Reminiscence (2021)

Ελληνικός τίτλος: Ταξίδι μέσα από τη μνήμη

Ταινία μυστηρίου επιστημονικής φαντασίας της Warner σε σκηνοθεσία Λίζα Τζόυ, με τους Χιου Τζάκμαν, Ρεμπέκα Φέργκιουσον, Θαντίγουε Νιούτον, Κλιφ Κέρτις.

Στο εγγύς μέλλον, η κλιματική αλλαγή έχει προκαλέσει τη ραγδαία άνοδο των θαλάσσιων υδάτων και της θερμοκρασίας. Σε ένα Μαϊάμι που πλέον τα "πόδια" του πατάνε διαρκώς μέσα στη θάλασσα και όπου οι κάτοικοι λόγω της αβάσταχτης ζέστης ζουν τη νύχτα και κοιμούνται την ημέρα, συναντάμε τον ιδιωτικό ντετέκτιβ Νίκολας Μπάνιστερ. Έχοντας στη διάθεσή του μια εξελιγμένη συσκευή αναμνήσεων, ο Νικ πολλές φορές έχει συνεργαστεί και με την Εισαγγελία, με σκοπό να αποσπάσει μνήμες από τους κατηγορούμενους και να βεβαιώσει την καταδίκη τους. Μόνο που μια μέρα, η ταχτοποιημένη, μοναχική ζωή του αναστατώνεται από την άφιξη μιας νέας πελάτισσας που του ζητά να μπει στη δεξαμενή της μνήμης ώστε να μπορέσει να θυμηθεί πού είχε χάσει κάποια κλειδιά.

Ως ιδέα, έχουμε να κάνουμε με μια ιδανική περίπτωση προσαρμογής ενός αμιγώς αστυνομικού σεναρίου σε πλαίσιο μελλοντολογικό, το οποίο όμως λειτουργεί και ως άξονας άσκησης συναισθηματικής πίεσης. Το εύρημα της μηχανής των αναμνήσεων σε συνδυασμό με την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα μιας πόλης που μοιάζει να την καταπίνουν τα νερά και η οποία ζει μόνο στο σκοτάδι και την (όποια) δροσιά της νύχτας, λειτουργεί καταλυτικά στην εξέλιξη της ιστορίας, ενώ δίνει τη δυνατότητα να μπούμε -στην κυριολεξία- στο μυαλό των ηρώων της ταινίας. Βέβαια, καθώς κάτι τέτοιο θα ξεκαθάριζε πολύ γρήγορα το μυστήριο, το σενάριο (που υπογράφει η ίδια η σκηνοθέτις) έρχεται πολύ έξυπνα να παίξει με τον χρόνο, ούτως ώστε η κατακερματισμένη του αφήγηση να μην μας επιτρέπει να γνωρίζουμε εξ αρχής την αλήθεια. Την ίδια στιγμή, γραφή και σκηνοθεσία βουτάνε στα βάθη του κλασικότροπου φιλμ νουάρ, με όλες τις συμβάσεις του είδους, τις οποίες πολύ έξυπνα και με υψηλή αισθητική αντιμετωπίζουν σε πλαίσιο φαντασίας. Αν κάτι λείπει από αυτό το "Ταξίδι μέσα από τη μνήμη" είναι λίγη περισσότερη δράση και μια πιο αποκαλυπτική κορύφωση, καθώς όπως αποδεικνύεται, το φιλμ ρέπει περισσότερο προς το συγκινητικό δράμα (είναι σπαρακτικό το φινάλε) παρά προς το αμιγές αστυνομικό. Εάν είχαν τηρηθεί περισσότερο αυτές οι ισορροπίες, θα είχαμε να κάνουμε με μια πιο ολοκληρωμένη ταινία ως προς τον ρυθμό της και το "δια ταύτα". Αγέρωχος ο Χιου Τζάκμαν, σπουδαία ρολίστα η Θάντι Νιούτον (εδώ πλέον μας επανασυστήνεται ως Θαντίγουε), καταλυτικής παρουσίας και εμφάνισης η Ρεμπέκα Φέργκιουσον. 

Για περισσότερες κριτικές ταινιών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε μας στο Facebook στη σελίδα Cinemano.