Condemned to Live (1935) (Α/Μ)

Ταινία τρόμου της Invincible σε σκηνοθεσία Φρανκ Ρ. Στρέγιερ με τους Ραλφ Μόργκαν, Πέντρο Ντε Κόρδομπα, Μαξίν Ντόυλ, Ράσσελ Γκλήσον, Μίσα Άουερ.

Σε μια μικρή πόλη της Ευρώπης, οι κάτοικοι ζουν στιγμές πανικού, όταν συμπολίτες τους εντοπίζονται νεκροί στις σπηλιές, σχεδόν μέρα παρά μέρα, με τα κορμιά τους άδεια από αίμα και με δύο διακριτά σημάδια από δόντια στον λαιμό τους. Η ταραχή και οι δεισιδαιμονίες τούς κάνουν να πιστεύουν πως έχουν να αντιμετωπίζουν νυχτερίδες βαμπίρ, κάτι που τα πιο ψύχραιμα επιστημονικά μυαλά της περιοχής προσπαθούν να αντικρούσουν, προβάλλοντας ως αντεπιχείρημα το τεράστιο μέγεθος που θα έπρεπε να έχουν ώστε να μεταφέρουν τα πτώματα στις σπηλιές. Στο μεταξύ, ένας εξέχων κάτοικος της πόλης, ο καθηγητής Πωλ Κρίσταν, ετοιμάζεται να παντρευτεί την κατά πολύ νεότερή του Μαργκερίτ, η οποία το αντιμετωπίζει ως πράξη ευθύνης προς τον πατέρα της, παρά τη συμπάθεια που τρέφει για τον νεαρό, αλλά φτωχό Ντέηβιντ. Στο μεταξύ, με τα περιστατικά να αυξάνονται, ένας συνάδελφος καθηγητής του Τρίσταν, ο Άντερς Μπιζέ, καταφθάνει στην πόλη ώστε να τον βοηθήσει να ανακαλύψει την αλήθεια πίσω από τους φόνους.

Αλλόκοτη ταινία τρόμου, εμφανώς επηρεασμένη από τη βαμπιρομανία που είχε προκύψει στο σινεμά μετά την τεράστια επιτυχία του Δράκουλα, αλλά με μια προσέγγιση εντελώς διαφορετική που εκμεταλλεύεται τις όποιες συνθήκες του μύθου για να τις καταρρίψει με τον δικό της τρόπο. Το μελόδραμα που κυριαρχεί έτσι όπως προτάσσεται στο ερωτικό τρίγωνο των πρωταγωνιστών, είναι πιστό στη ρομαντική διάθεση του βιβλίου του Μπραμ Στόουκερ και στο σινεμά της περιόδου εκείνης, ενώ χαρακτηριστική είναι και η παρουσία του καμπούρη επιστάτη του καθηγητή με εμφανείς τις αναφορές στον Κουασιμόδο. Βέβαια, τα πενιχρά μέσα της παραγωγής και οι τσιριχτές -μεταφορικά και κυριολεκτικά- ερμηνείες, προϊόν των πρώτων χρόνων του ομιλούντος κινηματογράφου, ρίχνουν την καλλιτεχνική αξιοπιστία της ταινίας στα τάρταρα, χωρίς όμως να στέκουν εμπόδιο στη διαφορετική και ενδιαφέρουσα ματιά με την οποία αντικρύζουν τον μύθο του βρυκόλακα. Αντίστοιχης προσέγγισης ήταν και η (καλύτερη) ταινία "The vampire bat" του ίδιου σκηνοθέτη, που είχε προηγηθεί δύο χρόνια νωρίτερα.

Για περισσότερες κριτικές ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, τηλεοπτικών σειρών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε το Cinemano στο Facebook και στο Instagram.