Venise n'est pas en Italie (2019)

Ελληνικός τίτλος: Διακοπές στη Βενετία

Δραματική κομεντί του Studiocanal σε σκηνοθεσία Ιβάν Καλβεράκ, με τους Μπενουά Πελβούρντ, Βαλερί Μποντόν, Ελί Τονά, Εουζέν Μαρκύζ, Κολίν Ντ'Ινκά, Λούνα Λου.

Ο 15χρονος Εμίλ ζει μια παράξενη εφηβεία στο πλευρό των -ας πούμε- εκκεντρικών γονιών του. Ο μπαμπάς ονειροπόλος και μονίμως αισιόδοξος, πλασιέ συναγερμών και κλειδαριών ασφαλείας, ουδέποτε πέτυχε κάτι χειροπιαστό, ενώ η μαμά, φανατική της υγιεινής διατροφής, είναι διανομέας βιολογικών προϊόντων. Η άνοιξη στη ζωή του ξανθού -επειδή οι γονείς του τού βάφουν τα μαλλιά από όταν μικρός επειδή "έτσι είναι πιο όμορφος"- έρχεται όταν γνωρίζει τυχαία στο προαύλιο του σχολείου την Πωλίν, ένα πανέμορφο πλουσιοκόριτσο που αμέσως του δείχνει ενδιαφέρον. Κάποια στιγμή τον καλεί στη Βενετία για να την ακούσει να παίζει στην ορχήστρα που συμμετέχει και ο Εμίλ αμέσως προετοιμάζεται για το ταξίδι των ονείρων του... ένα ταξίδι όμως που γρήγορα μετατρέπεται σε εφιάλτη όταν οι γονείς του αποφασίζουν τελευταία στιγμή να έρθουν μαζί του.

Μια γραφική οικογένεια στα όρια της υπερβολής μάς προσφέρει απλόχερα το χαμόγελο και τη συγκίνηση σε αυτό το ταξίδι προς τη Βενετία και ταυτόχρονα προς την ενηλικίωση, την αυτογνωσία και τη συμφιλίωση. Απλοϊκό σε πρώτη ανάγνωση, τρυφερό κατά βάθος και ανθρώπινο, το φιλμ που σκηνοθετεί με ψυχραιμία ο Ιβάν Καλμπεράκ κυλά με άνεση στην οθόνη όπως το τροχόσπιτο των Σαμοντό στις εθνικές οδούς, ακόμα κι αν μερικές φορές μένουν από λάστιχο ή φουντώνει η μηχανή τους. Το ταξίδι, όμως, παρά τα όποια προβλήματα, εν τέλει πραγματοποιείται, με επιβάτες ένα πληθωρικό καστ που όλοι εκφράζονται με συνέπεια, αποφεύγοντας τις καρικατούρες που παραμονεύουν σε κάθε γωνία σου σεναρίου. Ο μπαμπάς Μπενουά Μπελβούρντ όπως και η μαμά Βαλερί Μποντόν έχουν την εμπειρία και την υποκριτική δεινότητα να ελίσσονται σε ρόλους που ακροβατούν μεταξύ του ρεαλισμού και της υπερβολής, όμως η φατσούλα που θα λατρέψετε είναι αυτή του νεαρού Ελί Τονά που υποδύεται τον ταλαιπωρημένο από τον έρωτα και τους γονείς του Εμίλ, ο οποίος παίζει με μια απίστευτη ειλικρίνεια και ευαισθησία τον ρόλο του, ώστε από μόνος του να αναδεικνύει όλη την ταινία. 

Ο δε πρωτότυπος τίτλος που μεταφράζεται ως "Η Βενετία δεν είναι στην Ιταλία", πηγάζει κατ' αρχάς από το μυθιστόρημα του ίδιου του σκηνοθέτη ο οποίος έγραψε και το σενάριο, έχει όμως τις ρίζες του στο ομότιτλο τραγούδι του Σερζ Ρεζιανί, γραμμένο το 1977, που υποστηρίζει πως "η Βενετία δεν βρίσκεται στην Ιταλία μα μέσα στην καρδιά μας και όπου εμείς νιώθουμε ευτυχισμένοι".

Για περισσότερες κριτικές ταινιών και παρουσιάσεις κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε μας στο Facebook στη σελίδα Cinemano.

Αν αγαπάτε το γαλλόφωνο σινεμά, θα βρείτε κείμενα και κριτικές από το αρχείο του Cinemano, εδώ. 

Για περισσότερες κομεντί, κλικ  εδώ.