γραπτή έγκρισή του ώστε να μελετήσουν το παιδί του αφότου φυσικά εντοπιστεί. Εν τω μεταξύ, με την επαγγελματική εμπειρία του στην επικοινωνία, εκείνος προσπαθεί να εκμεταλλευθεί προς όφελός του όλο αυτό το μιντιακό τσίρκο, με τις έρευνες να καθιστούν ύποπτα τα αντισυλληπτικά χάπια που έπαιρνε η γυναίκα του.
Εξαιρετικά επιτυχής συνδυασμός τρόμου και σάτιρας, το "Τέρας" αντιμετωπίστηκε αρχικά ως μία (κατά πολλούς κακόγουστη) ταινία με τερατόμορφα πλάσματα που ποντάρει στο αίμα και στη φρίκη για να κερδίσει εντυπώσεις, χωρίς να λαμβάνεται υπ' όψιν η σαρκαστική της διάθεση και ο σχολιασμός της έναντι ενός ολόκληρου κοινωνικού-δημοσιογραφικού-επιστημονικού και επικοινωνιακού πλαισίου που έχει στήσει πάρτυ -ο καθένας για λογαριασμό του- εν μέσω όλης αυτής της φρίκης. Το σενάριο και η σκηνοθεσία του Λάρρυ Κοέν εκμεταλλεύονται στο έπακρο το είδος του τρόμου για να ασχοληθούν και με όλες τις παράπλευρες απώλειες και συνθήκες, με μια σαρκαστική διάθεση που προκαλεί το ενδιαφέρον πέραν της αγωνίας και της φρίκης. Μπορεί να είναι άγαρμπη η προσέγγισή του σε κάποια σημεία, μολαταύτα προσδίδει έντεχνα στο "Τέρας" μια ειρωνική διάθεση που φτάνει ακόμα και να χλευάζει την τρέλα των καναλιών και του Τύπου και τον πόθο τους για αίμα, φρίκη, δάκρυα και εύκολους αφορισμούς (και πού να υπήρχαν και τα social media τότε). Έχει πολύ ενδιαφέρον το στίγμα που κουβαλάνε αυτοί οι δύο τραγικοί γονείς και ο τρόπος με τον οποίο το διαχειρίζονται, την ίδια στιγμή που η μητρική αγάπη και ο σύνδεσμος του βρέφους με τη μάνα αποκτούν την πλέον αρρωστημένη διάσταση.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου