Jacob (2011)
Ελληνικός τίτλος: Η εκδίκηση του Τζέικομπ
Ταινία τρόμου της Οdyssee σε σκηνοθεσία Λάρρυ Γουέηντ Κάρελ, με τον ίδιο και τους Ντύλαν Χορν, Γκρέης Πάουελ, Κρυστν Κάλντγουελ, Λήο Ντ. Γουήλερ, Μάικλ Μπην.
Όταν ο Λώρενς Κέλλερ μαθαίνει ότι κληρονομεί από το πουθενά ένα ολόκληρο σπίτι, ο ίδιος και η οικογένειά του θεωρούν ότι μπαίνει ένα τέλος στη μίζερη ζωή τους. Η αρχοντική έπαυλη όμως χρειάζεται δουλειά προτού μετακομίσουν και ο Λώρενς περνά ώρες καθημερινά για να κάνει τις απαραίτητες επισκευές. Μόνο που οι τοίχοι του σπιτιού τού ψιθυρίζουν και σταδιακά τον οδηγούν σε ένα βίαιο ξέσπασμα. Χρόνια μετά, οι ίδιοι ψίθυροι αντηχούν στα αυτιά των παιδιών του, της μικρής Σίσσυ και του μεγαλόσωμου, σιωπηλού Τζέικομπ, που μεγαλώνουν στο πλευρό της μητέρας τους και του νέου της συντρόφου, του βίαιου και αλκοολικού Ότις. Κι όταν ο Ότις ξεσπά στη μητέρα του και την αδελφή του, κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει τον Τζέικομπ να υπακούσει στους ψιθύρους μέσα στο κεφάλι του που του υπαγορεύουν μόνο ένα πράγμα: να πάρει εκδίκηση.
Χεροκάμωτο ματοκύλισμα στο ύφος των παλιών, καλών, βίαιων splatter που μπορεί να υποφέρει στα σημεία, αλλά αποδίδει ορθώς τον σκοπό του: να λούσει την οθόνη με αίμα. Έχει κάτι ζόρια το σενάριο με αυτά τα αχρείαστα flash back όπως και με την επίσης αχρείαστη παρουσία της μυστηριώδους ηλικιωμένης γυναίκας που σε τίποτα δεν εξυπηρετεί πέραν του γάργαρου γέλιου που προσφέρει, ειδικά με το μακιγιάζ της, όμως συνολικά η ταινία έχει μια b γοητεία που συναρπάζει. Κι αν το σενάριο δεν τα καταφέρνει τόσο καλά στο να ξεδιπλώσει τον μύθο και το παρελθόν, τα πάει πάρα πολύ καλύτερα όταν πλέον φέρνει στο προσκήνιο τον Τζέικομπ και τον ξαμολάει ως ασταμάτητη μηχανή εκδίκησης και θανάτου, στα πρότυπα άλλων εμβληματικών σιωπηλών μακελάρηδων, όπως του Τζέησον και του Μάικλ (μην με ρωτήσετε ποιος είναι ο Τζέησον και ο Μάικλ, πολύ θα με πικράνετε). Με αυτήν την αγνή βιντεΐλα στην εικόνα που παραπέμπει σε πιο αθώα splatter χρόνια επί βασιλείας της βιντεοκασέτας και την κάψα της προσωπικής δουλειάς από όλους τους συντελεστές (οι άνθρωποι πραγματικά τη γύρισαν με τα ίδια τους τα χέρια) "Η εκδίκηση του Τζέικομπ" υπερβαίνει τα (πάμπολλα) ελαττώματά της και ξεχωρίζει για την τιμιότητα και την αφοσίωση στον στόχο της: να μην μείνει άνθρωπος ζωντανός. Οπότε τής βγάζεις το καπέλο.
Για περισσότερες κριτικές ταινιών και παρουσιάσεις σειρών και κινηματογραφικών αιθουσών, ακολουθήστε μας στο Facebook στη σελίδα Cinemano.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου